Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Η μεγαλύτερη μέδουσα στον κόσμο! [Video & Photos]

2011-01-07T00:11:00.000+02:00

Θεωρείται το μεγαλύτερο γνωστό είδος μεδουσών στον κόσμο, ονομάζεται Lion’s mane jellyfish (Cyanea Capillata) και θα μπορούσε να είναι ο χειρότερος εφιάλτης ενός κολυμβητή, εκτός φυσικά από τις φάλαινες δολοφόνους και τους καρχαρίες.

Τις συναντάμε περισσότερο στο κρύο, στα αρκτικά νερά βόρεια του Ατλαντικού και του Ειρηνικού Ωκεανού. Σπάνια βρίσκονται νοτιότερα των 42 ° γεωγραφικό πλάτος.
Παρόμοιες μέδουσες, έχουν καταγραφεί να κατοικούν κοντά σε θάλασσες της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας.
Η μεγαλύτερη που έχει βρεθεί ποτέ, ξεβράστηκε στην ακτή του κόλπου της Μασαχουσέτης το 1870. Το σώμα της είχε διάμετρο 2,3 μέτρα και τα πλοκάμια της έφταναν τα 36,5 μέτρα!

Διαβάστε περισσότερα εδώ

Αδέσποτο κυκλοφορούσε με το σύρμα στο λαιμό!

2010-02-12T16:43:00.001+02:00

Στην περιοχή Κοσκινού της Ρόδου κάποιο ανθρωπόμορφο κτήνος προσπάθησε να σκοτώσει έναν αδέσποτο σκύλο, κρεμώντας τον με σύρμα. Το ζώο κατάφερε να απεγκλωβιστεί και αιμόφυρτο κυκλοφορούσε με το σύρμα στο λαιμό, ώσπου για καλή του τύχη, το εντόπισε ο Παναγιώτης Διακοφώτης, κάτοικος της περιοχής, και το μετέφερε σε κτηνιατρείο της περιοχής, στο οποίο και υπεβλήθη σε επέμβαση.

Το σκυλί γλίτωσε τα χειρότερα και γνωστός εκπαιδευτής της Ρόδου ανέλαβε τα έξοδα της φροντίδας του ώσπου ο σκύλος να αναρρώσει πλήρως. Οι κτηνίατροι που περιέθαλψαν το ζώο κάνουν έκκληση σε όποιον επιθυμεί να υιοθετήσει το τετράποδο.

Δείτε εδώ το σχετικό video:

kremasan skilo from KOSMOS TELEVISION DODECANESE (ww on Vimeo.
Πηγή: tvkosmos.gr

Zougla.gr

Η μάχη επιβίωσης μίας ζέβρας! Δείτε το βίντεο.

2010-02-11T22:51:00.000+02:00

Στο συγκλονιστικό βίντεο που ακολουθεί θα δείτε τη στιγμή όπου μία ζέβρα προσπαθεί «με νύχια και με δόντια» να ξεφύγει από έναν κροκόδειλο.

Η απελπισμένη ζέβρα «μαχόταν επί μισή ώρα» προκειμένου να παραμείνει στη ζωή.

Πρόκειται για ένα απίστευτο αγώνα επιβίωσης.

star.gr

Σκηνές αγριότητας στους δρόμους της Κατερίνης!

2010-02-11T16:45:00.000+02:00

Με σκάγια σε όλο του το κρανίο βρέθηκε ένα σκυλάκι τεσσάρων ετών, ασιατικής ράτσας, που επί μέρες περιφερόταν χτυπημένο στην περιοχή της Νέας Εφέσου, στο Νομό Πιερίας. Τα τραύματά του προέρχονταν από κυνηγετικό όπλο.

Τις φωτογραφίες σάς τις παρουσιάζουμε αυτούσιες, για να αντιληφθείτε το μέγεθος της διαστροφής του δράστη. Μην διαβάσετε την ανάρτηση, αν δεν αντέχετε το θέαμα…

Το κακοποιημένο ζώο εντοπίστηκε στον δρόμο της Νέας Εφέσου στο Βαρυκό, με σύρμα δεμένο γύρω από τον λαιμό, μετά από τηλεφώνημα που κάποιος κάτοικος έκανε στα γραφεία του Ζωοφιλικού Σωματείου «Ελπίδα και Στοργή».

Το άτυχο ζώο κυκλοφορούσε αιμόφυρτο και κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να το φροντίσει. «Δεν συγκινήθηκε κανείς» είπε η γιατρός και γραμματέας του Ζωοφιλικού Σωματείου, κ. Μαρία Μίνου, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τη zougla.gr. «Το ζώο το βρήκαμε στην άκρη του δρόμου, έμοιαζε να έχει πυροβοληθεί, ήταν σε άθλια κατάσταση» προσέθεσε.

Το κρανίο του γεμάτο σκάγια, όπως φαίνεται και στην ακτινογραφία

Η γλώσσα σχεδόν ακρωτηριασμένη

Διαμπερές τραύμα στην αριστερή πάνω γνάθο

Τελικά, οι δύο κτηνιάτροι παρ' όλες τις προσπάθειες που κατέβαλαν δεν κατάφεραν να σώσουν το ζώο και προχώρησαν στην ευθανασία.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι αρμόδιοι του Σωματείου έχουν εντοπίσει τον δράστη και τις επόμενες ημέρες πρόκειται να υποβάλουν μήνυση εναντίον του.

zougla.gr

Αρκούδα περπατάει σαν άνθρωπος! Δείτε την…

2010-02-11T16:30:00.001+02:00

Η θεωρία της εξέλιξης των ειδών υποστηρίζει σε γενικές γραμμές ότι οι οργανισμοί προσαρμόζονται σταδιακά στις ανάγκες του περιβάλλοντός τους.

Έτσι, η ανάγκη του ανθρώπου να στηρίζεται στα πίσω του πόδια, για να βρει τροφή (καρπούς δένδρων) και για να ελέγχει τον ορίζοντα για τυχόν εχθρούς, τον οδήγησε σταδιακά στο να περπατάει στα δύο πόδια.

Στο video που ακολουθεί, μια μαύρη αρκούδα στις ΗΠΑ, έχοντας χάσει το ένα από τα δύο μπροστινά της πόδια από μια παγίδα στην οποία έπεσε, προσάρμοσε το περπάτημά της με τέτοιον τρόπο, ώστε να στηρίζεται στα δύο πίσω πόδια της.

Και έτσι περπατάει πλέον σαν άνθρωπος. Δείτε την…

zougla.gr

Κρατούσαν τον πελεκάνο δεμένο από το πόδι ως μασκότ !

2010-02-10T13:14:00.000+02:00

Ένας αργυροπελεκάνος βρέθηκε δεμένος από το πόδι στον Ιστιοπλοϊκό Όμιλο Χαλκίδας, στις 27 Ιανουαρίου. Την ανώνυμη καταγγελία έλαβε η ΑΝΙΜΑ και τη διαβίβασε στους Ομοσπονδιακούς Θηροφύλακες που, σε χρόνο ρεκόρ, κατέσχεσαν το πουλί και με τη βοήθεια του Ζωόφιλου και Πολιτιστικού Συλλόγου Χαλκίδας «Το Καταφύγιο» μετέφεραν τον αργυροπελεκάνο στον Σταθμό Α΄ Βοηθειών της ΑΝΙΜΑ. Εκεί ο κτηνίατρος είδε ότι το δέσιμο έχει προκαλέσει σοβαρή ζημιά στο δεξί πόδι.

Τον είχαν δεμένο από το πόδι για να γίνει η μασκότ της περιοχής

Το πουλί, όπως έγινε γνωστό αργότερα, βρέθηκε στον Έβρο από κυνηγό, κάτοικο Χαλκίδας, και κατέληξε, άγνωστο μέχρι τώρα πώς, στον Όμιλο δεμένο, για να αποτελέσει τη μασκότ της περιοχής.

Για να σιγουρευτούν μάλιστα οι επίδοξοι «ιδιοκτήτες» ότι δεν θα τους φύγει, του ψαλίδισαν καλά καλά τις φτερούγες! Δυστυχώς, από τον καιρό που ο Ωνάσης χάρισε έναν πελεκάνο, προερχόμενο από ζωολογικό κήπο, στους Μυκονιάτες, έγινε μόδα στις παραθαλάσσιες περιοχές να συλλαμβάνονται και να κρατούνται σε αιχμαλωσία τέτοια πουλιά.

Γεγονός απολύτως παράνομο αλλά σπανίως παρεμβαίνουν οι αρμόδιες αρχές, διότι συναντούν απέναντί τους σύσσωμη την τοπική κοινωνία! Θα λάβει, άραγε, κάποια στιγμή η πολιτεία τη γενναία απόφαση να βάλει ένα τέλος και σε αυτή την ανοησία; Ή θα συνεχίσουμε να βλέπουμε κάθε τόσο να αντικαθίσταται μ’ έναν καινούργιο ο προηγούμενος πελεκάνος που τον πάτησε αυτοκίνητο, χτύπησε σε καλώδια, τον σκότωσε ταχύπλοο ή βιαιοπράγησε εναντίον του μεθυσμένος τουρίστας;

zougla.gr

Στην Αϊτή δεν υποφέρουν μόνο οι άνθρωποι. Δείτε το σχετικό video.

2010-02-10T13:10:00.000+02:00

Στην Αϊτή, οι άνθρωποι υποφέρουν και θρηνούν μετά από τον καταστροφικό σεισμό μεγέθους 7 Ρίχτερ, που σημειώθηκε στις 12 Ιανουαρίου, 15 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας Πορτ ο Πρενς. Δεν υποφέρουν όμως μόνο εκείνοι. Στη ρημαγμένη πρωτεύουσα αυτή της φτωχής χώρας υποφέρουν και τα ζώα.

zougla.gr

Γεννήθηκε ρινόκερος στη Σκωτία! Δείτε το βίντεο!

2010-02-08T15:33:00.001+02:00

Οι εργαζόμενοι στο πάρκο Blair Drummond Safari Parkτης της Σκωτίας γιορτάζουν τη γέννηση ενός μικρού λευκού ρινόκερου.

Οι υπεύθυνοι του πάρκου όλον αυτό τον καιρό βρίσκονταν σε ετοιμότητα για να καλύψουν το γεγονός, καθώς η ευκαιρία αυτή δεν τους δίνεται καθημερινά.

Μία επισκέπτρια του πάρκου, της οποία το όνομα παραμένει άγνωστο, είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει τη γέννα και ήταν αυτή που ειδοποίησε τους υπευθύνους.

Η μικρή ρινόκερος Αlica χαίρει άκρας υγείας και ζυγίζει 50 κιλά.

zougla.gr

Το πουλί του παραδείσου!

2010-01-29T22:36:00.000+02:00

“Bird of Paradise” ή “Το πουλί του παραδείσου” στα ελληνικά! Δείτε αυτό το περίεργο πουλί πως περπατάει σα να χορεύει και πως αλλάζει το πρόσωπό του!!

Κόκερ έσβησε αβοήθητο και εγκαταλελειμμένο!

2010-01-25T10:57:00.000+02:00

Εικόνες φρίκης σε μπαλκόνι σπιτιού, στο κέντρο της Λευκάδας, πίσω από το υποθηκοφυλακείο.

Το κόκερ της οικογένειας του ΤΓ κείτεται νεκρό, αλυσοδεμένο, χωρίς τροφή και νερό για μία τουλάχιστον εβδομάδα, καθώς οι ιδιοκτήτες του λείπουν σε ταξίδι.

Δεν προνόησαν ή απλά δεν ενδιαφέρθηκαν; Γεγονός πάντως είναι ότι το συμπαθέστατο τετράποδο δεν θα τους περιμένει στο κατώφλι όταν επιστρέψουν...

Δυστυχώς, οι περίοικοι ειδοποίησαν το Σωματείο Ζωόφιλων Λευκάδας πολύ αργά…

zougla.gr

Το κυνήγι της γάτας με το ποντίκι! Δείτε το βίντεο!!!

2010-01-21T18:24:00.001+02:00

Είναι μια από τις πιο κλασσικές «αντιπαλότητες» στον κόσμο των ζώων. Το κυνήγι της γάτας με το ποντίκι έχει γίνει έμπνευση για τους δημιουργούς κινουμένων σχεδίων, όπως το «Τομ και Τζέρι».

Στο video που ακολουθεί, το ποντίκι-Δαυίδ καταφέρνει αρχικά να ξεγελάσει την γάτα-Γολιάθ κάνοντας «τον ψόφιο κοριό» και στη συνέχεια παίρνει θάρρος από τη διστακτικότητα του αντιπάλου και περνάει στην αντεπίθεση!

zougla.gr

Η πιο ζεστή φιλία μέσα στους πάγους! Δείτε το βίντεο!

2010-01-19T20:56:00.001+02:00

Θεωρείται η «βασίλισσα του Βόρειου Πόλου». Η πολική αρκούδα είναι ένα από τα μεγαλύτερα θηλαστικά που ζουν στη Γη. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που τη χαρακτηρίζουν την «τέλεια φονική μηχανή», αφού καταφέρνει στις πιο αντίξοες συνθήκες να βρίσκει την τροφή της και να συντηρεί το μεγάλο μέγεθός της.

Κι όμως, η πολική αρκούδα είναι πολύ πιο φιλικό και κοινωνικό ζώο από όσο νομίζουν οι περισσότεροι.

Απόδειξη είναι το video που ακολουθεί, όπου δείχνει τα σκυλιά ενός από τους επιστήμονες που ζουν και εργάζονται στον Β. Πόλο να κάνουν παρέα με τις πολικές αρκούδες της περιοχής.

Δείτε τα απίστευτα παιχνιδίσματα και τη στοργή που δείχνουν αυτοί οι «λευκοί γίγαντες» προς τα σκυλιά και ο τρόπος που θα βλέπετε στο εξής τις πολικές αρκούδες δε θα είναι ποτέ ξανά ο ίδιος…

zougla.gr

Σκύλος παίζει μπιλιάρδο! Δείτε το βίντεο!

2010-01-19T18:31:00.002+02:00

Όλα τα έχουμε δει αλλά σκύλο να παίζει μπιλιάρδο με εξαιρετικές επιδόσεις δεν έχουμε ξανά δει...δείτε το video

eportal.gr

Τι υποδηλώνει η προτίμησή σας στις γάτες ή στους σκύλους;

2010-01-18T20:58:00.000+02:00

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ αν και τι μπορεί να υποδηλώνει για εσάς η προτίμησή σας στις γάτες ή στους σκύλους; Μια ομάδα ψυχολόγων από τις ΗΠΑ αναρωτήθηκε – και αποφάσισε να μάθει. Η ετυμηγορία της; Όσοι προτιμούν τους σκύλους είναι πιο κοινωνικοί και εξωστρεφείς, ενώ όσοι «ψηφίζουν» γάτες είναι πιο νευρωτικοί, δημιουργικοί, φιλοσοφημένοι και μη παραδοσιακοί!
Την μελέτη πραγματοποίησαν ψυχολόγοι από το Πανεπιστήμιο του Τέξας, στο Ώστιν, οι οποίοι ανέβασαν στο διαδίκτυο ένα online ερωτηματολόγιο.
Περίπου 4.500 χρήστες του Ίντερνετ απάντησαν σε ερωτήσεις, οι οποίες αξιολογούσαν τα πέντε κυριότερα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας: την εξωστρέφεια, τη νευρωτική συμπεριφορά, τη δεκτικότητα σε εμπειρίες, την συνεργατικότητα/φιλικότητα και την ευσυνειδησία.
Όπως διαπίστωσαν, οι «σκυλάνθρωποι» είχαν σημαντικά υψηλότερη βαθμολογία στην εξωστρέφεια, την συνεργατικότητα/φιλικότητα και στην ευσυνειδησία, ενώ η βαθμολογία τους στην νευρωτική συμπεριφορά και την δεκτικότητα σε νέες εμπειρίες ήταν χαμηλότερη σε σύγκριση με τους «γατανθρώπους».
Αντίθετα, οι «γατάνθρωποι» κυριαρχούσαν στην νευρωτική συμπεριφορά και στη δεκτικότητα σε νέες εμπειρίες – με τις διαφορές ανάμεσα σε «σκυλανθρώπους» και «γατανθρώπους» να είναι οι ίδιες, ανεξαρτήτως φύλου.
«Όταν συνειδητοποιήσει κανείς αυτές τις διαφορές, διαπιστώνει ότι όλα εξηγούνται», λέει ο επικεφαλής ερευνητής δρ Σαμ Γκόσλινγκ.
«Η φιλικότητα και η εξωστρέφεια μοιάζουν πολύ λογικές για ανθρώπους που προτιμούν τους σκύλους, διότι έτσι είναι και τα ζώα: είναι συντροφικά, παιχνιδιάρικα και τους αρέσει να βρίσκονται όλη την ώρα με τον ιδιοκτήτη τους.
»Αντίστοιχα, αυτά τα χαρακτηριστικά δεν ταιριάζουν στις γάτες, που τους αρέσουν τα χάδια και τα παιχνίδια όσο εκείνες θέλουν - ύστερα θέλουν να φύγουν, κι αν κανείς επιμείνει, βγάζουν και τα νύχια τους!»
Εκτός, πάντως, από μια καλή ματιά στο ποιοι είμαστε, τα νέα ευρήματα θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν να διαλέγουμε πιο σωστά το κατοικίδιό μας, ενώ σε επίπεδο Ιατρικής θα μπορούσαν να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα των θεραπειών με ζώα, προσθέτει ο δρ Γκόσλινγκ.
Η θεραπεία με ζώα εφαρμόζεται ευρέως στη Δύση για να βοηθηθούν παιδιά αλλά και ενήλικες με σοβαρά νοσήματα – από αυτισμό έως καρκίνο.
Η νέα μελέτη πρόκειται να δημοσιευθεί στην επιθεώρηση «Anthrozoos» τον Σεπτέμβριο 2010.

…και αν σου μοιάζει κιόλας

Εκτός πάντως από κοινά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, οι άνθρωποι μπορεί να έχουν και κοινά… σωματικά χαρακτηριστικά με τα κατοικίδιά τους.
Μελέτη που πραγματοποίησε ο ψυχολόγος Στάνλεϋ Κόρεν από το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας έδειξε ότι οι γυναίκες με μακριά μαλλιά προτιμούν τους σκύλους Σπρίνγκερ σπάνιελ και τα κυνηγετικά σκυλιά με μακριά αυτιά.
Αντίστοιχα, οι γυναίκες με κοντά μαλλιά δείχνουν προτίμηση στα χάσκι και στα σκυλιά basenji που έχουν κοντά αυτιά!
Οι ειδήσεις, όμως, για εμάς και τα κατοικίδιά μας δεν τελειώνουν εδώ. Μία άλλη μελέτη, την οποία πραγματοποίησε ο δρ Νίκολας Κρίστενφελντ και οι συνεργάτες του από το Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο, έδειξε ότι μπορούμε κοιτάζοντας φωτογραφίες ανθρώπων και ζώων να καταλάβουμε ποιο ζώο ανήκει σε ποιον άνθρωπο!
Η μελέτη έγινε με φωτογραφίες ιδιοκτήτων καθαρόαιμων σκύλων και οι εθελοντές που κοίταξαν τις φωτογραφίες βρήκαν τα σωστά «ζευγάρια» στο 67% των περιπτώσεων.
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα πως οι ιδιοκτήτες των σκύλων τούς είχαν διαλέξει επειδή τους έμοιαζαν και ότι δεν άλλαξαν οι ίδιοι για να «ταιριάξουν» με τα ζώα τους. Γιατί αυτό; Διότι η έρευνα δεν βρήκε καμία σχέση ανάμεσα στο πόσο καιρό ζούσε κάθε ιδιοκτήτης με τον σκύλο του και στο πόσο του έμοιαζε.

ΤΑ ΝΕΑ

Λαθροθήρες θανατώνουν οικόσιτα και άγρια ζώα.

2010-01-13T19:57:00.000+02:00

Περιστατικά γενικευμένης λαθροθηρίας καταγγέλλουν οι κάτοικοι του δημοτικού διαμερίσματος Πολυρράχου στο Δήμο Σερβίων.

Οι λαθροκυνηγοί βάζοντας παγίδες σε προστατευμένη περιοχή έχουν προκαλέσει το θάνατο πολλών άγριων ζώων, όπως αλεπούδες, ενώ έχουν θανατώσει και ζώα από κοντινές κτηνοτροφικές μονάδες.

Οι κάτοικοι υποστηρίζουν πως, αν η δράση των λαθροκυνηγών συνεχιστεί ανεξέλεγκτα, θα πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, ώστε να προστατέψουν την περιούσια τους, αλλά και τη σωματική τους ακεραιότητα.

πηγή:West TV

Ακόμη μία νεκρή αρκούδα στην άσφαλτο!

2010-01-11T18:50:00.000+02:00

Ακόμη μία αρκούδα βρήκε ακαριαίο θάνατο τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου μετά από σφοδρή σύγκρουση με φορτηγό αυτοκίνητο στην περιοχή Ελάτης Τρικάλων. Πρόκειται για μια αρσενική αρκούδα, ηλικίας επτά ετών και βάρους περίπου 110 κιλών.

Το περιστατικό καθώς και το γεγονός ότι βρέθηκαν υπολείμματα τροφής στο στομάχι του ζώου αποδεικνύουν ότι οι αρκούδες δεν έχουν φωλιάσει ακόμη για το χειμέριο ύπνο τους λόγω των ασυνήθιστα υψηλών θερμοκρασιών που επικρατούν για την εποχή και στις ορεινές περιοχές. Οι έρευνες πεδίου της ΚΑΛΛΙΣΤΩΣ και του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ και σε άλλες περιοχές της Ηπείρου και της Δυτικής Μακεδονίας επιβεβαιώνουν την κινητικότητα των αρκούδων με μικρότερες μετακινήσεις, σε σχετικά μεγαλύτερα υψόμετρα και κοντά σε περιοχές φωλιάσματος.

Σύμφωνα με την ΜΚΟ Αρκτούρος, οι αρκούδες στην Ελλάδα, υπόκεινται σε σοβαρή διαταραχή του βιολογικού τους κύκλου λόγω των κλιματικών αλλαγών και συνεχίζουν να εκτίθενται σε ανθρωπογενείς απειλές κάθε είδους, συνθήκες που αποδυναμώνουν ακόμη περισσότερο τον πληθυσμό του είδους στη χώρα μας, δυσχεραίνοντας τις συνθήκες επιβίωσής του.

«Ευελπιστούμε στην έλευση του χειμώνα έστω και με καθυστέρηση προκειμένου η καφέ αρκούδα να φωλιάσει και να αναπαραχθεί φυσιολογικά», προσθέτει η οργάνωση.

Τέλος, επισημαίνεται η ανάγκη λήψης προληπτικών μέτρων (σήμανση και τοποθέτηση ειδικών φραχτών) για την αποφυγή τροχαίων ατυχημάτων στις περιοχές που αποτελούν βιότοπο της αρκούδας αλλά και την υιοθέτηση υπεύθυνης οδικής συμπεριφοράς από τους διερχόμενους οδηγούς.

naftemporiki.gr

ΤΡΙΧΕΣ: 16 ΚΑΥΤΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ

2009-11-29T16:19:00.001+02:00

Απορίες έχουμε σίγουρα όλοι για τις τρίχες. Συχνά προβληματιζόμαστε για το αν θα πλύνουμε, θα βουρτσίσουμε, θα κουρέψουμε. Και συχνά τεκμηριωμένη απάντηση δεν παίρνουμε. Συζητήσαμε λοιπόν 16 καυτά θέματα για τρίχες με την ειδικό Σόνια Παυλάκη, groomer και ιδού… τρίχες!

Xρειάζονται όλες οι φυλές σκύλων περιποίηση από ειδικό;
Όχι όλες. Yπάρχουν φυλές που τα αφεντικά από μόνα τους, μπορούν εύκολα στο σπίτι να περιποιηθούν τα σκυλιά τους.

Διπλός μανδύας
Yπάρχει σε όλες τις φυλές και σε τι εξυπηρετεί;
Δεν υπάρχει σε όλες τις φυλές. Σε αυτές που υπάρχει όμως, είναι για την προστασία τους από τις αλλαγές της θερμοκρασίας.

Yπάρχουν φυλές που μαδάνε λιγότερο;
Ποιες και γιατί;
Yπάρχουν φυλές που μαδάνε λιγότερο και κάποιες φυλές που δε μαδάνε καθόλου, συνήθως ζώα με κατσαρή τρίχα ή σκληρή συρματοειδή, όπως τα Kανίς και τα Φοξ Τεριέ.

Aν κουρέψεις φυλές που δεν πρέπει, τι παθαίνουν;
Δεν παθαίνουν κάτι, αλλά όταν κουρεύεις φυλές που δε χρειάζονται κούρεμα, τότε το καινούργιο τρίχωμα δε θα έχει τη σωστή εμφάνιση.

Πόσο συχνά πρέπει να κουρεύεται ένας σκύλος που κουρεύεται;
Aνάλογα με τη ράτσα. Συνήθως χρειάζονται κάθε περίπου 6-8 εβδομάδες.

H ανάγκη για κούρεμα έχει να κάνει με τις εποχές και τη θερμοκρασία;
Έχει να κάνει με τη ράτσα. Άλλωστε υπάρχουν τόσα σχέδια στα κουρέματα που μπορούμε ανάλογα με την εποχή να προσαρμόσουμε και το μήκος τριχώματος στο σχέδιό μας.

Kάθε πότε πρέπει να πλένουμε ένα σκύλο;
Oι περισσότερες ράτσες που ζουν μέσα στο σπίτι μπορούν να πλένονται κάθε εβδομάδα, χωρίς πρόβλημα, με κατάλληλο σαμπουάν.

H ανάγκη για πλύσιμο έχει να κάνει με τις εποχές και τη θερμοκρασία;
Όχι, η ανάγκη για πλύσιμο δεν έχει να κάνει με τις εποχές, αλλά σίγουρα το χειμώνα με τις βροχές, τα ζώα λερώνονται περισσότερο στη βόλτα και μπορούμε να τα καθαρίζουμε τοπικά πριν τους επιτρέψουμε την είσοδο στο σπίτι. Προσέξτε το χειμώνα, να σκουπίζετε και να στεγνώνετε καλά το τρίχωμα του σκύλου, για να μη σας κρυολογήσει.

Tο αλάτι της θάλασσας κάνει κακό στο τρίχωμα;
Tο αλάτι «ξεραίνει» και θαμπώνει το τρίχωμα. Γι’ αυτό ο σκύλος πρέπει να ξεπλένεται κάθε φορά μετά το μπάνιο στη θάλασσα.

Kάθε πότε πρέπει να το βουρτσίζουμε;
Τα μακρύτριχα, τύπου Malteze, Shih Tzu, Colley κ.λ.π. χρειάζονται καθημερινό βούρτσισμα, όπως και τα σγουρά, τύπου Kανίς. Για κοντότριχα σκυλιά τύπου Labrador, Boxer κ.λ.π. μία φορά την εβδομάδα αρκεί.

Aπό ποια ηλικία ξεκινάμε το γκρούμινγκ;
H εξοικείωση του σκύλου με το κούρεμα καλό θα ήταν να ξεκινήσει στις 12-16 εβδομάδες.

Kούρεμα με τη μηχανή ή με το χέρι; Και γιατί;
Aνάλογα με τη ράτσα. Δεν μπορούμε να κουρέψουμε ένα Κανίς με το χέρι. Mπορούμε όμως ένα Westy.

Tο κόψιμο των νυχιών είναι απαραίτητο και κάθε πότε πρέπει να γίνεται;
Eίναι απαραίτητο αν το σκυλάκι μας ζει μέσα στο σπίτι και δε βγαίνει πολλές βόλτες ή είναι ηλικιωμένο. Eλέγχουμε γενικά τα νύχια μία φορά το μήνα.

Tι κάνεις όταν ο σκύλος σου έχει μαύρα νύχια;
Kόβονται προσεκτικά από κάποιον ειδικό!

Δώστε μας συμβουλές ομορφιάς για ένα σκύλο που ενδιαφέρεται για τον εαυτό του:

Kαθημερινή άσκηση και παιχνίδι.

Περιποίηση τριχώματος και μπάνιο.

Σωστή διατροφή και πολύ αγάπη.

το περιοδικό του σύγχρονου σκύλου

Φαλαρίδα

2009-11-25T18:56:00.000+02:00

Η Φαλαρίδα, Fulica atra (αγγλ.: Eurasian Coot ), γνωστή και με άλλα ονόματα στην Ελλάδα όπως: αγριοπουλάδα, καρακούσι, λούφα, μαυρόκοτα, μαυροκοτί, μαυρόπουλο, μπάλιζα, μπάλιτζα, νερόκοτα, φαλαρίδα, φόλεγα , είναι πτηνό μέλος της οικογένειας την Ραλλιδών (Rallidae).

Κατανομή

Η Φαλαρίδα αναπαράγεται σε μικρές και μεγάλες λίμνες ανανεώσιμων υδάτων. Εμφανίζεται και αναπαράγεται στην Ευρώπη, Αυστραλία και Αφρική. Το είδος έχει προσφάτως εξαπλωθεί και στη Νέα Ζηλανδία. Κατοικεί στα ηπιότερα κλίματα στις περιοχές όπου απαντάται, αλλά αποδημεί σε νοτιότερα και δυτικότερα μέρη της Ασίας το χειμώνα καθώς τα νερά παγώνουν.

Περιγραφή

Ενήλικο πτηνό ταΐζει τα μικρά του σε μια Ινδική στέρνα στο Χαϊντεραμπάντ της Ινδίας.

Η Φαλαρίδα έχει μήκος 36-42 cm, και είναι κυρίως μαύρη εκτός μίας μετωπιαίας λευκής ασπίδας. Τα μάτια της έχουν χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα. Ως κολυμβητικό είδος, η Φαλαρίδα διαθέτει μερική ενίσχυση στα μακριά δυνατά δάχτυλα των ποδιών.
Το ανήλικο είναι πιο ανοιχτόχρωμο από το ενήλικο, με υπόλευκο στήθος και δεν έχει την μετωπιαία ασπίδα. Το μαύρο φτέρωμα των ενήλικων αναπτύσσεται όταν είναι 3-4 μηνών, αλλά η ασπίδα εμφανίζεται στην πλήρη ανάπτυξη, μετά από έναν χρόνο ή και κάποιες φορές αργότερα.
Είναι θορυβώδες πτηνό με ευρύ ρεπερτόριο από ήχους παράγοντας τριξίματα ή κρώζοντας κυρίως τις νύχτες.

Συμπεριφορά

Η Φαλαρίδα δεν είναι τόσο κρυψίνους όσο τα υπόλοιπα πτηνά της οιογένειας των Ραλλιδών. Μπορεί να φανεί να κολυμπάει σε ανοιχτά νερά ή να περπατάει σε περιοχές με γρασίδι δίπλα σε νερά. Είναι επιθετικό είδος και ισχυρά διεκδικητικό ως προς την περιοχή κατά τη διάρκεια της περιόδου αναπαραγωγής του, καθώς και οι δύο γονείς συμμετέχουν στην άμυνα του χώρου τους. Κατά τη διάρκεια της μη αναπαραγωγής μπορεί να σχηματίσουν μεγάλα σμήνη, πιθανώς σχετιζόμενα με την την αποφυγή θηρευτών.
Είναι διστακτικό στην πτήση και συνήθως απογειώνεται κατά μήκος του νερού με παφλασμούς. Το ίδιο γίνεται και όταν δεν πετάει, όταν ταξιδεύει μικρές αποστάσεις με ταχύτητα σε εδαφικές διαμάχες. Όπως συμβαίνει με πολλά πτηνά της ίδιας οικογένειας, η αδύναμη πτήση του δεν εμπνέει αυτοπεποίθηση, αλλά στην αποδήμηση, κυρίως τις νύχτες, μπορεί να καλύψει πολύ μεγάλες αποστάσεις. Κουνάει το κεφάλι καθώς κολυμπά και κάνει μικρές βουτιές που ξεκινούν από μικρά άλματα.

Αναπαραγωγή

Φωλιά στο Χαϊντεραμπάντ της Ινδίας.

Το είδος χτίζει τη φωλιά του από ξερά καλάμια και χόρτα κοντά στις όχθες των νερών ή σε εμπόδια μέσα στο νερό που εξέχουν από αυτό. Γεννά έως και 10 αυγά, εντούτοις συνήθως μόνο 3 επιβιώνουν εξαιτίας της βίαιης συμπεριφοράς των γονέων.
Οι Φαλαρίδες μπορούν να είναι πολύ βίαιες στα μικρά τους όταν βρίσκονται υπό πίεση, όπως σε περιόδους έλλειψης φαγητού. Θα τσιμπούν με το ράμφος τους τα μικρά που ζητούν φαγητό, επαναλαμβανόμενα, μέχρι το μικρό να σταματήσει και να πεθάνει από την πείνα. Αν τα μικρά συνεχίσουν να ζητούν φαγητό, μπορεί να τα τσιμπήσουν τόσο δυνατά ώστε να τα σκοτώσουν.

Διατροφή

Φαλαρίδα τρέφεται στην Τασμανία της Αυστραλίας.

Η Φαλαρίδα είναι παμφάγο πτηνό και τρέφεται με ποικιλία τροφών όπως αυγά από άλλα πουλιά του νερού, καθώς και με φύκη, βλάστηση, σπόρους και φρούτα. Δείχνει μεγάλη διαφοροποίηση στις διατροφικές του τεχνικές βοσκώντας σε γη ή στο νερό. Στο νερό μπορεί να καταλήξει να τρέφεται όπως η αγριόπαπια ή να βουτά αναζητώντας φαγητό.
πηγη

Βροχή ζώων

2009-11-25T18:42:00.000+02:00

Βροχή ζώων ονομάζεται ένα σπάνιο μετεωρολογικό φαινόμενο κατά το οποίο νεκρά ή ζωντανά ζώα πέφτουν από τον ουρανό.
Συνήθως τα ζώα αυτά είναι μικρόσωμα όπως ψάρια, βάτραχοι ή πτηνά. Ορισμένες φορές τα ζώα επιβιώνουν της πτώσης και αφού ξεπεράσουν το αρχικό σοκ συνεχίζουν κανονικά τη ζωή τους (φυσικά όταν πρόκειται για ζώα της στεριάς). Πολλές φορές τα ζώα είναι παγωμένα, κλεισμένα τελείως σε όγκο πάγου, ή διαλυμένα σε άμορφες μάζες κρέατος.
Η επιστημονική εξήγηση του φαινομένου είναι ότι τα ζώα αυτά μεταφέρονται σε πολύ μεγάλα ύψη από θύελλες ή μικρούς τυφώνες, όπου η θερμοκρασία είναι κάτω από τους 0 βαθμούς Κελσίου, όπου και παγώνουν. Από τα μεγάλα αυτά ύψη πέφτουν στη συνέχεια με τη μορφή βροχής σε κάποιο τυχαίο σημείο της επιφάνειας του εδάφους.
Πέρα από την παραπάνω επιστημονική ερμηνεία, όσες άλλες εξηγήσεις έχουν δοκιμασθεί να προταθούν, όπως επέμβαση εξωγήινων, ή του Θεού, ή σε φαινόμενα όπως η Τηλεμεταφορά τα οποία στερούνται στοιχειώδους σοβαρότητας.
Στην Ελλάδα έχει παρατηρηθεί στα νεώτερα χρόνια βροχή ψαριών δυο φορές, στις 13 με 15 Δεκεμβρίου του 1951 στην Αλώνα της Φλώρινας και στις 7 Δεκεμβρίου του 2002 στην Κορώνα του Κιλκίς.
πηγή

Αλκυόνη (πτηνό)

2009-11-25T18:35:00.000+02:00

Η Αλκυόνη (αρχαία ελληνική: Αλκυών, επιστημονική ονομασία: Alcedo atthis) είναι θαλάσσιο αποδημητικό πτηνό, το κοινώς λεγόμενο ψαροπούλι ή θαλασσοπούλι ή και ακόμα μπιρμπίλι της θάλασσας.
Ανήκει στην οικογένεια των Αλκυονιδών. Φθάνει τα 18 εκατοστά σε μήκος. Το σώμα της είναι ασυνήθιστα μικρό και φέρει κοντά και λεπτά πόδεια. Το κεφάλι της είναι δυσανάλογα μεγάλο, σε σχέση με το σώμα, με ισχυρό ράμφος που είναι οξύ στην άκρη. Αντίθετα προς το κακόσχημο μέγεθός της το φτέρωμά της παρουσιάζει ποικιλία χρωμάτων που σπάνια απαντάται σε άλλα πτηνά.
Η Αλκυόνη κατοικεί σε πυκνόφυτες όχθες ποταμών, λιμνών, ιχθυοτροφείων καθώς και σε βραχώδεις ή θαμνώδεις ακτές των θαλασσών. Χαρακτηρίζεται άγριο και δύσπιστο πτηνό. Στην Ελλάδα φθάνει περίπου περί το τέλος του Καλοκαιριού, αρχές Σεπτεμβρίου και αναχωρεί περί τα τέλη Μαρτίου. Έχει σχετικά κοντά φτερά και πετά σε ευθεία, χαμηλά και σε μικρές αποστάσεις. Γεννά περί την Άνοιξη 5 - 9 λευκά σφαιρικά αυγά. Τρέφεται με ψάρια και για το λόγο αυτό το κρέας της δεν είναι νόστιμο. Αντίθετα όμως το πτέρωμά της είναι περιζήτητο για στολισμούς γυναικείων ενδυμάτων και καπέλων.
Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως το πουλί ήταν η Αλκυόνη, κόρη του θεού των ανέμων Aίολου, που ο Δίας μεταμόρφωσε σε πτηνό μετά την αυτοκτονία της λόγω του θανάτου του αγαπημένου της, Κύηκα. Μάλιστα επειδή οι αλκυόνες γεννούν τα αυγά τους τον Ιανουάριο σε φωλιές μέσα στους βράχους, ο Δίας επέτρεψε στον ήλιο να λάμπει δυνατά και να ζεσταίνει τις αλκυόνες μέχρι να επωαστούν τα αυγά τους. Οι ζεστές αυτές μέρες του Γενάρη ονομάστηκαν γι' αυτό το λόγο αλκυονίδες μέρες.
πηγη

Πυροβόλησαν και ακρωτηρίασαν αρκουδάκι

2009-11-25T16:05:00.000+02:00

Φρίκη στην Ξάνθη: άγνωστος πυροβόλησε αρκουδάκι και, σαν να μην έφτανε αυτό, το ακρωτηρίασε, παίρνοντας τα πόδια του για... ενθύμιο!

Το συμβάν έγινε στην περιοχή του Λειβαδίτη.
Περιπατητές άκουσαν πυροβολισμούς και, όταν πήγαν να δουν τι συνέβη, είδαν το άτυχο ζώο σε μια λίμνη αίματος.

Αμέσως, ειδοποίησαν την οργάνωση «Αρκτούρος», εθελοντές της οποίας διαπίστωσαν πως το αρσενικό αρκουδάκι έφερε τραύματα από πυροβόλο και του είχαν κόψει τα δύο μπροστινά πόδια!

Σημειώνουμε πως πρόκειται για την 6η αρκούδα που πέφτει θύμα στην ίδια περιοχή αυτή τη χρονιά, από τις 30 που υπολογίζεται πως ζουν στη Ροδόπη.
star.gr

Καρχαρίας γεννήθηκε με καισαρική

2009-11-22T23:28:00.000+02:00

Πριν την ώρα του γέννησε ένας θηλυκός καρχαρίας, μπροστά στα μάτια δεκάδων επισκεπτών, σε Ενυδρείο της Νέας Ζηλανδίας… με καισαρική!

Ένας άλλος καρχαρίας δάγκωσε το μεγαλόσωμο ψάρι σε «ενδιαφέρουσα», προκαλώντας του μία μεγάλη τομή στην κοιλιακή χώρα, με αποτέλεσμα να βγουν τα νεογέννητα πριν την ώρα τους.

Οι υπεύθυνοι του Ενυδρείου, που ειδοποιήθηκαν από τους επισκέπτες, απομάκρυναν γρήγορα τα καρχαριάκια από το χώρο, ώστε να μη φαγωθούν από τα άλλα ψάρια.

Όταν απομόνωσαν και τη μητέρα, βρήκαν άλλα τέσσερα μωρά μέσα της, ενώ στη συνέχεια ειδικοί κτηνίατροι έραψαν το τραύμα της. Παραδόξως και τα οκτώ καρχαριάκια επέζησαν. Zougla.gr

Ποιο είναι το καλύτερο ψάρι για το ενυδρείο σας;

2009-11-22T20:46:00.000+02:00

Βγαίνει σε καλό το να φροντίζει κανείς ένα ψάρι στο σπίτι του. Μπορεί να φέρει την υδρόβια ζωή κοντά σε εσάς. Το να προσέχετε αυτό το κατοικίδιό σας μπορεί να σας ανακουφίσει από έγνοιες, οι οποίες έχουν συσσωρευτεί κατά τη διάρκεια της ημέρας. Παρ’ όλο που δεν μπορούν αλληλεπιδράσουν με εσάς με τον ίδιο τρόπο που άλλα κατοικίδια μπορούν, το να κρατάτε ένα ψάρι σε ένα ενυδρείο είναι μια υπέροχη εμπειρία. Αν, λοιπόν, αγαπάτε τη θαλάσσια ζωή, μπορείτε να τη φέρετε στο σπίτι σας.

Η σειρά από ερωτήματα τα οποία πρέπει να αντιμετωπίσετε

Προτού πάρετε τη δεξαμενή και ένα ψάρι, βρείτε χρόνο να διερευνήσετε τα πάντα. Τυπικά υπάρχουν περισσότερα από 25000 είδη και τα 2000 από αυτά είναι έτοιμα προς διάθεση για κάποιον σας εσάς, ο οποίος έχει την πρόθεση να κρατήσει ένα περιορισμένο στο σπίτι του. Επομένως, εδώ είναι τα βασικά ερωτήματα, τα οποία πρέπει να επεξεργαστείτε και να βρείτε τις απαντήσεις τους.

Πόσο μεγάλο είναι το ψάρι που θέλετε να κρατήσετε; Πρόκειται το ψάρι να τρομοκρατήσει ή να φάει τα μικρότερα ψάρια του ενυδρείου στο οποίο θα προστεθεί; Είναι ψάρι φρουρός; Πόσο χώρο χρειάζεται; Τρώει τα φύλλα των φυτών; Σκάβει στη δεξαμενή; Τι είδος νερού χρειάζεται; Πόσο θα κοστίσει;

Πρέπει να μάθετε τις απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις πριν χρειαστεί να πάρετε άλλες αποφάσεις σχετικά με την πρόθεσή σας να κρατήσετε ένα ως κατοικίδιο.

Το γατόψαρο. Υπάρχουν περισσότερα από 2000 είδη γατόψαρων γνωστά αλλά αυτή η ομάδα είναι γνωστό ότι δεν έχει λέπια. Η επικάλυψη του δέρματός τους είναι σαν αυτή της επένδυσης. Πολλά από αυτά συμπεριφέρονται σαν πτωματοφάγοι ή σαν ειδικά διατρεφόμενα ψάρια στο ενυδρείο και μπορούν να κατέχουν ένα διαφορετικό είδος διατροφικής συνήθειας. Υπάρχουν είδη γατόψαρων τα οποία μεγαλώνουν πραγματικά πολύ σε μέγεθος, μερικά είναι νυκτερινά οπότε το τάισμα πρέπει να γίνεται τη νύχτα και μερικά πρέπει να είναι σε ομάδες ενώ άλλα μόνα τους.

Τα characiforms. Αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει το μολυβόψαρο, το τσεκουρόψαρο, τα tetras, τα characin και τα splash tetras. Πολλά από αυτά τα είδη συναντώνται στην άγρια φύση και είναι προτιμότερο να φροντίζονται από έμπειρους χειριστές.

Τα cichlids.(γλυκού νερού) Είναι κοινά στην Ασία, Στην Αφρική και σε τροπικές περιοχές της Αμερικής. Είναι φρουροί ειδικά αυτά που εξιδρώνουν τη γονική προσοχή. Ως εκ τούτου, μην τα αναμιγνύετε με άλλα είδη.

Τα cypriniforms. Συμπεριλαμβάνονται τα κωβίτις, καρχαρίας, koi, danios, barbs, χρυσόψαρο και τα rasbora. Είναι τροπικά είδη και κρύου νερού. Επιπλέον, είναι εύκολα στο χειρισμό.

Τα cyprinodonts. Συμπεριλαμβάνονται τα killifish και τα toothcarps. Συνήθως τρέφονται και παραμένουν κοντά στην επιφάνεια του νερού.

Το ψάρι λαβύρινθος. Η ομάδα περιλαμβάνει τα ψάριας μάχης, gouramis, ψάρια παραδείσου και τα combtails. Είναι τυπικά ειρηνικά και μικρά σε μέγεθος αν και μερικά από τα είδη των αρσενικών των ψαριών παραδείσου, των ψαριών μάχης και τα δύο φύλα των combtails μπορεί να είναι άγρια.

Το ψάρι ουράνιο τόξο. Αυτή η οικογένεια αλλάζει όσων αφορά το χρώμα ειδικά όταν μετακινείται μέσα από οποιοδήποτε φως. Είναι καλός σύντροφος σε μια κοινότητα ενός ενυδρείου.

Αν είστε αρχάριος στη φροντίδα ενός ψαριού, τότε το πιο πιθανό είναι να μπερδευτείτε εντελώς. Με την ποικιλία ειδών ψαριών και δεξαμενών που υπάρχει στην αγορά, μπορεί να σας φανεί δύσκολο να αποφασίσετε. Πρέπει να αγοράσετε το σωστό μέγεθος και να διαλέξετε τη σωστή τοποθεσία να βάλετε τη δεξαμενή, να αποφασίσετε αν θα χρησιμοποιήσετε γλυκό νερό ή αλατόνερο, πλαστικά ή ζωντανά φυτά, ποια φώτα, τι φαγητό, τι θέρμανση και τι φίλτρα να αγοράσετε. Για αυτό, να είστε αρκετά συνετοί.

Γενικές συμβουλές και οδηγίες για την ασφαλή συνύπαρξη με τα ζώα σας

2009-11-22T20:40:00.000+02:00

1. Διατηρείτε τα ζώα σας υγιή και καθαρά. (Τα άρρωστα ζώα μπορεί πιο εύκολα να διασπείρουν λοιμώξεις με τα κόπρανά τους, τα ούρα ή τα σάλια τους).
2. Εάν ένα ζώο είναι άρρωστο (έχει διάρροια, βήχα, φτερνίζεται, έχει απώλεια της όρεξης ή του βάρους του) πρέπει να έρθετε σε επαφή με τον κτηνίατρό σας.
3. Να είστε σίγουροι ότι όλα τα εμβόλια είναι σε ισχύ και δεν έχουν λήξει.
4. Τα ζώο σας πρέπει να βρίσκεται κάτω από συνεχή έλεγχο των εξωπαρασίτων (ψύλλων και τσιμπουριών) και των ενδωπαρασίτων (εχινόκοκκος κλπ).
5. Εάν πάρετε καινούργιο ζώο πρέπει πρώτα να εξετασθεί από τον κτηνίατρό σας.
6. Μην υιοθετείτε πιθήκους, εξωτικά ή άγρια ζώα γενικότερα. Αυτά τα ζώα μπορεί να σας δαγκώσουν πιο εύκολα ή μπορεί να μεταφέρουν σπάνιες μεν αλλά επικίνδυνες αρρώστιες.
7. Διατηρείτε το χώρο που μένει και τρωει το ζώο καθαρό. Τα σκεύη φαγητού να είναι πάντα καθαρά.
8. Μην αφήνετε τα ζώα να πίνουν νερό από την τουαλέτα.
9. Ποτέ να μην τρωνε ωμά ή άψητα κρέατα και αυγά ή απαστερίωτο γάλα. Τα ζώα μπορεί να προσβληθούν από ζωοανθρωπονόσους (νόσους που μεταφέρονται από τα ζώα στον άνθρωπο) όταν τρωνε ωμές τροφές (π.χ. ή τοξοπλάσμωση στις γάτες).
10. Γενικά περιορίζετε τα ζώα μέσα στο σπίτι και όταν βγαίνουν να βγαίνουν με λουρί.
11. Κάνετε στειρώσεις στα ζώα (αρσενικά και θηλυκά). Η στείρωση αποτρέπει τα ζώα από τις περιπλανήσεις στους δρόμους για αναζήτηση ερωτικού συντρόφου. Η περιπλάνηση στους δρόμους αυξάνει τον κίνδυνο να κολλήσει το ζώο σας κάποιο μεταδοτικό νόσημα και ειδικότερα κάποια ζωοανθρωπονόσο. Εξ άλλου οι στειρώσεις είναι ο μόνος τρόπος για τον έλεγχο του υπερπληθυσμού των ζώων ιδιαίτερα των αδέσποτων.
12. Πλένετε τα χέρια σας με νερό και σαπούνι μετά την επαφή με το ζώο σας, ειδικότερα πριν το φαγητό ή το κάπνισμα.
13. Καθαρίστε αμέσως εμέσματα, ούρα ή κόπρανα χρησιμοποιώντας ένα απολυμαντικό και πλύνετε καλά τα χέρια σας. Η χρήση στην περίπτωση αυτή πλαστικών γαντιών μιας χρήσης είναι ότι καλύτερο και παρέχει έξτρα προστασία.
14. Διατηρείτε τα νύχια των ζώων σας κοντά ούτως ώστε να εκμηδενίζετε τον κίνδυνο γρατσουνιών. Στην περίπτωση που σας γρατσουνίσει το ζώο σας ξεπλύνετε καλά με σαπούνι και νερό και απλώστε ένα αντισηπτικό (διάλυμα ή κρέμα). Στην περίπτωση που η περιοχή κοκκινίσει ή αρχίσει να παράγει κάποιο υγρό επικοινωνήστε με τον γιατρό σας.
15. Εάν δαγκωθείτε από ένα ζώο ξεπλύνετε την περιοχή καλά με νερό και σαπούνι και απλώστε ένα αντισηπτικό. Εάν παρουσιαστεί υγρασία στην πληγή, καντήλα, διόγκωση ή πόνος ή δεν ξέρετε αν το ζώο είναι εμβολιασμένο, επικοινωνήστε με το γιατρό σας.
16. Στις περιπτώσεις που πρέπει να απουσιάσετε για τακτικούς ιατρικούς ελέγχους ή όταν επειγόντως και έκτακτα πρέπει να εισαχθείτε στο νοσοκομείο για να μην στρεσάρεστε την τελευταία στιγμή, θα πρέπει έγκαιρα να έχετε μεριμνήσει για τη φροντίδα του ζώου σας σε αυτές τις περιπτώσεις. Θα πρέπει να έχετε επιλέξει κάποιον άνθρωπο της εμπιστοσύνης σας ή κάποια πανσιόν και πάλι της εμπιστοσύνης σας και να έχετε τακτοποιήσει τα θέματα αυτά. Ιδιαίτερες οδηγίες

Α) Για τους ιδιοκτήτες σκύλων: έλεγχος κάθε 6 μήνες για την λεϊσμανίαση

Β) Για του ιδιοκτήτες γατιών: το κουτί με την άμμο υγιεινής για τις γάτες να βρίσκεται μακριά από την κουζίνα και την τραπεζαρία. Η άμμος εάν είναι δυνατό να καθαρίζεται από άλλο άτομο ή εάν αυτό είναι αδύνατο να φοράτε γάντια μιας χρήσης. Η άμμος να αλλάζεται καθημερινά γιατί το τοξόπλασμα που διασπείρεται στο περιβάλλον με τα κόπρανα της γάτας χρειάζεται 48 ώρες για να γίνει μαλόνουσα μορφή. Ο ιός της επίκτητης ανοσοκαταστολής της γάτας (FIV) δεν έχει φανεί ότι προσβάλει τον άνθρωπο και ο ιός της επίκτητης ανοσοκαταστολής του ανθρώπου (HIV) δεν έχει φανεί να προσβάλει τη γάτα. Παρ' όλα αυτά καλό είναι να γίνεται ετήσιος έλεγχος στη γάτα σας για το ιό της επίκτητης ανοσοκαταστολής και για τον ιό της λευχαιμίας.

Γ) Για του ιδιοκτήτες πουλιών: Μην έχετε τα κλουβιά των πουλιών στην κουζίνα ή στην τραπεζαρία. Έχετε κλουβιά που να πλένονται και να απολυμαίνονται εύκολα. Φοράτε γάντια όταν καθαρίζετε τα κλουβιά. Τα πουλιά που αγοράζετε να προέρχονται από εκτροφεία και όχι από σύλληψη από φύση. Απευθυνθείτε στον κτηνίατρό σας για εξετάσεις (Chlamydia, Salmonella, Campylobacter & Giardia) Και όλα αυτά γιατί η πρόληψη είναι καλύτερή από τη θεραπεία.

ΣΥΓΓΕΝΙΚΑ ΑΓΡΙΑ ΖΩΑ

2009-11-18T19:34:00.000+02:00

ΚΟΓΙΟΤ Ζώο συγγενικό με το σκύλο και το λύκο. Ζει στη βόρεια Αμερική , από τον Παναμά ως την Αλάσκα. Μοιάζει πολύ με το λύκο και το λυκόσκυλο. Είναι μοναχικό ζώο. Κυνηγάει συνήθως τη νύχτα μικρά θηλαστικά , πουλιά και έντομα , καθώς και αφύλακτα πρόβατα. .Το θηλυκό γεννάει 2 - 12 μικρά στο τέλος του Γενάρη.

ΑΛΕΠΟΥ Άλλο ένα παρεξηγημένο ζώο. Η αλεπού ξεχωρίζει από το χαρακτηριστικό κοκκινοκίτρινο χρώμα της γούνας της και τη φουντωτή ουρά της.Είναι ζώο νυχτόβιο. Βγαίνει τη νύχτα να κυνηγήσει την τροφή της. Τρέφεται με μικρά τρωκτικά , πουλιά και έντομα αλλά και φρούτα ή άλλες φυτικές τροφές. Η περίοδος ζευγαρώματος είναι τέλη Ιανουαρίου. Τότε η θηλυκιά γεννάει 2 - 6 μικρά. Τα αλεπουδάκια μένουν μαζί με τη μητέρα τους μέχρι τέλη Αυγούστου.
Η αλεπού προτιμάει τα δάση της Ευρώπης , της Αμερικής. Κάποια είδη όπως η αλεπού της φωτογραφίας ζουν σε ερημικές εκτάσεις της Αφρικής και της Ασίας.
Ζει περίπου 15 χρόνια.

ΝΤΙΝΓΚΟ Άφωνο σκυλί που ζει στην Αυστραλία. Είναι μεγαλόσωμο ζώο συγγενικό με τον λύκο της Τασμανίας ( το μήκος του φτάνει το 1,30 μέτρα και το ύψος του τα 75 εκατοστά ) και τρέφεται με μικρότερα ζώα , ακόμη και με έντομα.Συνήθως κυνηγάει σε ζευγάρια. Ζει σε μικρές αγέλες των 4 ως 8 ατόμων.

ΛΥΚΟΣ Ένα από τα πιό παρεξηγημένα ζώα του πλανήτη μας. Είναι δυνατό ζώο με τρίχωμα χρώματος καφέ ή γκρί , ύψος 80 εκατοστά και μήκος 1,40 μέτρα. Το βάρος του φτάνει τα 70 κιλά.Ζει ως 15 χρόνια .
Είναι πολύ δυνατό ζώο και μπορεί να επιτεθεί σε μεγαλύτερα απ΄ αυτόν ζώα ( άλογα , μοσχάρια κλπ). Κυνηγάει συνήθως τη νύχτα μικρά θηλαστικά όπως λαγούς , αγριοκάτσικα, άγρια πρόβατα. Συνήθως περνάει όλη του τη ζωή με την ίδια σύντροφο. Η λύκαινα γεννάει 5 ως 6 μικρά μετά από εγκυμοσύνη 2 μηνών.Τα λυκάκια μένουν με τους γονείς τους μέχρι τα δύο τους χρόνια.
Ο λύκος ζει σε αγέλες των 12 - 20 ατόμων . Τα μέλη κάθε αγέλης επικοινωνούν μεταξύ τους με ήχους και σήματα. ΠΗΓΗ

Γιατί οι αράχνες δεν παγιδεύονται στον ιστό τους;

2009-11-18T19:31:00.000+02:00

Ο ιστός της αράχνης μοιάζει με τροχό ποδηλάτου, με το εξωτερικό στεφάνι και τις ακτίνες του, αλλά έχει επίσης και μια έλικα, η οποία ξεκινάει από το κέντρο και φτάνει μέχρι την άκρη.

Αυτή η έλικα είναι η μοναδική που καλύπτεται με κόλλα, δεδομένου ότι οι ακτίνες και το εξωτερικό στεφάνι είναι φτιαγμένα από στεγνό μετάξι. Η αράχνη, ενώ κινείται, αποφεύγει γενικά να έρχεται σε επαφή με τον ιστό της και ειδικά τα κολλώδη μέρη του, ενώ παράλληλα καθαρίζει διαρκώς τα πόδια της από το μετάξι και την κόλλα. Σύμφωνα με μια θεωρία, μάλιστα, κάποια είδη της ενδεχομένως να εκκρίνουν έλαια με τα οποία λιπαίνουν τα άκρα τους προστατεύοντάς τα ακόμη καλύτερα από τις κολλώδεις ουσίες.

Ο τρόπος που εποικοινωνούν τα σκυλάκια μας., Λίγα λόγια για την γλώσσα του σώματος.

2009-11-16T18:35:00.001+02:00

Αναρωτηθήκατε ποτέ πως επικοινωνεί ο σκυλάκος μαζί μας; Με ποιο τρόπο λαμβάνει τα μηνύματα μας και με ποιο τρόπο τα εκπέμπει; Πως επικοινωνούν δυο άγνωστοι σκύλοι μεταξύ τους;

Πολλοί ιδιοκτήτες νομίζουν ότι όταν ο αγαπημένος τους φίλος γαβγίζει με ένα δυο ή και περισσότερα ΓΑΒ κάτι θέλει να τους πει και υπάρχουν ήδη κατατεθειμένες διάφορες ερμηνείες του ενός ΓΑΒ των δυο ΓΑΒ κλπ.

Η αλήθεια είναι ότι η μονή γλώσσα που καταλαβαίνει ο σκύλος είναι η γλώσσα του σώματος. Αναφέρω εδώ ότι το θέμα αυτό αποτελεί ένα τεράστιο θέμα που δεν γίνεται να παρουσιαστεί ακόμα και εάν έγραφα ένα βιβλίο...

Από τις πρώτες εβδομάδες της ζωής του ο Παπουλάκος μας μαθαίνει από την μητέρα του αυτή την γλώσσα του σώματος. Τι μαθαίνει τόσο καλά που ακόμα και όταν είναι κουτάβι είναι ικανός όχι μόνο να την εκπέμπει άλλα και να την διαβάζει πάνω σε κάποιο άλλο άτομο του είδους του η ακόμα και σε εμάς. Η μοναδική του αυτή ικανότητα του δίνει την δυνατότητα να αντιλαμβάνεται πότε κάποιος πλησιάζει απειλητικά και πότε κάποιος θέλει να τον μαλώσει. Πότε η μητέρα θέλει να τον μαλώσει. Πότε έχει κάνει κάτι λάθος και η ομήγυρη του τον αποπαίρνει. Επίσης έχει μάθει πως να ζητά πράγματα και έχει μάθει να μεταδίδει μηνύματα στους άλλους σκύλους για την υγειά του, για την διάθεση του, της θέση του στην ιεραρχία της αγέλης, την διάθεση του να αλλάξει αυτή την θέση (κυριαρχία), ή την διάθεση του να κρατήσει την θέση του μέσα σε μια αγέλη -σχέση.
Ακόμα μέσω αυτής δίνει πληροφορίες σε κάποιο άλλο σκύλο σχετικά με το φύλο, την ηλικία του την σεξουαλική του διάθεση. Μέσω αυτής γίνεται το φλερτάρισμα όπως και μέσω αυτής αποφεύγονται οι μάχες μεταξύ των σκύλων από παρεξηγήσεις. Τέλος η γλώσσα αυτή είναι σημαντική στο κυνήγι όπου μια αγέλη σκύλων θα πρέπει να επικοινωνεί και να συνεργάζεται άψογα .

Φανταστείτε τώρα πόσες λέξεις θέλουμε εμείς οι άνθρωποι για να περιγράψουμε όλα αυτά ή ένα από αυτά τα θέματα . Όλες αυτές τις λέξεις λοιπόν ο σκύλος μας τις μεταδίδει μέσω της γλώσσας του σώματος.

Καθώς αυτός είναι μόνος τρόπος επικοινωνίας μεταξύ σκύλων σε όλο τον κόσμο αντιλαμβανόμαστε ότι είναι γλώσσα διεθνής πράγμα που σημάνει ότι η γλώσσα αυτή είναι κοινή για όλα τα σκυλιά ανεξάρτητα από φυλή και ανεξάρτητα από την χώρα προέλευσης η γέννησης τους.
Ο σκύλος μας λοιπόν είναι ειδικός στο να εκπέμπει πληροφορίες και μηνύματα σε αυτή την γλώσσα άλλα επίσης είναι ειδικός στο να διαβάζει τα μηνύματα που εκπέμπουμε εμείς σε αυτή την γλώσσα
Τα μηνύματα που εκπέμπουμε εμείς προς τον σκύλο είναι πάρα πολλά, καθώς αυτή η γλώσσα αποτέλεσε την πρωταρχική μας γλώσσα ως είδος και υπήρχε σε χρήση πολύ πριν εμείς οι άνθρωποι αρχίσουμε να επικοινωνούμε με φθόγγους και ήχους.
Αναρωτηθήκατε πότε το πως ο σκύλος μας αντιλαμβάνεται τον φόβο ή την ταραχή ενός περαστικού; ή ακόμα πως αντιλαμβάνεται το φόβο κάποιου ατόμου;
Ο λαός μας λέει ότι ο σκύλος αντιλαμβάνεται εκείνον που φοβάται.
Όλα αυτά τα μηνύματα ο σκύλος μας τα συλλαμβάνει καθώς τα εκπέμπει ασυναίσθητα το κορμί μας στην γλώσσα του σώματος.
Σε πολλά σημεία αυτή η γλώσσα είναι κοινή για όλα τα είδη και εδώ είναι το παράδειγμα του φόβου που ανέφερα παραπάνω καθώς ο φόβος είναι ένα κοινό συναίσθημα για όλα τα έμβια όντα.
Ο φόβος λοιπόν προκαλεί τα ίδια συμπτώματα, και ποιο συγκεκριμένα η θέα ενός εξαγριωμένου ή επιθετικού σκύλου φύλακα προκαλεί περίπου τα ίδια συμπτώματα σε όλα τα είδη Αυτά περίπου είναι ως εξής: Ακούσια σύσπαση του κορμιού , ταχυκαρδία νευρικές κινήσεις του σώματος και των ματιών, ταραχή, ίσως πανικόβλητο τρέξιμο και άλλα κατά περίπτωση.
Ο σκύλος λοιπόν είναι ειδικός τόσο στον τρόπο που την εκπέμπει όσο και στον τρόπο που την διαβάζει σε κάποιον άλλο σκύλο ή άνθρωπο. Η εξειδίκευση του σε αυτό το τομέα αγγίζει το τέλειο.
Η δυνατότητα μας τώρα, να την αντιληφθούμε ως μέσω επικοινωνίας υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους και ουσιαστικά πρόκειται για μια γλώσσα που χρησιμοποιούμε άλλα έχουμε χάσει εν μέρει την δυνατότητα να την αντιλαμβανόμαστε . Το μόνο που χρειάζεται είναι εξάσκηση μέσα από την επαφή με τον σκύλο μας.
Δυο πολύ σημαντικά σημεία
Καθώς ο σκύλος εντάσσεται στην οικογένεια μας αρχίζει ένα επικοινωνεί μαζί μας με την μονή γλώσσα που γνωρίζει.
Θεωρεί ότι εμείς είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε τα μηνύματα που μας στέλνει. Για την ακρίβεια θεωρεί αυτονόητο ότι εμείς καταλαβαίνουμε την γλώσσα του.
Καθώς λοιπόν η ανάγκη του σκύλου να ανήκει κάπου τον οδηγεί να θέλει να είναι μέλος της ομάδας μας της οικογενείας μας (της αγέλης μας για τον ίδιο) γίνεται αντιληπτό ότι η έλλειψη επικοινωνίας από αδυναμία μας να κατανοήσουμε την γλώσσα που χρησιμοποιεί ο σκυλάκος είναι η κύρια αίτια δημιουργίας προβλημάτων
Τα περισσότερα προβλήματα λοιπόν σε μια σχέση ανθρώπου-σκύλου προέρχονται από έλλειψη συνεννόησης ή από παρεξήγηση των μηνυμάτων που μας δίνει ο σκύλος.
Για την ακρίβεια.. Όλες οι τραγωδίες στην σχέση σκύλου ανθρώπου ανά τους αιώνες οφείλονται σε αυτή την έλλειψη επικοινωνίας. Από την αποτυχία στο κυνήγι ως την εμφάνιση επιθετικότητας σε κάποια στιγμή σε μέχρι τότε οικεία πρόσωπα. Η ανυπακοή ή η “ξαφνική” έκφραση βίας από την πλευρά του .

Πολύ σημαντικό λοιπόν για όλους τις ιδιοκτήτες, είναι να μάθουν την γλώσσα του σώματος που χρησιμοποιούν τα σκυλιά, και ακόμα ποιο σημαντικό είναι να μην χωρίζουμε τα σκυλάκια πολύ νωρίς από την μητέρα τους καθώς δεν προφταίνουμε να μάθουν αυτή την γλώσσα καλά .
Έτσι λοιπόν από εδώ και πέρα όταν κάποιος σας πει ότι τα σκυλάκια που χωρίζονται από την μητέρα του πολύ νωρίς γίνονται ευερέθιστα και αντικοινωνικά, θα ξέρετε ότι αυτό συμβαίνει για τα σκυλιά αυτά ότι δεν έχουν κατανοήσει και δεν χρησιμοποιούν σωστά την γλώσσα του σώματος
Αυτό συμβαίνει γιατί χωρίστηκαν μικρά από την μητέρα τους πριν μάθουν την πλήρη και σωστή χρήση αυτής της γλώσσας
Έτσι γίνονται νευρικά και ευερέθιστα καθώς πέφτουν συνεχώς σε λάθη που οδηγούν σε αρνητικές εμπειρίες.
Τι ποιο φυσικό λοιπόν από το να εμφανίζουν τάσης απομόνωσης αντικοινωνική συμπεριφορά άλλα και ένα σωρό άλλα προβλήματα;

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ΣΚΥΛΟΙ, αστυνομικοι σκυλοι φυλαξης προσωπων και πραγματων

2009-11-16T18:31:00.002+02:00

Οι σκύλοι φύλαξης ανθρώπων και πραγμάτων είναι ράτσας MALINOIS ή GERMAN SHEPHERD και επιλέγονται ανάμεσα σε δεκάδες άλλους με κριτήρια τα οποία αφορούν κυρίως τον χαρακτήρα τους και λιγότερο την εξωτερική τους εμφάνιση. Οι σκύλοι αυτοί, θα πρέπει να είναι κοινωνικοί, σταθερού χαρακτήρα, με σωστή σωματική κατασκευή. Θα πρέπει να τους διακρίνει γενναιότητα και μαχητικότητα, χωρίς βέβαια να είναι ιδιαίτερα επιθετικοί.
Οι συνοδοί των αστυνομικών σκύλων, είναι εθελοντές φιλόζωοι αστυνομικοί, οι οποίοι επιλέγονται από επιτροπή που αποτελείται από Αστυνομικό Διευθυντή, Ψυχολόγο και Εκπαιδευτή. Η εκπαίδευσή τους διαρκεί 4 μήνες τουλάχιστον και “παντρεύονται” για την υπόλοιπη υπηρεσιακή ζωή του σκύλου που διαρκεί έως 8 χρόνια. Ο σκύλος είναι αναπόσπαστο μέλος της οικογένειας του συνοδού και ζει μαζί με αυτή και στον ίδιο ρυθμό.
Στην Ελληνική Αστυνομία, υπάρχουν 15 τέτοιοι σκύλοι και δύνανται να χρησιμοποιούνται:

ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΙΣ ΣΚΟΠΟΙ
· αναζήτηση, εντοπισμός, εύρεση ατόμων παγιδευμένων σε ερείπια (σεισμοί – κατολισθήσεις).
· αναζήτηση – ανεύρεση χαμένων ατόμων σε δασώδεις περιοχές.
· Αναζήτηση – ανεύρεση αντικειμένων που δεν ανήκουν στο χώρο (εμπρηστικοί μηχανισμοί στα δάση καθώς και πειστήρια εγκλημάτων).

ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ
· συνοδεύουν επικίνδυνους κρατουμένους στις πεζές μετακινήσεις τους.
· ακινητοποιούν κρατούμενο που αποπειράται να αποδράσει.
· ακινητοποιούν τρίτους που για οποιοδήποτε λόγο προσπαθούν να προσεγγίσουν κρατουμένους.
· αναλαμβάνουν την φύλαξη συλληφθέντων, σε ανοικτό χώρο και σε ειδικές περιπτώσεις μόνο, για τον αναγκαίο χρόνο άφιξης μέσου μεταφοράς τους ή της αναγκαίας δύναμης, για την φύλαξή τους και όχι περισσότερο από 1 ώρα.
· αναζητούν και ακινητοποιούν αποδράσαντα κρατούμενο σε αγροτική – δασώδη περιοχή.
· συνοδεύουν τα ειδικά οχήματα μεταγωγής κρατουμένων, όταν μετάγονται ιδιαίτερα επικίνδυνοι κακοποιοί και υπάρχουν ενδείξεις απόπειρας απόδρασης, προς αποτροπή αυτής ή ακινητοποίηση αυτών που θα αποδράσουν.
· συνοδεύουν οχήματα απέλασης λαθρομεταναστών και επεμβαίνουν σε περίπτωση συμπλοκής ή απόπειρα απόδρασης.
· συνδράμουν στην σύλληψη κακοποιού που βρίσκεται οχυρωμένος μέσα σε κτίριο.
· αποτρέπουν την προσέγγιση θεατών στον αγωνιστικό χώρο κάθε είδους γηπέδων.
· προστατεύουν διαιτητές, αθλητές κ.λ.π. παράγοντες κατά την είσοδο – έξοδο, στον αγωνιστικό χώρο, από άμεσες επιθέσεις.
· εκτελούν κάθε άλλο καθήκον που θα τους ανατεθεί και καλύπτεται από την εκπαίδευση που έχουν λάβει.
Οι αστυνομικοί σκύλοι φύλαξης προσώπων και πραγμάτων, θεωρούνται όπλο του αστυνομικού συνοδού και είναι ισχυρότερο της αστυνομικής ράβδου και υποδεέστερο του πιστολιού ή περιστρόφου και σαν τέτοιο θα πρέπει να χρησιμοποιούνται.

Οι ράτσες που χρησιμοποιεί η Ελληνική Αστυνομία είναι, GERMAN SHEPHERD, LABRADOR, MALINOIS, GOLDEN RETRIEVER.
Για την επιλογή των συνοδών και των σκύλων καθώς και για την διαβίωσή τους, ισχύουν ότι και για τα σκυλιά Φύλαξης Προσώπων και Πραγμάτων.
Η εκπαίδευση των συνοδών και των σκύλων, διαρκεί 3 μήνες. Υπάρχουν 11 σκύλοι που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση ναρκωτικών.

Οι ράτσες που χρησιμοποιεί η Ελληνική Αστυνομία είναι οι ίδιες που χρησιμοποιούνται και για τα ναρκωτικά.
Για την επιλογή σκύλων και συνοδών καθώς και για την συμβίωσή τους, ισχύουν ότι και για τα παραπάνω. Υπάρχουν 46 σκύλοι οι οποίοι χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση εκρηκτικών μηχανισμών.

ΕΝΑΣ ΣΚΥΛΟΣ ΠΙΣΤΟΣ

2009-11-16T18:26:00.002+02:00

Κάθησε επάνω στο πτώμα του άτυχου αφεντικού του και έκλαιγε σα μικρό παιδί μην αφήνοντας κανένα να πλησιάσει.

Από τα πλέον περίεργα ατυχήματα συνέβη τον Οκτώβριο του 2000 στην αγροτική περιοχή Λεύκες Ιμέρου, όταν ένας 54χρονος στην διάρκεια κυνηγιού, σκόνταψε σε πέτρα και έχασε την ισορροπία του με συνέπεια την τυχαία εκπυρσοκρότηση της καραμπίνας του που προκάλεσε τον θανάσιμο τραυματισμό του. Αξιοσημείωτο του μοιραίου αυτού ατυχήματος του κυνηγού ήταν ότι ο σκύλος του, μόλις αντιλήφθηκε τον κυνηγό αιμόφυρτο, χτυπημένο στην κάτω σιαγόνα και τον αυχένα, κάθησε 3,5 ώρες δίπλα στο πτώμα του αφεντικού του και έκλεγε γοερά. Μόλις πλησίασε κάποιος βοσκός, ο σκύλος έδειχνε επιθετικές τάσεις. Όταν ειδοποιήθηκαν οι αστυνομικοί και έφτασαν στον τόπο του ατυχήματος, ο σκύλος γάβγιζε, σηκωνόταν η τρίχα του και όταν τον πλησίασαν περισσότερο, έβαλε το πόδι του πάνω στον νεκρό. Οι αστυνομικοί πλησίασαν κι άλλο κρατώντας ένα ξύλο για να τον απομακρύνουν, αλλά ο σκύλος αγρίευε πιο πολύ και όταν αποχώρησαν, έβαλε την μουσούδα του πάνω στο πτώμα . Υπερασπιζόταν σαν άνθρωπος το αφεντικό του, μην επιτρέποντας να πειράξει ούτε να ακουμπήσει κανείς τον νεκρό.

Η απομόνωση και απομάκρυνση του σκύλου έγινε ύστερα από οργανωμένη επιχείρηση της αστυνομίας. Πήραν χοντρό σύρμα την άκρη του οποίου έκαναν τσιγκέλι και με ένα τζιπ πλησίασαν τον σκύλο, και κατόρθωσαν να τον πιάσουν από το περιλαίμιο και να τον παγιδεύσουν.
Αυτή η εικόνα μόνο με κάμερα θα μπορούσε να αποδοθεί. Κρατούσε με τα δύο μπροστινά του πόδια τον νεκρό για να μην τον πάρουν, δάγκωνε τον γάντζο και δεν τον άφηνε. Γύρω στη μισή ώρα κράτησε η προσπάθεια να πάρουν το άψυχο κορμί του κυνηγού.
Το περιστατικό αυτό ήταν κάτι το πρωτοφανές.

ΜΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

2009-11-16T18:19:00.002+02:00

Για την 4η Οκτωβρίου, παγκόσμια ημέρα των ζώων, αντί άλλων σχολίων, παραθέτουμε την συγκινητική ιστορία ενός αγάλματος σκύλου που υπάρχει κάπου στο Τόκιο, όπως την περιγράφει ο Ντενί Γκετς στο μυθιστόρημά του "Το θεώρημα του παπαγάλου" "..Όλα συνέβησαν προς το τέλος της δεκαετίας του '20. Ένας καθηγητής Πανεπιστημίου είχε τη συνήθεια να πηγαίνει κάθε πρωί στο σταθμό της Σιμπίγια, συνοδευόμενος από το σκύλο του Χατσίκο. Λίγο πριν την ώρα της επιστροφής του αφεντικού του, ο Χατσίκο πήγαινε στο σταθμό και τον περίμενε. Στη συνέχεια επέστρεφαν μαζί στο σπίτι. Αυτό γινόταν συνέχεια για χρόνια. Κάποιο βράδυ, ο καθηγητής δεν επέστρεψε. Κάποιο αυτοκίνητο τον είχε χτυπήσει στη διάρκεια της ημέρας και τον είχε σκοτώσει επιτόπου.

Κανείς δεν ειδοποίησε το σκύλο. "Έτσι, κάθε βράδυ, ο Χατσίκο επέστρεφε στο σταθμό του τραίνου για να περιμένει τον αφέντη του. Όταν κατέβαινε και ο τελευταίος επιβάτης από το τραίνο, ο Χατσίκο γύριζε στο σπίτι. Αυτό κράτησε επτά χρόνια. Το 1935 ο Χατσίκο πέθανε. Για να τιμήσουν την αφοσίωσή του οι κάτοικοι του Τόκιο έστησαν ένα άγαλμα στη μνήμη του. Είναι το πιο συνηθισμένο σημείο συνάντησης της γιαπωνέζικης πρωτεύουσας. Όταν δώσεις ραντεβού στο άγαλμα του Σκύλου, είσαι σίγουρος ότι θα σε περιμένουν όσο χρειαστεί."
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑ
Βάσω Τάκη
Πρόεδρος Κυνοφιλικού Ομίλου Ημαθίας
Εκπρόσωπος των ζωοφιλικών σωματείων στην Επιτροπή Διοίκησης του Δημοτικού Κυνοκομείου.
ΠΗΓΗ

Ποιός είπε πως οι σκύλοι δεν μοιάζουν στους ανθρώπους;

2009-11-16T18:17:00.000+02:00

www.animals.idx.gr

ΝΑ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ

2009-11-16T18:15:00.000+02:00

Πώς μιλούν οι παπαγάλοι;

2009-11-16T18:09:00.002+02:00

Τόσο οι παπαγάλοι όσο και οι ινδικοί κότσυφες επαναλαμβάνουν τις ανθρώπινες λέξεις χάρη στην ικανότητά τους να μιμούνται τις φωνές.

Όπως και τα ωδικά πτηνά, οι παπαγάλοι διαθέτουν μεμβράνες παρόμοιες με τις φωνητικές χορδές του ανθρώπου. Το φωνητικό όργανο των πουλιών βρίσκεται στην απόληξη της τραχείας τους και αποτελείται από μεμβράνες, οι οποίες δονούνται με τη διέλευση του αέρα, και από μύες. Σ' αυτά ακριβώς οφείλεται η δυνατότητα παραγωγής ποικίλων ήχων. Καθώς δεν έχουν χείλη που τα βοηθούν να αρθρώνουν γράμματα, τα πτηνά τελειοποιούν την καθαρότητα του εξερχόμενου ήχου με κινήσεις του λαιμού ή της γλώσσας τους. Πέρα από την ικανότητα παραγωγής περίπλοκων ήχων, οι παπαγάλοι και οι ινδικοί κότσυφες αναπαράγουν επίσης ήχους του περιβάλλοντος.

Μερικοί παπαγάλοι μπορούν και συνδέουν μια λέξη με το ακριβές νόημά της, σχηματίζοντας έτσι σύντομες φράσεις. Έχει αποδειχθεί ότι τα πουλιά απαντούν σε ερωτήσεις που σχετίζονται με τις φυσικές ιδιότητες των αντικειμένων, προσδιορίζοντας το χρώμα, το σχήμα ή το μέγεθός τους. Αυτή τους η δεξιότητα υποβοηθάται κι από την κατάλληλη εκπαίδευση, η οποία στηρίζεται στη φυσική τους περιέργεια και στην επιβράβευσή τους μέσω της παροχής τροφής.
πηγη

Το κατοικίδιο φίδι!!

2009-11-16T00:21:00.000+02:00

ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΑ. ΑΠΛΩΣ ΔΕΙΤΕ!!!

2009-11-15T23:55:00.001+02:00

Οι άνθρωποι και τα ζώα έχουν ίδια δικαιώματα στη ζωή. Δείτε το video και θα καταλάβετε τι εννοώ.

Ο πιτσιλωτός σπίνος

2009-11-12T18:28:00.002+02:00

Ορισμένα πουλιά μαθαίνουν να τραγουδούν όπως τα μωρά μαθαίνουν να μιλούν
Ο πιτσιλωτός σπίνος είναι από τα πτηνά που μαθαίνουν το τραγούδι τους
Οι νεοσσοί σε πολλά είδη πτηνών μαθαίνουν να κελαηδούν ξεκινώντας με ασυνάρτητους ήχους, όπως τα μωρά πρέπει να πειραματιστούν για μήνες πριν καταφέρουν να αρθρώσουν την πρώτη λέξη.

Η τελευταία έρευνα ίσως προσφέρει στοιχεία για την εκμάθηση της γλώσσας στον άνθρωπο. «Τα νεαρά πτηνά μαθαίνουν τα τραγούδια τους σε μια σειρά από στάδια. Αρχίζουν όπως οι άνθρωποι, με ακατάληπτους ήχους» σχολίασε ο Μάικλ Φι του MIT, κύριος συγγραφέας της δημοσίευσης στο περιοδικό Science.

H έρευνα πραγματοποιήθηκε με τον πιτσιλωτό σπίνο (Taeniopygia guttata), ένα πτηνό που μαθαίνει το τραγούδι του. Κάθε αρσενικό χρησιμοποιεί ένα μοναδικό κελάηδισμα, το οποίο σταδιακά μαθαίνουν και οι γιοι του, με μικρές παραλλαγές.

Τα ευρήματα των πειραμάτων πιθανώς δεν ισχύουν για άλλα είδη πτηνών, στα οποία το κελάιδισμα είναι γενετικά προγραμματισμένο στον εγκέφαλο και παραμένει πάντα το ίδιο.

Η ομάδα του Δρ Φι μελέτησε νεοσσούς χρησιμοποιώντας μια πειραματική διάταξη που δείχνει την ενεργοποίηση ακόμα και μεμονωμένων νευρώνων στον εγκέφαλο.

Η μάθηση του τραγουδιού αποδεικνύεται αρκετά περίπλοκη διαδικασία.

Μια περιοχή του εγκεφάλου των πτηνών που ονομάζεται LMAN χρησιμοποιείται την περίοδο μάθησης, τις πρώτες 30 με 45 ημέρες μετά την εκκόλαψη. Όταν το πουλί έχει πια μάθει το ενήλικο τραγούδι του, η περιοχή LMAN παραμένει ανενεργή, ενώ αντίθετα ενεργοποείται το ανώτερο φωνητικό κέντρο, HVC.

«Στα πτηνά, η φάση πειραματισμού τελειώνει όταν η μάθηση είναι πλήρης. Εμείς οι άνθρωποι, όμως, μπορούμε πάντα να απευθυνθούμε στο ανθρώπινο αντίστοιχο του LMAN, τον πρωμετωπιαίο φλοιό, για να είμαστε καινοτόμοι και να μάθουμε καινούργια πράγματα» σημείωσε ο Δρ Φι.

Newsroom ΔΟΛ

πηγή

Σκύλος και Γάτα - Φίλοι ή Εχθροί;

2009-11-12T18:22:00.002+02:00

Σε γενικές γραμμές, υπάρχουν λίγες περιπτώσεις που δεν πρόκειται ποτε να συνηθίσουν ο ένας τον άλλο. Πάντως είναι πολυ συχνό φαινόμενο ο σκύλος και η γάτα να γίνονται κολλητοί ακόμη και να κοιμούνται μαζί κουλουριασμένοι. Προβλήματα μπορούν να δημιουργηθούν τουλάχιστον στην αρχή, γιατί έχουν διαφορετική ακόμη και αντίθετη συμπεριφορά ακόμη και αντίθετο τρόπο για να εκφράζουν συγκεκριμένες συμπεριφορές. Βέβαια για κάποιες ράτσες είναι πιο δύσκολο να προσαρμοστούν. Τα τερριέ μια ράτσα που δημιουργήθηκε για το κυνήγι είναι πιο δύσκολο να τα πάνε καλά με μία γάτα. Επίσης είναι πιο εύκολο για να δεχθεί το ένα το άλλο είναι να βρεθουν όταν και τα δύο ζώα βρίσκονται σε μικρή ηλικία.

Η πρώτη επαφή

Οταν φέρετε το νέο ζωάκι στο σπίτι, βάλτε το σε ένα μόνο δωμάτιο.Δώστε τη δυνατότηα στο ζώο που έχετε ήδη στο σπίτι, να πλησιάσει και να δεί το νέο μέλος της οικογένειας. Μην τα αφήσετε να έρθουν πρόσωπο μέ πρόσωπο διότι θα δημιουργηθεί ένταση, φόβος ή επιθετικότητα. Αργότερα, μήν τα αφήνετε χωρίς επιτήρηση για μερικές εβδομάδες. Παρατηρήστε τα. Βάλτε τα στο ίδιο δωμάτιο, μακριά το ένα απο το άλλο. Αποσπάστε τη προσοχή τους με πολύ νόστιμο φαγητό. Ετσι μπορεί να μυρίζει το ένα το άλλο και συνδυάζουν τη παρουσία του άλλου με την απολαυστική διαδικασία της λήψης υπέροχων μεζέδων. Αργότερα μπορείτε να κάνετε το ίδιο κάθε φορά που συμπεριφέρονται όπως εσείς θέλετε. Μπορείτε ακόμη να βάλετε κάτι που έχει τη μυρωδιά της γάτας στο μέρος που κοιμάται ο σκύλος.

Τρέχα..... να σε πιάσω

Γενικά πάντως οι γάτες, όταν θέλουν να απειλήσουν τους σκύλους, σηκώνουν τις τρίχες τους και κάνουν εκείνο το χαρακτηριστικό σφύριγμα. Μερικές φορές μπορεί να χαστουκίσουν το σκύλο. Το πρόβλημα είναι όταν η γάτα φοβηθεί και τρέξει να φύγει.Αυτό ξυπνάει στο σκύλο το ένστικτο του κυνηγού και μπορεί να δαγκώσει τη γάτα αν δεν ανέβει η τελευταία σε κάποιο πολύφωτο.

Ακόμη και όταν τα βρίσκουν τελικά, να θυμάστε ότι μπορεί να μοιράζονται το ίδιο κρεβάτι, αλλά όχι το φαγητό. Εκτός απο τη ζήλεια που μπορεί να δημιουργήσει καβγάδες, οι διατροφικές ανάγκες τους είνα διαφορετικές και δεν πρέπει να τρώει το ένα το φαγητό του άλλου. Εχουν επίσης και διαφορετική συμπεριφορά στο πως τρώνε. Ο σκύλος ως αγελαίο ζώο, ορμάει στο φαγητό και το καταπίνει βιαστικά. Οι γάτες δεν χρειάζεται να βιάζονται τρώνε αργά καί όχι όλο το φαγητό μαζί. Καλύτερα λοιπόν να τρώνε ξεχωριστά. πηγή

Να στειρώσω το ζώο μου;

2009-11-12T18:17:00.002+02:00

Γιατί;

Θέλετε να μάθετε τι θα «πάθει» το ζωάκι σας αν το στειρώσετε;

Τα τελευταία χρόνια χιλιάδες αδέσποτα ζωάκια έχουν πεθάνει από δηλητηρίαση. Για τον εξής απλό λόγο: λόγω ανάπτυξης του βιοτικού επιπέδου και της φιλοζωίας στην Ελλάδα (αλλά και σε όλο τον Δυτικό Κόσμο) τα σκυλάκια και γατάκια αυξάνονται. Ο τρόπος ελέγχου του αριθμού τους που υπερίσχυε ως τώρα ήταν η δηλητηρίασή τους. Σε αυτό δεν είναι μόνο υπαίτιος αυτός που ρίχνει το δηλητήριο αλλά και ο περιστασιακός φιλόζωος που μόλις μεγαλώσει το ζώο του η τον ενοχλήσει σε κάτι το εγκαταλείπει και από την άλλη δεν το στειρώνει με αποτέλεσμα να γεννάει συνέχεια και να μην μπορούν να υιοθετηθούν τα κουταβάκια λόγω του τεράστιου πληθυσμού τους. Τα στοιχεία που έχουμε δείχνουν ότι ένα ζευγάρι σκυλιών σε 7 χρόνια τεκνοποιούν 67.000 σκυλάκια και ένα ζευγάρι γάτες σε 7 χρόνια γεννάνε 420.000 γατάκια. O μόνος πολιτισμένος τρόπος να ελέγξουμε και κατά επέκταση να μειώσουμε (ώσπου να εξαφανίσουμε) το πρόβλημα με τα αδέσποτα είναι η στείρωση του ζώου μας. Αν λοιπόν έχετε ζώο και είστε αναποφάσιστοι για την στείρωσή του σκεφτείτε τα εξής:

1. Η στείρωση των θηλυκών ζώων γίνεται με ολική νάρκωση και αφαίρεση μήτρας και ωοθηκών. Για έναν κτηνίατρο είναι εγχείρηση ρουτίνας που διαρκεί περίπου μία ώρα. Κοστίζει 80 - 100 ευρώ περίπου ανάλογα τις τιμές του κτηνίατρου. Το ίδιο θα κοστίζει και η διατροφή ενός εγκύου ζώου καθώς και το μεγάλωμα των μικρών 2-3 φορές ετησίως. Το ζώο επιστρέφει την ίδια ημέρα στο σπίτι. Οι επιπλοκές μιας στείρωσης είναι πολύ μικρότερες ποσο-στιαία από αυτές της γέννας.

2. Με την στείρωση τα ζώα ηρεμούν. Γίνονται υπάκουα, δεν υποφέρουν για ζευγάρωμα κατά την διάρκεια του οίστρου, δεν επιμένουν να βρουν ταίρι. Το 70% των στειρωμένων ζώων ζευγαρώνει κανονικά όπως πριν την στείρωση χωρίς βέβαια να τεκνοποιεί. Τα αρσενικά δεν γίνονται επιθετικά, δεν φεύγουν από το σπίτι, δεν δημιουργούν αγέλη και προστατεύονται έτσι από την δηλητηρίαση, εξαφάνιση, αυτοκινιτιστικά.

3. Με την στείρωση του ζώου αποφεύγονται οι μολυσματικές νόσοι οι οποίες μεταδίδονται από ζώο σε ζώο κατά την διάρκεια του ζευγαρώματος.

4. Η στείρωση προσφέρει στο ζώο 2 χρόνια ζωής μέσο όρο γιατί στα μεν θηλυκά δεν κινδυνεύει πια από καρκίνο της μήτρας και των ωοθηκών και στα αρσενικά εξαφανίζεται ο κίνδυνος καρκίνου προστάτη και όρχεων.

5. Δεν είναι απαραίτητο να γεννήσει το θηλυκό ζώο όπως λανθασμένα συμβουλεύουν κάποιοι κτηνίατροι. Τα ζώα που στειρώνονται πριν τον πρώτο οίστρο είναι πιο υγιή.

6. Η προσωπικότητα του ζώου δε αλλοιώνεται με την στείρωση και δεν είναι απαραίτητο να παχύνει.

7. Αν το σκυλάκι το γατάκι γεννήσει πρέπει να βρείτε οικογένειες να τα υιοθετήσουν.

8. Η ευθύνη σας δεν σταματάει με την υιοθεσία. Πολλοί που υιοθετούν ζώο το εγκαταλείπουν σε μικρό χρονικό διάστημα ή το αφήνουν να γεννάει.

9. Πρέπει να ξέρετε ότι δίνοντας ένα κουταβάκι ή γατάκι για υιοθεσία στερείτε την ζωή από τα ζωάκια που γεννήθηκαν στον δρόμο και ψάχνουν μια οικογένεια να τα υιοθετήσει.

10. Το ζώο δεν ζευγαρώνει από ευχαρίστηση αλλά μόνο για λόγους αναπαραγωγής. Στην αντίθετη περίπτωση θα ζευγάρωνε συνεχώς. Ο άνθρωπος έχει μέτρα προστασίας έτσι ώστε να μην αναπαράγει κάθε φορά που ζευγαρώνει. Το ζώο έχει μόνο την στείρωση. πηγή

Βότανα σαν εντομοαπωθητικά για κατοικίδια.

2009-11-12T18:10:00.001+02:00

ΣΥΝΤΑΓΈΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΒΟΤΑΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΙΘΕΡΙΩΝ ΕΛΑΙΩΝ ΣΑΝ ΕΝΤΟΜΟΑΠΩΘΗΤΙΚΑ ΓΙΑ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ

1) ΣΑΜΠΟΥΑΝ ΓΙΑ ΣΚΥΛΟΥΣ
(Εντομοαπωθητικό)

Αφαιρούμε το ½ περιεχόμενο από ένα έτοιμο Σαμπουάν για σκύλους.
Κάνουμε ένα δυνατό τσάι με Φλισκούνι.
Συμπληρώνουμε το σαμπουάν που έμεινε στο μπουκάλι με το τσάι.
Προσθέτουμε 3-4 σταγόνες Αιθέριου Ελαίου Citronella.
(Δεν πρέπει να βάλουμε παραπάνω γιατί η όσφρηση των σκύλων είναι πολύ πιο ευαίσθητη από την δική μας)

2) ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΟ ΚΟΛΑΡΟ ΓΙΑ ΣΚΥΛΟΥΣ & ΓΑΤΕΣ
(Διαρκεί για 1 μήνα περίπου)και γίνεται εύκολα και φτηνά!!

1 φτηνό Υφασμάτινο ΚΟΛΑΡΟ η μαντήλι

1 σκόρδο λιωμένο
½ κουταλάκι οινόπνευμα καθαρό
1 σταγ. Αιθέριο Έλαιο Λεβάντας
1 " " " Citronella
1 " " " Θυμάρι

Ανακατεύουμε τα πιο πάνω υλικά μέσα σε ένα μπολ και βάζουμε το κολάρο η το μαντήλι μέσα στο μείγμα για μία περίπου ώρα.
Αφού στεγνώσει το δένουμε χαλαρά γύρο από τον λαιμό του κατοικίδιού μας.
Θα το προστατεύσει από κουνούπια, τσιμπούρια και άλλα έντομα για ένα μήνα περίπου.
πηγή

Paola Filinesi
pfilin@otenet.gr

Πλένοντας τον σκύλο σας!!!

2009-11-12T17:58:00.004+02:00

Βήμα 1: Προετοιμασία
Πρώτα πρέπει να διαλέξετε μια κατάλληλη τοποθεσία.
Μια μπανιέρα είναι συνήθως το
ευκολότερο μέρος να πλύνετε το σκύλο σας, αν και τα πολύ μικρά σκυλιά ίσως μπορείτε
να τα πλύνετε στο νεροχύτη.
Αν θα χρησιμοποιήσετε μπανιέρα στο σπίτι σας, ίσως
βάλετε προστατευτικά στα γόνατα και στη πλάτη σας.

Στη συνέχεια θα πρέπει να συγκεντρώσετε τις απαραίτητες προμήθειες.

• Μαλακές , απορροφητικές πετσέτες.
Πετσέτες παράλιας εφαρμόζουν καλύτερα για
μεγαλύτερα σκυλιά.

• Σαμπουάν – πρέπει να ενδείκνυται για σκυλιά και χωρίς σαπούνι.

• Βούρτσες και χτένες.

• Χαλάκι μπάνιου για τον σκύλο σας για να αποτρέψετε γλιστρήματα, αν είναι
απαραίτητο.

Συμβουλή : Βουρτσίστε το σκυλί σας πριν αρχίσει το μπάνιο.
Να είστε σίγουροι να
μετακινήσετε κάθε μπέρδεμα ή ψάθα , καθώς αυτά είναι τα πιο δύσκολα να τα
αντιμετωπίσετε όταν ο σκύλος σας είναι βρεγμένος.

Βήμα 2: Βρέξτε το σκύλο σας
Μουσκέψτε το σκύλο σας από το κεφάλι μέχρι τα δάχτυλα με ζεστό νερό
χρησιμοποιώντας ένα σπρέι χειρός.
Πάντα δοκιμάστε τη θερμοκρασία στο χέρι σας πριν
ψεκάσετε το σκύλο σας.
Σιγουρευτείτε να αποφύγετε τα μάτια και το εσωτερικό των
αυτιών.
Πολλά σκυλιά έχουν δέρμα ανθεκτικό στο νερό, έτσι ένα προσεκτικό πλύσιμο
είναι συνήθως απαραίτητο για να διεισδύσει στο τριχωτό του δέρματος.

Συμβουλή : O σκύλος σας ενστικτωδώς θα τινάξει το νερό.
Κρατώντας ένα χέρι στο
κεφάλι του σκυλού σας ίσως βοηθήσει να το αποτρέψετε.

Βήμα 3: Λούστε με σαμπουάν το σκύλο σας
Απλώστε σαμπουάν στο δέρμα του σκύλου σας.
Αποφύγετε τα μάτια, το πρόσωπο και
την περιοχή των γεννητικών οργάνων.
Χρησιμοποιήστε αρκετό σαμπουάν για να
δημιουργήσετε σαπουνάδα.
Εφαρμόστε μικρή ποσότητα σαμπουάν κάθε φορά για να
αποφύγετε να χρησιμοποιήσετε πάρα πολύ.

Συμβουλή : Αναμείξτε δυο μέρη σαμπουάν με ένα ένα μέρος νερό έτσι ώστε να
εφαρμοστεί μεγαλύτερη ποσότητα με γενναιοδωρία.
Προσθέστε το μείγμα σε ένα
μπουκάλι σπρέι ή μεγάλο πλαστικό κύπελλο για ευκολότερη εφαρμογή.
Θυμηθείτε να
χρησιμοποιείτε με προσοχή γύρω από το πρόσωπο και τα μάτια
Βήμα 4: Βουρτσίστε και μασάζ
Τρίψτε, βουρτσίστε και κάντε μασάζ στο σκύλο σας για αρκετά λεπτά.
Μπορείτε να
χρησιμοποιήσετε τα δάχτυλά σας, ακριβώς όπως λούζετε τα δικά σας μαλλιά.
Ο σκύλος
πραγματικά θα ευχαριστηθεί αυτό το κομμάτι.
Θυμηθείτε να πλύνετε και τα πόδια
επίσης.
Ιδανικά, μπορείτε να αφήσετε το σαμπουάν να παραμείνει πάνω στο δέρμα του
σκύλου σας για 10-15 λεπτά πριν τον πλύνετε.

Συμβουλή : Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε σφουγγάρι με μικρά γρουμπούλια
ειδικά σχεδιασμένο για μπάνιο για σκυλιά.
πηγή

Το μυστηριώδες και απολαυστικό γουργούρισμα της γάτας.

2009-11-11T16:56:00.005+02:00

Όπως ξέρουν πολύ καλά όσοι έχουν χαϊδέψει το μάγουλο μιας γατούλας, ή την έχουν αφήσει να κουρνιάσει στην αγκαλιά τους, το γουργούρισμα είναι μια από τα πιο απολαυστικές συνήθειες των αγαπημένων μας γατο-συγκατοίκων.

Το είδος και η ένταση του γουργουρίσματος μπορεί να διαφέρει από γάτα σε γάτα. Κάποιες γουργουρίζουν τόσο δυνατά που ακούγονται από αρκετή απόσταση, ενώ άλλες τόσο διακριτικά που ο μόνος τρόπος να αισθανθεί κανείς το γουργούρισμά τους είναι αγγίζοντας τον λαιμό τους. Πολλές γάτες μπορούν να γουργουρίζουν νιαουρίζοντας ταυτόχρονα.

Δεν γουργουρίζουν όμως όλα τα αιλουροειδή: το γουργούρισμα συναντάται στα περισσότερα είδη που ανήκουν στην οικογένεια των φελιδών, όπως είναι η γνωστή μας οικόσιτη γάτα, η αγριόγατα, το τσιτάχ, ο ευρασιατικός λύγκας και το πούμα. Παρόλο που και άλλα αιλουροειδή, όπως το λιοντάρι, η λεοπάρδαλη, το τζάγκουαρ και η τίγρη παράγουν έναν παρόμοιο ήχο, δεν πρόκειται για πραγματικό γουργούρισμα, καθώς δεν προκαλείται από τον ίδιο μηχανισμό. Η μοναδικότητα του πραγματικού γουργουρίσματος έγκειται στο ότι μπορεί να παράγεται τόσο κατά την εισπνοή, όσο και κατά την εκπνοή, δημιουργώντας έναν συνεχή ήχο.

Πώς γουργουρίζουν οι γάτες;

Ο μηχανισμός παραγωγής του γουργουρίσματος ήταν για πολύ καιρό ένα μεγάλο επιστημονικό μυστήριο, καθώς τα είδη των αιλουροειδών που γουργουρίζουν δεν εμφανίζουν κάποια σημαντική ανατομική διαφορά από εκείνα που δεν γουργουρίζουν.

Έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες σχετικά, όπως για παράδειγμα ότι το γουργούρισμα οφείλεται στη ροή του αίματος στην αορτή, σε δονήσεις του διαφράγματος ή ακόμα και κάποιων μικρών οστών στη βάση του κρανίου.

Γιατί γουργουρίζουν οι γάτες

Γιατί είναι ευχαριστημένες

Ο συνηθέστερος λόγος για τον οποίο γουργουρίζει μια γάτα είναι το ότι αισθάνεται ασφαλής, χαλαρή και ευχαριστημένη. Το γουργούρισμα είναι η αναμενόμενη αντίδραση μιας γάτας στα χάδια του ιδιοκτήτη της. Πολλές γάτες γουργουρίζουν όταν τις βουρτσίζουμε, όταν πλένονται ή ακόμα και όταν τρώνε.

Γιατί νιώθουν πόνο ή δυσφορία

Υπάρχουν όμως και άλλοι λόγοι για το γουργούρισμα. Γάτες τραυματισμένες ή βαριά άρρωστες γουργουρίζουν επίσης, όπως και οι θηλυκές γάτες κατά τη διάρκεια του τοκετού. Αυτό έχει οδηγήσει πολλούς επιστήμονες στο συμπέρασμα ότι το γουργούρισμα αποτελεί και έναν μηχανισμό ανακούφισης για τον οργανισμό της γάτας, σαν εσωτερικό μασάζ που απαλύνει τον πόνο. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατες μελέτες, οι συχνότητες που παράγονται με το γουργούρισμα (μεταξύ 22,4 και 30,2 Hertz) συμπίπτουν με εκείνες που χρησιμοποιούνται για την επούλωση μυοσκελετικών τραυμάτων, τη βελτίωση της ελαστικότητας των αρθρώσεων και την ανακούφιση της δύσπνοιας.

Για να επικοινωνήσουν

Το γουργούρισμα είναι ο βασικός τρόπος επικοινωνίας μεταξύ της μητέρας γάτας και των νεογέννητων μικρών της. Τις πρώτες μέρες της ζωής τους, τα γατάκια δεν έχουν ακόμα καλά αναπτυγμένη την αίσθηση της ακοής, μπορούν όμως να νιώσουν το σώμα της μητέρας τους να δονείται καθώς εκείνη γουργουρίζει, καλώντας τα να θηλάσουν.
Επιπλέον, καθώς το γουργούρισμα μπορεί να παράγεται συνεχώς, κατά την εισπνοή και εκπνοή, ακόμα και κατά την κατάποση (επομένως και κατά τη διάρκεια του θηλασμού), τα γατάκια το χρησιμοποιούν για να επικοινωνήσουν με τη μητέρα τους, στέλνοντάς της το μήνυμα ότι "όλα πάνε καλά".
πηγή

ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΤΑ ΚΑΝΑΡΙΝΙΑ

2009-11-10T22:29:00.004+02:00

ΕΠΙΛΟΓΗ ΖΕΥΓΑΡΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΦΥΛΛΟΥ

Από όλες τις εποχές στα καναρινιά η πιο όμορφη, η πιο ενθουσιώδης είναι η αναπαραγωγική περίοδος ,όλοι οι εκτροφείς παλιοί και καινούργιοι την προσμένουμε με ιδιαίτερο ζήλο και προσμονή. Είναι η εποχή της δημιουργίας μιας νέας ζωής ,του καινούργιου και καμία φορά του αναπάντεχου. Βέβαια δεν λείπουν και η δυσάρεστες στιγμές όπως και στην ζωή μας, αλλά ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να τις μειώσουμε και να έχουμε περισσότερες επιτυχίες. Τα πτηνά που θα επιλέξουμε για ζευγάρωμα θα πρέπει να έχουν προετοιμασθεί κατάλληλα 2-3 μήνες. Δηλαδή να μην έχουν διατροφικές έλλειψης και να είναι υγιείς να μην πάσχουν από τυχόν κάποια ασθένεια.
Στην αναπαραγωγική διαδικασία χρησιμοποιούμε τα αρσενικά πτηνά από την ηλικία του 1 έτους περίπου και τα θηλυκά όταν συμπληρώσουν τον όγδοο μήνα τους. Τα αρσενικά αυτήν την εποχή εάν τα παρατηρήσουμε καλύτερα θα δούμε ότι έχουν λαμπερό και πιο έντονο χρωματισμό στα φτερά τους, αυξάνουν την ένταση τις φωνής τους. Χτυπούν τις φτερούγες τους και με διάφορες κινήσεις τους προσπαθούν να προσελκύσουν τα θηλυκά του είδους τους. Σημαντικό ρόλο αυτήν την περίοδο παίζει η καλή κατάσταση της υγείας τους πρώτον λόγο και δεύτερο ένα άνετο κλουβί για αναπαραγωγή. Πρέπει να είναι διαστάσεων 50χ50χ40 για τα μεγαλόσωμα καναρίνια, η για άγρια ωδικά πτηνά όπως η καρδερίνα και ο φλώρος. Η διάρκεια του φωτός της ημέρας παίζει ένα βασικό ρόλο στην έναρξη της αναπαραγωγικής περιόδου. Συνήθως βάζουμε τα ζευγάρια μας σε ειδικά κλουβιά αναπαραγωγής (ζευγαρώστρες) με χώρισμα στην μέση.

Μετά από λίγες μέρες βλέπουμε να ταΐζει το αρσενικό πτηνό το θηλυκό, τότε διαπιστώνουμε ότι έχει συμφιλιωθεί το ζευγάρι μας και είναι έτοιμο για αναπαραγωγή. Να μην χρησιμοποιούμε πλαστικά νήματα διότι περισφίγγουν τα πόδια των καναρινιών με αποτελέσματα την νέκρωση δαχτύλων η κόψιμο του ποδιού τους. Το θηλυκό γεννά ένα αυγό κάθε μέρα, εάν διαθέτετε την κατάλληλη εμπειρία να το αφαιρέσετε και το βάλετε σε ασφαλείς θέση -θήκη (τα αυγά διατηρούνται σε θερμοκρασία δωματίου) και να τα αναπληρώσετε με τεχνικά(πλαστικά). Όταν το θηλυκό πτηνό γεννήσει όλα τα αυγά αντικαθιστούμε τα πλαστικά αυγά με τα αληθινά. Με αυτόν τον τρόπο έχουμε την γέννηση όλων τον νεοσσών την ίδια μέρα.. Η συνουσία των πτηνών διαρκεί μερικά δευτερόλεπτα συνήθως γίνεται πάνω στα κλαδάκια των κλουβιών.

Μετά την συνουσίαση η κανάρα γεννά τα αυγά μετά από 32 ώρες μέχρι και 72 το πρώτο αυγό και έπειτα ένα συνήθως κάθε μέρα.
Τα θηλυκά γεννούν ένα αυγό κάθε μέρα το πρωί συνήθως, γεννούν 4-6 αυγά και τα επωάζουν 14-16 ημέρες περίπου Την 14 ημέρα συνήθως βγαίνουν οι νεοσσοί από τα αυγό σπάζοντας το κέλυφος τους. Στην φύση τρέφονται τα μικρά πτηνά μέχρι την 10 ημέρα της ζωής τους κυρίως με έντομα, σκουλήκια και έπειτα με σπόρους από διάφορους αγκαθόσπορους, με το Ταραξάκους (taraxacoum officinale) στα ελληνικά πικραλίδα, με το Καψάκιου (capsella bursa) η στα ελληνικά αγριοκαρδαμούλα, με φρέσκους βλαστούς δέντρων και λουλουδιών. Οι νεοσσοί μένουν στις φωλιές τους μέχρι τις 17-22 ημέρες ανάλογα τον αριθμό που υπάρχει σε κάθε φωλιά και την συχνότητα ταΐσματος από τους γονείς τους. Μετά την 16 ημέρα προσθέτουμε και άλλη φωλιά για να συνεχίσουν την αναπαραγωγική τους διαδικασία τα πτηνά μας. Χωρίζουμε τα πτηνά με σύρμα η τα κρεμάμε σ' ένα κλουβί πλάι στην ζευγαρώστρα ώστε να τα ταΐζει ο αρσενικός μέσα από το σύρμα. Οι διαστάσεις των κλουβιών αναπαραγωγής θα πρέπει να είναι 30Χ30Χ40 τουλάχιστον για μια μεσαία ράτσα καναρινιών και για μεγαλύτερες ράτσες πρέπει να χρησιμοποιούμε μεγαλύτερες διαστάσεις π.χ 50 Χ50 Χ40 η 1Χ50Χ50 για τις καρδερίνες.

Την τελευταία λύση θα σας πρότεινα και εγώ διότι ναι μεν η κλούβα προσφέρει μια ευκολία σίτισης ,διατήρηση και καθαριότητας από πλευράς χώρου και χρόνου αλλά αφετέρου δεν έχουμε δυνατότητα για ποιοτική παραγωγή πτηνών αλλά και ούτε καν δικιάς μας επιλογής ζευγαριών .Όταν λοιπόν για να γυρίσουμε στα χαρακτηριστικά που θα μας κάνουν να καταλάβουμε πότε ένα αρσενικό είναι έτοιμο για να ζευγαρώσει, ο αρσενικός κελαηδάει επίμονα και αναπηδά στο κλαδάκι του ανυπόμονα με νευρικότητα για να προσελκύσει μια θηλυκιά κατά την διάρκεια κελαηδήματος του, τότε αυτό το αρσενικό είναι στην μέγιστη σεξουαλική του διέγερση κατάσταση (πύρωμα). Αυτό γίνεται και εμφανές εάν κοιτάξουμε τα πτηνά από κάτω στο μόριο τους στους γενετήσιους αδένες τους. Θα δούμε στα αρσενικά πτηνά μια διόγκωση του μορίου τους .Στα αρσενικά καναρίνια το μόριο από τριών μηνών και μετά αρχίζει να αναπτύσσεται και να ξεχωρίζει περισσότερο από το αντίστοιχο του θηλυκού. Στα αρσενικά έχει μια πορεία προς τα πάνω αντίθετα με την φορά του σώματος π.χ ουράς ξεχωρίζει καθαρά από το υπόλοιπο σώμα του πτηνού(εξέχει). Τα θηλυκά είναι πιο ήρεμα πτηνά, μικρότερα των αρσενικών και δεν έχουν πολλές βίαιες αντιδράσεις εκτός την εποχή της αναπαραγωγής τους .Το κεφάλι τους είναι πιο μικρό από τα αρσενικά πτηνά και στέκονται πιο χαμηλά στα κλαδάκια από ότι τα αρσενικά πτηνά. Δηλαδή τα πόδια τους σχηματίζουν πιο μικρή γωνία σε θέση στάσης από τα αρσενικά πτηνά συνήθως. Βέβαια σε όλα αυτά υπάρχουν και οι εξαιρέσεις διότι μιλάμε για ζωντανούς οργανισμούς που το κάθε ένα από αυτά είναι ένα διαφορετικό πτηνό με διαφορετικές ανάγκες αλλά και δυνατότητες. Στα θηλυκά το μόριο τους είναι μια συνεχεία του σώματος τους , έχουν την ίδια πορεία και δεν κάνουν καμία κλίση, γωνία με το σώμα τους όπως συμβαίνει με το μόριο του αρσενικού .Όταν μεγαλώνει, φουσκώνει η κοιλιά τους καταλαβαίνουμε ότι είναι σε περίοδο αναπαραγωγής. Φουσκώνει η κοιλιάς της και μακραίνει προς τα κάτω το μόριο της σε ευθεία γραμμή πάντα με το σώμα τους. Τότε τα θηλυκά είναι έτοιμα για ζευγάρωμα εάν τα βάλουμε πιο πριν μόνο προβλήματα και καθυστερήσεις θα δημιουργούμε ,μην διάζεστε λοιπόν και μην είμαστε ανυπόμονοι τα πτηνά όταν είναι έτοιμα μας το δείχνουν αυτά .Στην θηλυκιά θα λειτουργήσει το ένστικτο και θα ψάξει να βρει υλικά και μέρος να φτιάξει την φωλιά της Εάν δεν έχουμε βάλει φωλιά θα την δούμε είτε στο πάτωμα του κλούβιου, είτε μέσα σε καμία ταΐστρα να κάθεται και εάν δεν έχει υλικά να την κατασκευάσει θα μαζεύει πούπουλα η θα κόβει χαρτιά από εφημερίδα Πολλοί από εμάς την χρησιμοποιούν για το πάτωμα του κλουβιού την εφημερίδα αλλά η κανάρες την χρησιμοποιούν για την κατασκευή τις φωλιάς τους. Εάν έχετε βάλει φωλιά στο κλουβί και υλικά την κατασκευάσει ωστόσο δείτε τα πτηνά να παίζουν με αυτά και να τα σκορπούν. Το νήμα απλωμένο στο πάτωμα του κλουβιού, αφαιρέστε για λίγες μέρες το νήμα και επανατοποθετείστε πάλι λίγες μέρες αργότερα. Το πτηνό μας δείχνει ότι παίζει ακόμα δεν είναι έτοιμο για την σημαντικότερη στιγμή της ζωής του.

πηγή

'Η μελωδία των πουλιών' στο σπίτι σας...

2009-11-10T18:32:00.003+02:00

Θέλετε να βάλετε κάποιες μελωδίες της φύσης στο σπίτι σας; με άλλα λόγια θέλετε κάποιο πουλί; Κάντε τη σωστή επιλογή με γνώμονα το προσωπικό σας στύλ, τον τρόπο ζωής σας, το χώρο που διαθέτετε, την ιδιοσυγκρασία σας, τον θόρυβο που μπορείτε να ανεχθείτε, το χρόνο που είστε διατεθειμένοι να σκλαβώσετε γι’ αυτό και βέβαια την τιμή της αγοράς του. Ακόμη σκεφθείτε πως ένα πουλί στο σπίτι σας, απαιτεί εκ μέρους σας μεγάλη υπευθυνότητα και πως πολλά πουλιά κάθε χρόνο εγκαταλείπονται ή χαρίζονται επειδή οι ιδιοκτήτες τους δεν ερεύνησαν προηγουμένως όλα τα παραπάνω δεδομένα. Κάντε μια λίστα για το είδος του πουλιού που θέλετε και σκεφθείτε τα παρακάτω:

Το χώρο που το πουλί θα ζήσει. Βάλτε το σε ένα μεγάλο κλουβί, όσο πιο μεγάλο γίνεται. Εάν ζείτε σε διαμέρισμα, πάρτε ένα μικρότερο πουλί, όπως πιτσουνάκι, παπαγαλάκι, γενικά πουλιά που δεν χρειάζονται μεγάλο κλουβί. Επίσης το καναρίνι ή ένα ζευγάρι σπίνων είναι καλή ιδέα. Εάν έχετε αρκετό χώρο σκεφθείτε κάποια μεγαλύτερα. Δεν χρειάζεται να έχετε μεγάλο κλουβί γεμάτο με πολλά πουλιά, καλό είναι να τους αφήσετε χώρο για να κινούνται και να πετούν ελεύθερα.

Ο θόρυβος είναι άλλη μια παράμετρος που θα υπολογίσετε και μάλιστα δεν θα τον υπολογίσετε μόνον με γνώμονα εσάς αλλά και τους γείτονές σας. Και οι καλοί γείτονες συχνά θα δυσανασχετήσουν, εάν το παπαγαλάκι σας κλωτσά και κάνει θόρυβο όλη την ημέρα.

Μην ξεχνάτε ακόμη κάτι βασικό. Όπως και οι άνθρωποι έτσι και τα πουλιά έχουν διαφορετικό ταμπεραμέντο. Είναι αρκετά δύσκολο να κινηθείτε με γενικευμένους κανόνες. Κάθε πουλί είναι ξεχωριστό. Δεν μπορείτε να στηριχθείτε σε ότι έχετε ακούσει για τη συμπεριφορά κάποιου είδους πουλιών. Προσπαθήστε να έχετε ένα είδος επικοινωνίας με το πουλί που θ’ αποφασίσετε ν’ αγοράσετε. Μπορεί ο υπάλληλος του καταστήματος να σας αποτρέψει από το ν’ αγοράσετε κάποιο, γιατί έχει χαρακτηριστεί μοχθηρό, ενώ εσείς να καταφέρετε να χαρείτε την παρουσία του για πολλά χρόνια.

Όσον αφορά την τιμή αγοράς του, δεν θα πρέπει να είναι το πρώτο σας μέλημα, δεδομένου ότι μεγαλύτερη σημασία έχει το είδος που εσείς προτιμάτε. Εξάλλου πρέπει να ενημερωθείτε και για το ποια πουλιά γίνονται επιθετικά, όταν μεγαλώσουν. Ένα επιθετικό πουλί, όσο όμορφο και εάν είναι, δεν θα γίνει και η πιο ευχάριστη παρέα για σας και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς σας. Ας μην ξεχνάμε πως τα κατοικίδια τα θέλουμε για να περνάμε ευχάριστες μαζί τους στιγμές, στιγμές ξεγνοιασιάς και, στην περίπτωση των πουλιών, γιατί όχι, και στιγμές γεμάτες μελωδικά ακούσματα. πηγή

Κοτοπουλάκια μεγαλωμένα χωρίς τη μαμά τους!!

2009-11-10T18:15:00.003+02:00

Η άνοιξη έφθασε… είναι καιρός να σκεφτόμαστε για μια παραγγελία νέων μικρών κοτόπουλων από τα εκκολαπτήρια για να τα μεγαλώσουμε…
Για όσους δεν έχουν ασχοληθεί ας πούμε περιληπτικά γι' αυτή τη διαδικασία.
Ίσως έχετε δει τα αυγά κοτόπουλων στο εκκολαπτήριο. Εκεί παραμένουν για 21 ημέρες και ύστερα εκκολάπτονται … Τι γίνεται παρακάτω;
Εάν θέλετε ν' ασχοληθείτε με αυτή τη διαδικασία τα παρακάτω θα σας φανούν χρήσιμα.

Πριν να πάρετε τα κοτοπουλάκια ετοιμάστε κατάλληλα το χώρο σας. Χρειάζεστε ένα εκκολαπτήριο που το μέγεθός του πρέπει να είναι ανάλογο με τον αριθμό των κοτόπουλων που θα πάρετε. Αυτό μπορεί να είναι είτε ένα πλέγμα συρμάτινο ή ένα χάρτινο κουτί που θα κρατά τα κοτοπουλάκια κλεισμένα τουλάχιστον την πρώτη εβδομάδα. Εάν έχετε πολλά νεογνά τότε φροντίστε το κουτί να είναι στρογγυλό για να μην χτυπάνε στις γωνίες.

Εάν ο χώρος που θα τα βάλετε είναι μεγάλος φροντίστε να τα έχετε κοντά σε μια εστία θέρμανσης.

Για την πρώτη εβδομάδα τα κοτοπουλάκια χρειάζονται υψηλή θερμοκρασία περίπου 95 βαθμών. Μπορείτε να ρίχνετε την θερμοκρασία 5 βαθμούς κάθε εβδομάδα μέχρις ότου γίνουν 6 εβδομάδων. Τότε έχουν αρκετό φτέρωμα και, εάν δεν ζείτε σε κρύα περιοχή, είναι ικανά να αντέξουν στη φυσιολογική θερμοκρασία.
Εάν δεν διαθέτετε ένα τυπικό εκκολαπτήριο, μια ηλεκτρική λάμπα φωτισμού είναι αρκετή. Δεν πρέπει όμως να είναι αρκετά χαμηλά για να μην ακουμπήσουν και καούν ή αρπάξουν φωτιά αυτά που υπάρχουν στο δάπεδο.

Ποτέ μη βάζετε τα κοτοπουλάκια σε επιφάνεια που γλιστρά όπως, για παράδειγμα, σε εφημερίδα. Εάν χρησιμοποιήσετε εφημερίδα απλώστε και μια χάρτινη πετσέτα από πάνω. Η καλύτερη επιφάνεια είναι η συρμάτινη, βάλτε στον πάτο του κουτιού κάτι σκληρό, για παράδειγμα, ένα κομμάτι από πατζούρι και μετά τοποθετείστε ένα κομμάτι εφημερίδας και πάνω από αυτό ένα συρμάτινο πλέγμα. Όταν θέλετε να το καθαρίσετε απλώς αφαιρείτε το σύρμα πλένετε με πίεση νερού και βάζετε μια καθαρή εφημερίδα. Προσέξτε να μην υπάρχουν κοφτερές συρμάτινες προεξοχές. Παλιές πετσέτες μπάνιου είναι κατάλληλες για να καλύψουν τις κοφτερές άκρες. Και απλά τις πλένεις και τις ξαναβάζεις.

Όσο για την τροφή τους
Καθαρό νερό πρέπει να υπάρχει πάντα. Σαν συμπληρωματικό ενέργειας μπορείτε να βάλετε στο νερό ένα κουταλάκι ζάχαρη για κάθε τέταρτο του λίτρου νερού. Τα νεογνά μετά τις 6 εβδομάδες μπορείτε να τα ταίζετε με έτοιμη τροφή από τα ειδικά καταστήματα μέχρι τις 20 εβδομάδες περίπου.

Η τροφή τους μπορεί να είναι πολτοποιημένη, θρυμματισμένη ή σε σβώλους.

Η πολτοποιημένη είναι σκόνη. Η τροφή σε σβώλους γίνεται από συμπιεσμένο πολτό και η θρυμματισμένη είναι σπασμένη σε σβώλους. Η καλύτερη είναι η θρυμματισμένη και για τα μεγαλύτερα σε σβώλους.
Κάποιες τροφές έχουν και φαρμακευτικές ουσίες. Πρέπει να ξέρετε πως Κάποιες μυκητιάσεις είναι θανατηφόρες για τα κοτοπουλάκια γιατί ακόμη δεν έχουν αναπτύξει αντισώματα. Μπορούν να τις κολλήσουν από τις κουτσουλιές άλλων πουλιών. Εάν αφήνετε τα κοτοπουλάκια σας να τριγυρνάν έξω τότε μπορείτε να προμηθευτείτε τροφή με φαρμακευτικές ουσίες που εμπεριέχουν και αντιβιοτικά. Μη δίνετε φαρμακευτικές τροφές σε παπάκια γιατί αυτά τρώνε μεγαλύτερες ποσότητες φαγητού και κατά συνέπεια παίρνουν μεγαλύτερες δόσεις αντιβιοτικού και ψοφάνε.

Για τα κοτοπουλάκια που μεγαλώνουν για ψήσιμο υπάρχει ειδική τροφή.
Εάν δεν μπορείτε να μεγαλώσετε έτσι τα κοτοπουλάκια προτιμήστε να μεγαλώσετε γαλόπουλα ή πουλιά κυνηγιού

Ξέρετε βέβαια τι είναι το χαλίκι… σπασμένη πέτρα. Στα πουλιά χρειάζεται γιατί το αποθηκεύουν στο στομάχι τους και αυτό εκτελεί χρέη δοντιών έτσι ώστε να αλέθονται οι τροφές.
Το χαλικάκι χρειάζεται όταν τα κοτοπουλάκια τρώνε σπόρους ή διάφορες τροφές. Όταν τρώνε πολτό ή θρυμματισμένη τροφή δεν το χρειάζονται.
Προσοχή!!! μη τους δίνετε κελύφη από στρείδια. Αυτά τα δίνουν στις κότες για να είναι τα κελύφη των αυγών σκληρά. Το επιπλέον ασβέστιο όμως βλάπτει τα μικρά κοτοπουλάκια.

Ώρα για ύπνο...
Για τα κοτοπουλάκια το καλύτερο είναι να κουρνιάζουν τη νύχτα πάνω από το έδαφος. Μάλιστα αισθάνονται ευτυχισμένα!!! γιατί αυτός είναι φυσικός τρόπος που κοιμούνται τα πουλιά. Τα προστατεύει από τα παράσιτα του χώρου και δεν ακουμπάνε στις κουτσουλιές τους. Έτσι δεν προτιμούν να κοιμούνται σε άλλους χώρους που είναι για να γεννούν τ' αυγά τους και δεν μας εμποδίζουν και στο μάζεμα των αυγών.
Μια στενή ξύλινη βέργα μερικούς πόντους πάνω από το έδαφος είναι αρκετή. Καλό είναι να είναι τοποθετημένη κάτω από την εστία θερμότητας του χώρου. Στη βέργα αλλάζετε θέση ενόσω τα κοτοπουλάκια μεγαλώνουν.

Κάποτε γίνονται έξι εβδομάδων και αρχίζουν να φεύγουν από το φως. Τότε πρέπει κάθε βράδυ να μαζεύετε τα άτακτα και να τα βάζετε στη θέση τους…μέχρι να μάθουν.

Τα κοτοπουλάκια έγιναν πάνω από 6 εβδομάδων!
Εάν θέλετε να μετακινήσετε τα κοτοπουλάκια σας σε χώρο με περισσότερα πουλιά πρέπει να βεβαιωθείτε πως θα έχουν αρκετή τροφή. Στην αυλή που είναι τα κοτόπουλα ή στο κοτέτσι φτιάξτε ένα μέρος όπου θα μπορούν να έχουν συμπληρωματική τροφή και νερό. Τα κοτοπουλάκια πρέπει να μπαίνουν από μικρές τρύπες που να μη χωράνε τα άλλα πουλιά. Πρέπει να έχουν το καταφύγιό τους. πηγή

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ ΣΤΑ ΚΑΝΑΡΙΝΙΑ

2009-11-09T19:05:00.004+02:00

Όπως έχει γραφτεί κατά κόρον, το κόκκινο καναρίνι είναι η κορωνίδα των καναρινιών χρώματος, είτε συζητάμε για τα ευρύτατα διαδεδομένα λιποχρωμικά έντονα, χιονέ και διμορφικά, είτε για τις μεταλλάξεις αχάτη, ιζαμπέλας, σατινέ, κλπ ...
Τα κόκκινα καναρίνια, ή – ορθότερα – τα καναρίνια που φέρουν τον κόκκινο παράγοντα, τραβούν συστηματικά εδώ και πολλά χρόνια το ενδιαφέρον των καναρινόφιλων, ιδίως λόγω αυτής της αίσθησης του ξεχωριστού, που τα περιβάλλει.

Σε όσους δείξουν ενδιαφέρον για αυτά τα πουλιά, ένα ερώτημα έρχεται συνήθως στο μυαλό: Πόσο “κόκκινο” είναι το κόκκινο καναρίνι;
Είναι φυσιολογικό πουλί ή αποτέλεσμα εξωγενούς παρέμβασης, ενάντια στη φύση;
ΤΟ «ΚΥΝΗΓΙ» ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΓΟΝΙΔΙΟΥ
Κατ’ αρχάς, να ξεκαθαριστεί κάτι: Πράγματι, το κόκκινο καναρίνι δεν συναντάται στη φύση!
Όπως, επίσης, δεν συναντάται το Yorkshire, το Malinois, το Harz, το Norwich, το Gloster, και πιθανότατα καμία άλλη από τις ράτσες που προτιμάει ο άνθρωπος να διατηρεί στο κλουβί του !
Όλες αυτές οι ράτσες αναπτύχθηκαν μέσω της επιλεκτικής και συστηματικής αναπαραγωγής καναρινιών τα οποία ξεχώριζαν για συγκεκριμένα γενετικά χαρακτηριστικά, όπως είναι για παράδειγμα η φωνή τους ή ο σωματότυπός τους (π.χ. χοντρό σώμα, ή μακρόστενο σώμα, ή σκούφο στο κεφάλι, κ.α.).

Σε όλα τα ζευγαρώματα με επιλεγμένους γονείς (προκειμένου, δηλαδή, για την διαιώνιση συγκεκριμένων κάθε φορά χαρακτηριστικών που φέρουν οι γεννήτορες), καλό θα είναι να έχουμε κατά νου ότι ο βιολογικός κύκλος του καναρινιού είναι πολύ πιο σύντομος από αυτόν του ανθρώπου, κι έτσι σε λίγα, σχετικά, χρόνια μπορούμε να βιώσουμε τα αποτελέσματα πολλών γενεών καναρινιών. Άρα, είναι απολύτως φυσιολογικό τα τελευταία 400-500 χρόνια να έχουμε παρατηρήσει τόσο σημαντικές γενετικές μεταβολές στα καναρίνια σε αιχμαλωσία.

Για τα κόκκινα καναρίνια συγκεκριμένα, οι γενετικές αυτές μεταβολές είναι πολύ πιο πρόσφατες. (Αναφέρθηκε σε αυτές με λεπτομέρεια ο πρόεδρός μας κ. Παναγιώτης Μακρής, στο πρόσφατο άρθρο του σε αυτήν την ιστοσελίδα, με θέμα τα Λιποχρωμικά Καναρίνια).
Μόλις στις αρχές του 20ου αιώνα ο άνθρωπος ξεκίνησε την προσπάθεια να “κοκκινίσει” το καναρίνι – μια προσπάθεια που εντελώς συμπτωματικά άρχισε ταυτόχρονα, και απ’ ότι αποδεικνύεται και παράλληλα, από διαφορετικούς ανθρώπους στην ευρύτερη περιοχή της Κεντρικής γερμανόφωνης Ευρώπης: τον Πρώσο Μπρούνο Μάτερν (Bruno Matern) και από κοινού από τους Γερμανούς Χανς Ντούνκερ (Hans Duncker) και Καρλ Ράιχ (Karl Reich).

Και ανέφερα πιο πάνω ότι οι προσπάθειες αυτές (εκτός από ταυτόχρονες) ήταν και παράλληλες, επειδή όλοι επιχείρησαν να κοκκινίσουν το καναρίνι με τον ίδιο τρόπο:
Εισάγοντας το κόκκινο γονίδιο, μέσω υβριδικής διασταύρωσης του καναρινιού με τον Μαυρο-σκούφωτο Κόκκινο Σπίνο της Βενεζουέλας (Black-Hooded Venezuelan Red Siskin – επιστημονική ονομασία: Carduelis cucullata).

Το πουλί αυτό άρχισαν να το εισάγουν οι Ισπανοί στην Ευρώπη από την αποικία τους στην Λατινική Αμερική την περίοδο της Αναγέννησης, και σύντομα έγινε ανάρπαστο στην Γηραιά Ήπειρο, λόγω του έντονου κόκκινου που φέρει στο πτέρωμά του. Η εκμετάλλευσή του ήταν τόσο έντονη, που ο πληθυσμός του στην Βενεζουέλα είναι πια υπό εξαφάνιση.
Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας το προστατεύει από το 1945-46, αλλά η αδυναμία της να επιβλέψει το παράνομο εμπόριο ανάγκασε τη διεθνή κοινότητα να το κηρύξει προστατευόμενο είδος σε παγκόσμιο επίπεδο, πλην όμως μόλις από το 1975. Στις ΗΠΑ το εμπόριό του είναι απαγορευμένο ακόμα και διαπολιτειακά (δηλαδή δεν μπορεί κανείς να το διακινήσει χωρίς άδεια, ακόμα και μέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ). Στην Ευρώπη, η Ολλανδία είχε αρνηθεί να υπογράψει την Συνθήκη CITES για την παγκόσμια προστατευόμενη χλωρίδα και πανίδα (τελικά την υπέγραψε στα τέλη της δεκαετίας του 1990), με αποτέλεσμα τα εκτροφεία της κεντρικής Ευρώπης να είναι πλέον γεμάτα από σπίνους Βενεζουέλας που είχαν εισαχθεί δια μέσου Ολλανδίας.
Σήμερα, ο σπίνος της Βενεζουέλας διακινείται σύμφωνα με τους κανόνες και όρους που διέπουν το εμπόριο όλων των άγριων πουλιών (Συνθήκη CITES).

Η ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ
΄Όσοι αναγνώστες έχουν ασχοληθεί με τον υβριδισμό, θα ξέρουν εμπειρικά ότι οι απόγονοι ενός τέτοιου ζευγαρώματος συνήθως είναι στείροι. Παρ’ όλα αυτά, μέσα από συνεχείς διασταυρώσεις και επιμονή για δοκιμές, κάποιοι αρσενικοί απόγονοι αποδείχτηκαν γόνιμοι!
Αυτά τα πουλιά, είχαν πλέον ένα δεδομένα μεταλλαγμένο DNA: Κάποια χρωμοσώματα καναρινιού, και δη αυτά που είναι υπεύθυνα για το χρώμα του πουλιού, είχαν «ταιριάξει» με αντίστοιχο χρωμόσωμα Σπίνου Βενεζουέλας. (ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Κάθε ζωντανός οργανισμός αποτελείται από έναν συνδυασμό χρωμοσωμάτων, τα οποία σχηματίζουν ζεύγη αποτελούμενα από χρωμοσώματα των γονέων του).
Έτσι, ο γονότυπος κάποιων καναρινιών μετεβλήθη, και έγινε αυτό που πολύ γενικά μπορούμε να αποκαλέσουμε ‘καναρίνι φέρον τον κόκκινο παράγοντα’.

Επόμενο ήταν αργά ή γρήγορα να μεταβληθεί και ο φαινότυπος (δηλαδή η εξωτερική εμφάνιση που επιδεικνύει κάθε πουλί). Αν και η πρώτη αναφορά για μετάλλαξη του φαινότυπου (η εμφάνιση του κίτρινου καναρινιού) γίνεται ήδη από το 1700, είναι επιστημονικά αποδεκτό ότι αυτό δεν μπορεί να έγινε μέσα σε λίγες σχετικά γενεές.
[Όσον αφορά σε άλλα ζώα, ξεκινώντας από ένα μοναδικό δείγμα ο άνθρωπος έχει καταφέρει να μεταλλάξει περίπου τριακόσια είδη περιστεριών, πάνω από εκατό ράτσες σκύλων, και δεκάδες ράτσες γάτας, χοίρων και αγελάδων. Μέσω επιλεκτικού ζευγαρώματος, καταφέραμε μέσα σε 200-300 χρόνια να προσδώσουμε σε πολλά ζώα κάποια συγκεκριμένα στοιχεία, εκ των οποίων τα πιο χαρακτηριστικό είναι η μεταβολή του χρώματος: Αν δει κανείς ολόλευκη γάτα, άσπρο κουνέλι, ή λευκό ποντικό, γνωρίζει σίγουρα ότι είναι οικόσιτο ον, απόγονος κάποιου ζωντανού που επιλεκτικά διασταύρωσε ο άνθρωπος.
Ομοίως και στο καναρίνι, η μετάλλαξη του χρώματος (εμφάνιση κίτρινου καναρινιού) προηγήθηκε των πρώτων μεταλλάξεων φωνής και τύπου (Γερμανικό Harz και Lizard αντίστοιχα)].

Σήμερα, γνωρίζουμε ότι υπεύθυνα χρωμοσώματα για το χρωματισμό του καναρινιού είναι τουλάχιστον τρία, αν και δεν έχει ακόμα αποδειχτεί ποιά συγκεκριμένα.
Να σημειώσουμε εδώ ότι ο γενετικός χάρτης του καναρινιού δεν έχει αποκωδικοποιηθεί. Στις μέρες μας, η επιστήμη έχει καταφέρει να αποκωδικοποιήσει πλήρως μόνο τον γενετικό χάρτη του ανθρώπου, του ποντικού, του αρουραίου, και του γορίλα (μόλις το 2005).
Άρα, αυτή τη στιγμή δεν ξέρουμε ακριβώς πόσα και ποιά γονίδια είναι υπεύθυνα για τον χρωματισμό του καναρινιού. Σίγουρο είναι ότι δεν είναι μόνο ένα.

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ
Από τις εμπειρίες τους, από τα αγριοπούλια και διάφορους υβριδισμούς, οι άνθρωποι είχαν παρατηρήσει από πολύ παλιά ότι μερικά πουλιά έχαναν το κόκκινο χρώμα στο πτέρωμά τους όταν ήταν σε αιχμαλωσία. Ήταν προφανές ότι κάποιο χαρακτηριστικό στοιχείο της φύσης, το οποίο ήταν υπεύθυνο (ή συν-υπεύθυνο) για την εμφάνιση του κόκκινου χρώματος, απουσίαζε από το περιβάλλον εγκλωβισμού. Δεν ήταν δύσκολο να αντιληφθούν ότι αυτό στοιχείο ήταν η διατροφή!

Στην Αγγλία πρώτοι οι εκτροφείς Νόριτς προσέφεραν στα καναρίνια τους κόκκινη πιπεριά, προκειμένου αυτά να αποκτήσουν πορτοκαλί χρώμα. Σύντομα, οι εκτροφείς που αναζητούσαν να κοκκινίσουν τα καναρίνια τους, άρχισαν να μειώνουν τις τροφές που περιείχαν κίτρινα καροτενοειδή, και εμπλούτιζαν αντίστοιχα το σιτηρέσιο με νίζερ, πλιγούρι βρώμης, καρότο, πιπεριά, και ό,τι άλλο θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα πιο κόκκινο πουλί.

Στην διάρκεια του Μεσοπολέμου, γίνεται ένα μεγάλο βήμα στους κανονισμούς των ομοσπονδιών, προπομπός όσων έμελλε να επακολουθήσουν: Επιτρέπεται επισήμως η χορήγηση τροφής που προσδίδει κόκκινη απόχρωση, αρκεί αυτή ΝΑ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΦΥΤΟ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΣΙΜΟ ΣΕ ΚΗΠΟ.

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ: ΧΡΗΣΗ ΧΗΜΙΚΩΝ ΟΥΣΙΩΝ
Όμως όλα τα παραπάνω δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα παραπάνω από το να προσδίδουν στο πουλί ένα βαθύ πορτοκαλί χρώμα. Το ζήτημα «πραγματικά κόκκινο καναρίνι» ήταν σε τέλμα αρκετά χρόνια. Πολλοί εκτροφείς είχαν πάρει απόφαση ότι αυτό το βαθύ πορτοκαλί είναι και το υπέρτατο σημείο το οποίο μπορεί να φτάσει το καναρίνι.

Μέχρι που το 1964 γίνεται η πραγματική επανάσταση:
Ο Τζακ Σουιφτ (Jack Swift), γενικός γραμματέας βρετανικής λέσχης καναρινιών εμφάνισης, κατεβάζει στην ετήσια έκθεση, μερικά τόσο κόκκινα πουλιά (έχει καταγραφεί ότι είχαν το χρώμα του αίματος) που παίρνει σωρηδόν τα πρώτα βραβεία, σαρώνοντας τους περισσότερους τοπικούς αλλά και εθνικούς διαγωνισμούς εκείνης της χρονιάς.
Η αίσθηση που προκάλεσε το κοκκίνισμα των καναρινιών του Σουιφτ ήταν τόσο μεγάλη, που ξεκίνησε έναν έντονο διάλογο στις σελίδες του πιο διαδεδομένου περιοδικού ορνιθολογίας της Αγγλίας, το ‘Cage & Aviary Birds’. Για τους περισσότερους καναρινόφιλους, κι εφόσον ο Σουιφτ δεν δημοσιοποιούσε ποιος παράγοντας ήταν αυτός που οδήγησε στην εμφάνιση τόσο κόκκινων καναρινιών, ήταν φανερό ότι κάτι ύποπτο βρισκόταν από πίσω.
Η ένταση κορυφώθηκε όταν σε κάποιους διαγωνισμούς, μερικοί κριτές αρνήθηκαν να βαθμολογήσουν τα καναρίνια του Σουιφτ, υποστηρίζοντας επισήμως ότι ήταν ΠΡΟΦΑΝΕΣ πως είχαν ταϊστεί κάτι που δεν καλλιεργείται σε κήπο ...!
Η αντιδικία αυτή ρίχνει τον Σουιφτ σε βαθιά μελαγχολία. Ήταν ήδη ηλικιωμένος άνθρωπος, και -λένε- υπέρβαρος. Θα παραμείνει για δύο εβδομάδες στο νοσοκομείο, για να αποβιώσει τελικά χωρίς ποτέ να διαγνωστεί η ασθένεια που τον ταλαιπωρούσε. Εν τω μεταξύ, η κατάσταση της υγείας του ήδη απαιτούσε να αντικατασταθεί από την θέση του Γενικού Γραμματέα της λέσχης.
Η σύζυγος του Σουίφτ παραδίδει τα αρχεία στον αντικαταστάτη του, Μπιλ Νιούλαντ (Bill Newland). Ανάμεσα στα έγγραφα που ξεδιαλύνει ο Νιούλαντ, κείτεται και το μεγάλο μυστικό του Σουιφτ: Μια απόδειξη αγοράς ενός σχετικά καινούργιου προϊόντος της εποχής, με την εμπορική ονομασία «Carophyll Red» !
Ο Σουιφτ ασχολούταν με το εμπόριο καλαμποκιού, και αποδείχθηκε αργότερα ότι εκεί γνώρισε το Carophyll Red, όταν ένας ορνιθοτρόφος πελάτης του μίλησε για αυτήν την νέα «θαυματουργή» σκόνη που κυκλοφόρησε προκειμένου να προσδίδει πιο κόκκινο χρωματισμό στον κρόκο του αυγού! Ο Σουιφτ αγόρασε λίγο Carophyll Red και το δοκίμασε στα καναρίνια του, αφαιρώντας πρώτα ένα-δυο πτερά, προκειμένου να διαπιστώσει ευκολότερα την διαφορά, όταν αυτά θα έβγαιναν ξανά.
Σήμερα, όλοι μπορούμε να φανταστούμε την μεγάλη του έκπληξη, όταν θα είδε ο Σουιφτ τα αποτελέσματα χρήσης της καινούργιας ουσίας.
Επρόκειτο για ένα σκεύασμα με βάση την συνθετική Κανθαξανθίνη, μια ουσία που συναντάται στη φύση σε πηγές όπως το μανιτάρι Cantharellus cinabarinus, και φύκη όπως η Σπιρουλίνα, - μέχρι και σε ορισμένα έντομα -, απ’ όπου και εισέρχεται στην διατροφική αλυσίδα των πτηνών.
Η Κανθαξανθίνη είναι μία από τις 500 περίπου ουσίες (καροτενοειδή) που υπάρχουν στη φύση, σε διάφορες τροφές (λαχανικά, φρούτα κ.α.) και είναι αυτές που προσδίδουν κάποιο χρωματισμό στην επιδερμίδα και το υποδόριο λίπος.

Το δε σκεύασμα Carophyll Red έχει επικρατήσει στην Ελλάδα να το αποκαλούμε Κόκκινη Καροφύλλη - προφανέστατα μια ελεύθερη μετάφραση της διεθνούς εμπορικής ονομασίας του προϊόντος. Θα πρέπει να αποσαφηνιστεί εδώ ότι η καροφύλλη δεν είναι υπαρκτή ουσία. Δεν υπάρχει ούτε σαν λέξη. Δεν συναντάται πουθενά αλλού εκτός από το λεξιλόγιο των καναρινόφιλων. Στην πραγματικότητα πρόκειται απλά για μια μίξη συνθετικής Κανθαξανθίνης και γλυκόζης, η οποία κυκλοφορεί στο εμπόριο με το όνομα ‘Carophyll’, για χρήση στα κοτόπουλα εκτροφής και τους σολομούς ιχθυοτροφείου !... (υποσημείωση 1)

Ας σημειωθεί ότι η Κανθαξανθίνη δεν είναι η μόνη ουσία που προσδίδει κόκκινο χρώμα σε όσα πουλιά φέρουν το ‘κόκκινο’ γονίδιο. Όσοι ασχολούνται με τα καναρίνια χρώματος, θα γνωρίζουν ότι ταυτόχρονα μπορεί κανείς να χρησιμοποιεί από κοινού και την Καροτίνη-Β, μιας που ο συνδυασμός αυτών των δύο μπορεί να επιφέρει πιο ελκυστικά αποτελέσματα. Η μεν μία ουσία προσδίδει στα πουλιά μια απόχρωση κόκκινου ‘της φωτιάς’, ενώ η άλλη επιφέρει ένα πιο ‘βαθύ’ κόκκινο.
Συχνά, τα σκευάσματα του εμπορίου περιέχουν και τα δύο.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Ζήτημα ίσως και να ανακύπτει όσον αφορά στην υγεία του καναρινιού από την χορήγηση συνθετικής Κανθαξανθίνης. Το θέμα είναι ότι – εκτός της υπεραπλουστευμένης παρατήρησης ότι η επεξεργασία κάποιας ουσίας προφανώς και επιβαρύνει το ήπαρ του καναρινιού – κατά τα άλλα δεν έχει πραγματοποιηθεί κάποια ουσιαστική έρευνα, με δημοσιευμένα αποτελέσματα, που να αφορούν στις επιπλοκές από την χορήγηση Κανθαξανθίνης στα καναρίνια. Δηλαδή, μέχρι σήμερα δεν είναι μετρίσιμες οι όποιες επιπλοκές από την χορήγηση χρωστικών ουσιών στα πουλιά. Εκτιμώ, όμως, ότι υπάρχουν. Άλλωστε, τα μίγματα συνθετικής Κανθαξανθίνης είναι, στην πλειοψηφία τους, υποπαράγωγα πετροχημικών προϊόντων.

Τέλος, δεν θα ήθελα να καταπιαστώ εδώ με τα όποια ηθικά διλήμματα για την χρησιμοποίηση εξωγενών ουσιών για τον χρωματισμό του καναρινιού.
Η Παγκόσμια Ομοσπονδία το επιτρέπει, ο ανταγωνισμός το επιβάλλει, και η προσωπική μας ευχαρίστηση (εάν θέλουμε ένα πραγματικά κόκκινο καναρίνι) το απαιτεί.

Έτσι λοιπόν, η αναζήτηση του έντονα κόκκινου καναρινιού, ολοκληρώθηκε.
Σήμερα, είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι η γενετική μεταφορά του κόκκινου παράγοντα αποτελεί απλά μια ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΗ για κοκκίνισμα του καναρινιού. Δηλαδή, αποτελέι απλά την γενετικώς μεταφερόμενη δυνατότητα του πουλιού να επιδείξει το έντονο κόκκινο χρώμα, εάν τραφεί αναλόγως.
Η έντονα λαμπερή κόκκινη απόχρωση των καλυτέρων κόκκινων πουλιών είναι ΕΠΙΚΤΗΤΗ, και σχετίζεται άμεσα με την διατροφή του καναρινιού. Η επίκτητη αυτή επίδειξη του χρώματος δεν μπορεί να μεταβιβαστεί από τον γονέα στον απόγονο, όση χρωστική ουσία και να καταναλώσει ο γονιός πριν τη γονιμοποίηση του αυγού. Κάτι τέτοιο θα ήταν καθαρός Λαμαρκισμός, μια πρακτική της βιολογίας η οποία έχει επιστημονικά διαψευσθεί ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα. (υποσημείωση 2)

Αποδείκνύεται λοιπόν, ότι μόνο ο συνδυασμός γονιδίων και διατροφής θα μας δώσει τέτοιο κόκκινο καναρίνι το οποίο θα ξεχωρίζει για την εμφάνισή του.
Η απορία εάν αρκεί μόνο η γενετική προδιάθεση ή εάν απαιτείται χορήγηση Κανθαξανθίνης (ή και Καροτίνης-Β), είναι πλαστή. Για ένα κόκκινο καναρίνι με έντονα χρωματισμένο και λαμπερό πτέρωμα απαιτούνται ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ.

Γιάννης Κουλέτσης
κωδικός εκτροφέα ΑΛΟΠ: AL23
πηγή

Φλαμίνγκο:το πουλί της αγάπης

2009-11-09T18:51:00.002+02:00

Χειμωνιάτικο παράδοξο...στο χιλιάδων τετραγωνικά ζωολογικό πάρκο της Κολωνίας,στη Γερμανία.Παράδοξο, γιατί το συνήθως μουντό,κρύο χειμερινό τοπίο του Οκτώβρη ,έδωσε την θέση του σε μια υπέροχη ελληνική ,καλοκαιρινή μέρα!

Φλαμίνγκος!Εκατοντάδες ρόζ φλαμίνγκος,στο όριο του Ζωολογικού με τον Βοτανικό Πάρκο...

Σαν ένα τεράστιο νούφαρο που δεν θέλεις να το αγγίξεις,μην χαλάσεις την αρμονία του σύμπαντος του....

Σαν νυφούλες ντυμένες με ρόζ νυφικά,έτοιμες να χορέψουν τον πιο ερωτικό χορό....

Μου'μοιασαν τόσο ευτυχισμένα!

Παρατήρησα την συνάθροιση τους αυτή,σιωπηλή,προσπαθώντας να εναρμονιστώ με τα συναισθήματα τους ,να συντονιστώ με τους ψιθύρους τους,ν'ακούσω τις συνομιλίες τους...

Κάποτε είχα διαβάσει πως είναι τα πουλιά της αγάπης.. Και πως κάπου,θαρρώ στην Ινδία,κεντούν Φλαμίνγκο στο πάπλωμα της νύφης γι αυτόν ακριβώς το λόγο.

Όμορφα,περήφανα...έμεινα να τα παρατηρώ μαγεμένη....χάρηκα την χαμηλή τους πτήση και...πρώτη φορά θέλησα να μάθω γιατί το χρώμα τους είναι ρόζ (ο φίλος που με συνόδευε,για να μου λύσει την απορία μου είπε πως τα Φλαμίνγκος είναι γκέι!)

ΣΗΜ:.Η ασταξανθίνη είναι η κόκκινη χρωστική που δίνει το ροζ-κόκκινο χρώμα στο σολωμό, τις γαρίδες και τα φλαμίνγκο. Από χημική άποψη, είναι παρόμοια με το β-καροτένιο (στα καρότα) και τη βιταμίνη Α. Είναι μέρος του συνόλου των καροτενοειδών.

Η ασταξανθίνη παρασκευάζεται από διάφορα είδη πλαγκτού και άλγεων. Αυτές τρώγονται από πολλά υδρόβια είδη, συμπεριλαμβανομένων και των οστρακοειδών. Ανάμεσα σε αυτά είναι και οι γαρίδες, οι οποίες αποθηκεύουν τη χρωστική ουσία στο κέλυφος. Γι' αυτό άλλωστε είναι ροζ-κόκκινες στο εξωτερικό. Τα οστρακοειδή όμως με τη σειρα τους τρώγονται από ψάρια (σολωμός, πέστροφα) ή πουλιά (φλαμίνγκο,κόκκινη ίβις). Αυτά αποθηκεύουν επίσης τη χρωστική στο δέρμα τους και στο λιπώδη ιστό. Έτσι, εξαιτίας αυτού ,αποκτούν το ρόζ ή κόκκινο χρώμα τους.

πηγή

Πρασινοκέφαλη πάπια - Anas platyrynchos

2009-11-09T18:44:00.001+02:00

Είναι η πιο τυπική πάπια, από την οποία κατάγεται και η κατοικίδια. Παίρνει το όνομα της από την εμφάνιση του αρσενικού, το οποίο έχει γυαλιστερό πράσινο κεφάλι με στενό, λευκό «κολάρο».
Εμφανίζεται περιστασιακά το χειμώνα ιδιαίτερα όταν κάνει πολύ κρύο οπότε κατεβαίνει νοτιότερα.
Στο φτέρωμα και των δύο φύλων ξεχωρίζει από απόσταση ο χαρακτηριστικός «καθρέπτης», στο πλάι της φτερούγας, δηλαδή ένα σημείο με φτερά ιριδίζοντος χρώματος. Η Πρασινοκέφαλη πετάει με γρήγορα φτεροκοπήματα και τρέφεται με υδρόβια φυτά ,έντομα, ψάρια, βατράχια και σκουλήκια.
πηγή

Η ζωή των ιγκουάνα στο φυσικό τους περιβάλλον

2009-11-08T21:52:00.001+02:00

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΒΙΝΤΕΟ

ΨΑΡΙΑ ΚΑΙ ΕΝΥΔΡΕΙΟ

2009-11-08T21:35:00.002+02:00

ΔΙΑΤΡΟΦΗ 1. Η όρεξη των ψαριών αυξομειώνεται ανάλογα με την θερμοκρασία: Αν ένα ψάρι το συντηρούμε στους 21C και το ίδιο ψάρι το βάλουμε στους 27C βαθμούς Κελσίου, δεν θα έχει την ίδια όρεξη. 2. Όταν δεν χρησιμοποιείτε τροφή υψηλής ποιότητας είναι καλό να την ενισχύετε με προσθήκη βιταμινών. 3. Ταϊζετε σε μικρές μερίδες 2 με 3 φορές την ημέρα.

Πόσα ψάρια χωρούν στο ενυδρείο μου? Ως κανόνας ισχύει :1 εκατοστό ψαριού ανά λίτρο νερού. Ένα ενυδρείο 100 λίτρων προσφέρει λοιπόν αρκετό χώρο για περίπου 20 ψαριά με μήκος 5 cm το καθένα .

ΥΓΕΙΑ ΤΩΝ ΨΑΡΙΩΝ Όταν ένα ψάρι βρεθεί νεκρό μέσα σε ένα ενυδρείο, είναι πολύ πιθανό να το καταβροχθίσουν γρήγορα οι συγγενείς του. Αυτή η πράξη μπορεί να έχει πολύ βαριές συνέπειες: το ψάρι που θα φαγωθεί μπορεί να είναι ακόμη φορέας των μικροβίων που το έχουν σκοτώσει. Στην περίπτωση αυτή, η μόλυνση των κανιβαλικών ψαριών είναι άμεση. Είναι λοιπόν απαραίτητο να αποσύρουμε τα ψόφια ψάρια αμέσως μόλις αντιληφθούμε την απώλεια.

ΤΟ ΝΕΡΟ ΤΟΥ ΕΝΥΔΡΕΙΟΥ 1.Όταν το χρώμα του νερού είναι πράσινο υποδηλώνει την παρουσία φυτοπλαγκτόν(μικροσκοπική άλγη που αιωρείται μέσα στο νερό). 2.Όταν το χρώμα του νερού είναι κίτρινο δείχνει υπερβολική παρουσία νιτρικών αλάτων και οργανικών υλών που οφείλεται σε ανεπαρκείς αλλαγές του νερού ή σε υπερβολικό τάισμα των ψαριών. 3.Όταν το χρώμα του νερού πάρει μια γκρίζα μορφή τότε αυτό δείχνει την ανάπτυξη βακτηριδίων που συνδέονται με τη μαζική παρουσία οργανικών υλών, που οφείλεται γενικά σε υπερβολικό τάισμα των ψαριών.

ΑΠΟΦΥΓΗ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙΩΝ Προσοχή κατά την προσθήκη νέων φυτών στο ενυδρείο. Τα φυτά είναι συχνά φορείς σαλιγκαριών. Τα μελανοειδή σαλιγκάρια γεννούν μικρά. Έτσι, δεν μπορούν να μπουν κατά λάθος στο ενυδρείο. Αντίθετα, τα planorbes(πλανορμπς) γεννούν αυγά τα οποία είναι τοποθετημένα μέσα σε μικρές κύστες και δεν είναι πάντα ορατά πάνω στα φυτά που μόλις αγοράσατε. Για να μη βάλετε λοιπόν σαλιγκάρια τέτοιου είδους στο ενυδρείο σας χωρίς να το θέλετε, βυθίζετε τα φυτά που μόλις αγοράσατε σε διάλυμα στύψης (ένα κουταλάκι του γλυκού για 1 λίτρο νερού) επί δέκα λεπτά. Κατόπιν, τα ξεπλένετε πολύ καλά σε τρεχούμενο νερό, πριν τα φυτέψετε στο ενυδρείο σας.

Ασθενειες Εξoφθαλμίαση/Pop-eye (Exophthalmus) Το μάτι προεξέχει από την κόγχη του λόγω της συσσώρευσης υγρών πίσω από το μάτι. Συνήθως προκύπτει ως αντίδραση σε κάποια βακτηριδιακή μόλυνση. Επίσης, το ίδιο το μάτι μπορεί να εμφανίζεται πρησμένο, και μπορεί να περιέχει υγρά. Αυτό το σύμπτωμα εμφανίζεται συνήθως σε συνδυασμό με Dropsy ή παράσιτα. Λόγω κακής διατροφής και περαιτέρω βακτηριδιακών μολύνσεων, μπορεί να προκληθεί σοβαρή βλάβη στα εσωτερικά όργανα, σε συνδυασμό με την εξoφθαλμίαση. Σάπισμα των πτερυγίων και της ουράς (Fin- and tailrot) Ο εκφυλισμός των πτερυγίων και της ουράς (νέκρωση) συχνά συνοδεύεται από την εμφάνιση βακτηριδιακών μολύνσεων. Αυτό είναι ένα από τα πρώτα σημάδια που παρατηρείται σε περίπτωση τέτοιων μολύνσεων. Μερικές φορές μπορεί να είναι σημάδι περαιτέρω βακτηριδιακής μόλυνσης, η οποία έχει προκληθεί από κάποια παρασιτική μόλυνση (π.χ. Ich, Costia, skinflukes). Βακτηριαδιακή μόλυνση στα βράγχια (Bacterial gill infection) Μία βακτηριδιακή μόλυνση των βραγχίων μπορεί να προκληθεί σε συνδυασμό με άλλες μολύνσεις αυτού του είδους, όπως η Columnaris, Aeromonas ή Pseudomonas. Μόλυνση στα βράγχια μπορεί επίσης να προκύψει σε περίπτωση που ο ιστός των βραγχίων έχει καταστραφεί λόγω άσχημων συνθηκών του νερού ή λόγω υπερβολικά υψηλού ή χαμηλού pH κ.ο.κ. Το μολυσμένο ψάρι παρουσιάζει προβλήματα αναπνοής, όπως κολύμπι κοντά στην επιφάνεια ψάχνοντας οξυγόνο, ή γρήγορη αναπνοή. Αυτή η συμπεριφορά είναι αποτέλεσμα ζημιάς στα κύτταρα των βραγχίων εξαιτίας των παθογόνων βακτηριδίων. Θεραπεία: Το σάπισμα των πτερυγίων και της ουράς, η εξoφθαλμίαση και οι βακτηριδιακές μολύνσεις των βραγχίων μπορούν να θεραπευτούν με μια πληθώρα αντι-μικροβιακών φαρμάκων όπως τα Tetracycline, Neomycine, Nitrofurazone, Nifurpirinol, Furaltadone ή Quinolones. Η χρήση του κάθε φαρμάκου εξαρτάται από τον τύπο των βακτηριδίων που έχουν προσβάλλει τα ψάρια, ενώ θα πρέπει κανείς πρώτα να συμβουλεύεται το petshop, το οποίο εμπιστεύεται ή κάποιον κτηνίατρο. πηγή

ΕΝΥΔΡΕΙΟ: Ο ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ

2009-11-08T20:57:00.003+02:00

Αφού ολοκληρωθούν όλες οι προπαρασκευαστικές μας ενέργειες, θα πρέπει να ασχοληθούμε με τον εξοπλισμό του ενυδρείου. Τα σημαντικότερα εξαρτήματα που χρειαζόμαστε είναι :

ΘΕΡΜΑΝΤΗΡΑΣ (θερμοστάτης): Ένα από τα πλέον βασικά όργανα του ενυδρείου είναι ο θερμοστάτης, ο οποίος διατηρεί σταθερή τη θερμοκρασία του νερού. Προτιμότερο είναι να αγοράζουμε αξιόπιστους θερμοστάτες, παρά αμφιβόλου ποιότητας με το δέλεαρ της οικονομικής τιμής. Στο φυσικό περιβάλλον, οι συνθήκες θερμοκρασίας ποικίλουν ανάλογα με το είδος των ψαριών. Ωστόσο, όλα τα είδη έχουν την δυνατότητα να προσαρμοστούν πολύ καλά σε θερμοκρασίες μεταξύ 23 και 28 º C.

Η θερμοκρασία στο θερμόμετρο πρέπει να παρακολουθείται γιατί οι απότομες διακυμάνσεις της, είναι καταστροφικές για τα ψάρια.

Στα ενυδρεία έχουν δοκιμαστεί και καθιερωθεί οι ραβδοειδείς θερμαντήρες, που είναι πλήρως υδατοστεγανοί και ανθεκτικοί (ακόμα και στο θαλασσινό νερό). Η τοποθέτηση πρέπει να γίνει έτσι, ώστε ο θερμαντήρας να περιβάλλεται καλά από νερό, για να μπορεί να το θερμαίνει ομοιόμορφα.

Η απαιτούμενη ισχύς σε χώρους που δεν θερμαίνονται ιδιαίτερα, είναι περίπου 1,5 watt ανά λίτρο νερού. Σε ζεστό χώρο αρκεί 1 watt ανά λίτρο νερού. Προτιμότερο είναι να επιλεγεί ένας θερμαντήρας μεγαλύτερης ισχύος από τις ανάγκες του χώρου μας, γιατί δεν επιβαρύνει την κατανάλωση ρεύματος, ενώ μπορεί να μας παρέχει εφεδρική ισχύ (π.χ. όταν δεν λειτουργεί η θέρμανση της κατοικίας).

ΜΕΣΑ ΦΩΤΙΣΜΟΥ : Ο φωτισμός είναι σημαντικός σε κάθε ενυδρείο, γιατί όχι μόνο βοηθά στην ανάπτυξη των υδροβίων φυτών, αλλά τονίζει και τα χρώματα των ψαριών. Ωστόσο, δεν συστήνεται ο φυσικός φωτισμός, γιατί το φως του ήλιου ενισχύει την ανάπτυξη της άλγης. Η διάρκεια του φωτισμού πρέπει να είναι 12-13 ώρες ημερησίως. Προτιμότερες είναι οι λάμπες φθορισμού (σε σχέση με αυτές της πυρακτώσεως) διότι παράγουν περισσότερο φως ανά watt και λιγότερη θερμοκρα-σία, ενώ και η ποιότητα του φωτισμού στο περιβάλλον του ενυδρείου είναι καλύτερη.

Η συνηθισμένη ισχύς φωτισμού είναι περίπου 1 watt ανά 2 λίτρα νερού. Σε μεγάλα ενυδρεία (με βάθος νερού περισσότερο από 60 εκατοστά) χρησιμοποιούνται και λαμπτήρες ατμών υδραργύρου.

ΦΙΛΤΡΑ : Υπάρχουν πολλά και διάφορα φίλτρα που μπορούν να παρέχουν στο νερό επαρκή καθαρισμό, όπως : φίλτρα εξωτερικά, εσωτερικά, γωνιακά, βυθού ή με σφουγγάρι.

Με τα παραπάνω φίλτρα μπορούν να επιτευχθούν τρεις τύποι φιλτραρίσματος : μηχανικός, χημικός και βιολογικός. Ο βιολογικός καθαρισμός επιτυγχάνεται κυρίως με τα φίλτρα βυθού, ενώ ο χημικός και μηχανικός καθαρισμός επιτυγχάνεται με την τοποθέτηση υλικών (όπως ενεργός άνθρακας, πολυεστερικός βάμβακας κλπ.) στους υπόλοιπους τύπους φίλτρων. Καλό είναι να συνυπάρχουν και οι τρεις τύποι καθαρισμού στο ενυδρείο. Ανεξάρτητα από την τελική επιλογή του φίλτρου, είναι βασικό να τα τοποθετήσουμε σε σημεία που μπορούμε να τα φτάνουμε εύκολα και εξασφαλίζοντας την σωστή λειτουργία τους (για παράδειγμα τα φίλτρα βυθού πρέπει να τοποθετούνται χαμηλά στον πυθμένα, αλλά πάνω από το στρώμα των χαλικιών).

ΧΑΛΙΚΙ : Πρόκειται για το υλικό που θα αποτελέσει τον βυθό του ενυδρείουκαι ο βυθός είναι η βάση για την επιτυχή φροντίδα των ψαριών και των φυτών. Προσφέρει μεγάλη επιφάνεια επικοισμού στα απαραίτητα βακτηρίδια που διασπούν τις βλαπτικές ουσίες, ενώ παρέχει στήριξη και στα φυτά. Υπάρχουν πολλοί τύποι ειδικών χαλικιών σε ποικίλους και όμορφους χρωματισμούς. Το χαλίκι θα πρέπει να είναι σκουρόχρωμο και σε καμία περίπτωση ολόλευκο, γιατί αυτό εκνευρίζει τα ψάρια και τους δημιουργεί άγχος. Τέλος, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να χρησιμοποιηθεί αιχμηρό χαλίκι, γιατί τα ψάρια που συνηθίζουν να ακουμπούν στο βυθό θα τραυματιστούν. Πριν την τοποθέτηση των χαλικιών στο ενυδρείο, πρέπει να γίνει καθαρισμός τους με σκέτο νερό και για αρκετές φορές (και εδώ σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν απορρυπαντικές ουσίες). Το στρώμα των χαλικιών πρέπει να φθάνει τα 4-6 εκατοστά από τον πυθμένα του ενυδρείου.

ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΙΚΑ : Η διακόσμηση του ενυδρείου είναι απαραίτητη τόσο για την βελτίωση του αισθητικού αποτελέσματος από την εμφάνισή του, όσο και γιατί η ύπαρξη διαφόρων υλικών μέσα στο νερό δημιουργεί ενδιαφέρον στα φιλοξενούμενα ψάρια. Πριν καταλήξει κανείς στην διακόσμηση του ενυδρείου του, θα πρέπει να έχει υπόψη τα ακόλουθα :

Πρέπει να υπάρχουν αρκετές κρυψώνες για τα ψάρια. Ιδιαίτερα αγαπητές είναι οι σπηλιές, οι οποίες κατασκευάζονται πολύ εύκολα με πλακέ πέτρες ή πέτρες με τρύπες.

Τα μεγάλα φυτά πρέπει να τοποθετούνται στο πίσω μέρος του ενυδρείου, διαφορετικά κρύβουν τη θέα. Στο μπροστινό μέρος πρέπει να τοποθετούνται φυτά που δεν μεγαλώνουν πολύ και φυτά που σχηματίζουν χλόη.

Με κατάλληλα υλικά διακόσμησης μπορούν να καλυφθούν οι συσκευές του ενυδρείου (φίλτρο κλπ.) έτσι ώστε η παρουσία τους να είναι πολύ διακριτική.

Πρέπει να υπάρχει μια αρκετά ελεύθερη ζώνη ως χώρος κολύμβησης για τα ζωηρά ψάρια.

Η επιλογή των διακοσμητικών υλικών είναι θέμα προσωπικού γούστου, αλλά θα πρέπει να ακολουθεί και ορισμένες βασικές αρχές. Έτσι, θα πρέπει τα υλικά να αγοράζονται από ειδικά καταστήματα και να είναι κατάλληλα για χρήση σε ενυδρεία. Σκοπός μας πρέπει να είναι η προστασία των ψαριών αλλά και των εγκαταστάσεων του ενυδρείου μας. Για παράδειγμα, θαλασσινά όστρακα, χαλίκια από την παραλία ή πέτρες, μπορούν να βλάψουν ανεπανόρθωτα το ενυδρείο.

Οι πέτρες που θα επιλεγούν (προτιμότερα υλικά : γρανίτης και βασάλτης) θα πρέπει να πλυθούν πολύ καλά με βραστό νερό. Όταν τοποθετηθούν στο ενυδρείο πρέπει να σταθεροποιούνται ή καλύτερα να κολλιούνται στα σημεία επαφής τους με σιλικόνη ειδικού τύπου ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος να πέσουν όταν τις ακουμπούν τα ψάρια. πηγή

ΦΛΩΡΟΣ (Carduelis chloris)

2009-11-08T03:23:00.003+02:00

Στην Ελλάδα μας, τη χώρα όπου η ορνιθοπανίδα μετρά περισσότερα από 400 είδη πουλιών λίγα είναι αυτά που ο λαός γνωρίζει και θαυμάζει για την ομορφιά και το τραγούδι τους. Μέσα σε αυτά ξεχωριστή θέση έχει ο γνωστός μας Φλώρος.

Ο Φλώρος είναι είδος του γένους (carduelis) και είναι εξαπλωμένος στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης από την Ιρλανδία μέχρι τα Ουράλια όρη, και από τη Σκανδιναβία έως τη βορειοανατολική Αφρική, το Ισραήλ και τη βόρεια Περσία. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι όπως συμβαίνει και με άλλα συγγενικά με το Φλώρο είδη, στις νοτιότερες περιοχές της Ευρώπης το μέγεθός τους είναι μικρότερο από τα αντίστοιχα πουλιά που ζουν στο Βορρά αλλά έχουν εντονότερο χρωματισμό. Οι διαφορές αυτές κλιμακώνονται σταδιακά από Βορρά προς Νότο δηλαδή όσο Βορειότερα ζουν τα κοπάδια των Φλώρων, τόσο μεγαλύτερο μέγεθος έχουν αλλά και τόσο πιο άτονα χρώματα διαθέτουν.

Περήφανο και αρχοντικό πουλί ο Φλώρος μπορεί να μην διαθέτει τη ποικιλία των χρωμάτων άλλων πουλιών όπως η Καρδερίνα, αλλά το έντονο κιτρινοπράσινο φτέρωμα με τη λαδί απόχρωση, το τέλειο σε σχήμα σώμα, το γεμάτο δύναμη ράμφος και το αγέρωχο παρουσιαστικό του δεν άφησε χρόνια τώρα ασυγκίνητους τους ΄΄ξοβεργάδες΄΄ της χώρας μας. Χιλιάδες οι λάτρεις του Φλώρου στην Ελλάδα συναγωνίζονται στις αλάνες και σε γνωστά στέκια για το ποιος έχει το καλύτερο ΄΄πουλί΄΄ με τα καλύτερα ΄΄μπιζαρίσματα ΄΄ και τη φωνή που ξεχωρίζει. Τα θηλυκά, έχουν σκουρότερο χρωματισμό με περισσότερο καφέ-γκρίζο και υστερούν σημαντικά στο κιτρινοπράσινο χρωματισμό των αρσενικών. Τα νέα Φλώρια, τα ΄΄φετεινάρια΄΄ όπως τα αποκαλούν πριν αποκτήσουν το κανονικό τους πτέρωμα είναι γκρίζα με διακριτικές μαύρες κηλίδες στο στήθος και μοιάζουν περισσότερο με θηλυκά. Στη χώρα μας όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη μπορούν να διακινηθούν στο εμπόριο Φλώροι που αποδεδειγμένα έχουν γεννηθεί στην αιχμαλωσία και φέρουν δακτυλίδι κλειστού τύπου σύμφωνα με τη νομοθεσία για τη προστασία της άγριας πανίδας.
Τα Φλώρια είναι ανθεκτικά πουλιά, διατηρούνται ικανοποιητικά στην αιχμαλωσία και ζευγαρώνουν πολύ εύκολα. Το γεγονός αυτό βοήθησε να παραχθούν αρκετές χρωματικές μεταλλάξεις όπως ο αχάτης, το καφέ, το παστέλ, το κανελί, το σατινέ και το διασημότερο ίσως όλων το λουτίνο που χαρακτηρίζεται από το αποκλειστικά κίτρινο χρώμα του πτερώματος και τα κόκκινα μάτια του.
Τα Φλώρια ζευγαρώνουν σε ευρύχωρα κλουβιά αλλά τα καλύτερα αποτελέσματα έχουμε στις κλούβες διαστάσεων μήκους δυο μέτρων, πλάτους ενός, και ύψους δυο μέτρων για κάθε ζευγάρι. Για το χτίσιμο της φωλιάς προσφέρουμε ίνες κοκκοφοίνικα, λεπτές ρίζες, βρύα, λεπτά ξερά χόρτα (όλα σε μήκος 5-6 εκατοστά), και για την εσωτερική επένδυση μαλλί κατσίκας η αγελάδας. Στο εμπόριο σήμερα υπάρχει μεγάλη ποικιλία υλικών φωλιάς που καλύπτουν όλες τις απαιτήσεις. Το βαμβάκι παρά το γεγονός ότι αρέσει στα Φλώρια θα πρέπει να αποφεύγεται επειδή μπερδεύεται στα πόδια τους. Μια συνηθισμένη φωλιά Φλώρου περιέχει 5 αυγά που εκκολάπτονται σε 13 ημέρες. Σε περίπτωση που οι εξωτερικές θερμοκρασίες είναι χαμηλές υπάρχει περίπτωση να καθυστερήσει η εκκόλαψη 1-2 ημέρες. Παρά το γεγονός ότι τα Φλώρια που ζευγαρώνουν είναι γενικά ήρεμα πουλιά, δεν πρέπει να επεμβαίνουμε συχνά στο χώρο τους και η παρουσία μας την εποχή αυτή να είναι όσο το δυνατό διακριτικότερη προκειμένου να μειώσουμε τη πιθανότητα να εγκαταλείψουν τη φωλιά. Τα τσόφλια στο πάτωμα θα προδώσουν την εκκόλαψη των νεοσσών και αφού περάσουν 5-6 ημέρες από τη μέρα αυτή δακτυλιδώνονται με το σωστό σε διάμετρο δακτυλίδι, (2,9mm).

Για τη διατροφή των Φλώρων μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μεγάλη ποικιλία σπόρων και χορταρικών, αλλά οι απαιτήσεις αυξάνονται τον καιρό του ζευγαρώματος όπου η αυγοτροφή και οι μουσκεμένοι σπόροι έχουν το πρώτο λόγο. Η εποχή αυτή είναι κατάλληλη για να προσφέρουμε στους γονείς μεταξύ των άλλων και σκουλήκια (Mealworms) που είναι σημαντική πηγή ζωικών πρωτεϊνών για τους νεοσσούς. Οι περισσότεροι Φλώροι δεν τα καταναλώνουν άλλη εποχή του χρόνου αλλά την εποχή ανάπτυξης των νεοσσών προθυμοποιούνται να τα δεχτούν στο διαιτολόγιο τους Για να καλύψουμε τις ανάγκες σε ασβέστιο μπορούμε εκτός των άλλων να προσφέρουμε και κόκαλο σουπιάς. Αυτή η φυσική πηγή ασβεστίου που περιέχει και άλλα χρήσιμα στοιχεία δεν πρέπει να λείπει από κανένα κλουβί όλο το χρόνο. Ειδικότερα την εποχή του ζευγαρώματος οι θηλυκές καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες ασβεστίου προκειμένου να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες για τη δημιουργία του κελύφους των αυγών και την ανάπτυξη των νεοσσών.

Ένα πρόβλημα στην εκτροφή των Φλώρων είναι η αρκετά υψηλή θνησιμότητα που παρουσιάζεται στους νεοσσούς αφού εγκαταλείψουν τη φωλιά και κατά τη διάρκεια της αλλαγής του πτερώματος. Τα πουλιά χάνουν βάρος ενώ τρωνε κανονικά. Το αδυνάτισμα μπορεί να οφείλεται όχι απαραίτητα σε μία μόνο αιτία, αλλά σε μία ποικιλία παραγόντων όπως το διατροφικό stress η σε κάποια μόλυνση από παθογόνους οργανισμούς που μπορεί να διαφέρουν κατά περίπτωση. Η συνηθέστερη μόλυνση είναι η κοκκιδίωση που οφείλεται σε μικροσκοπικά παρασιτικά πρωτόζωα. Αυτά, περνούν στα νεαρά πουλιά με τις ωοκύστες δηλαδή αυγά των παράσιτων που υπάρχουν στα περιττώματα των ενήλικων πουλιών που ζουν στον ίδιο χώρο. Με δεδομένο όμως τον τρόπο που μολύνονται τα πουλιά, αυστηρά μέτρα υγιεινής σε συνδυασμό με φαρμακευτική αγωγή ελαχιστοποιούν τα προβλήματα.
Σημαντική προϋπόθεση για πετυχημένη εκτροφή χωρίς απώλειες είναι η οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή να συνδυάζεται με το συχνό καθαρισμό και την απολύμανση των χώρων και των κλουβιών που ζουν τα πουλιά. Η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη σε διάρκεια παραμονή των νεοσσών στον ίδιο χώρο με τους γονείς τον καιρό του απογαλακτισμού μειώνει σημαντικά το κίνδυνο του διατροφικού stress και των συνεπειών του. Υπάρχουν και άλλα είδη συγγενικά με το Φλώρο που εμφανίζονται κατά καιρούς στο εμπόριο όπως ο Φλώρος Ιμαλαΐων (Carduelis spinoides), ο Σινικός Φλώρος (Carduelis sinica) και ο μαυροκέφαλος (Carduelis abigua). Η φροντίδα τους δεν διαφέρει από αυτή των δικών μας Φλώρων. Τα Φλώρια είναι σκληρά και ανθεκτικά πουλιά, μπορούν να κρατηθούν σε εξωτερικούς χώρους αλλά χρειάζονται κάποια επί μέρους προστασία σε περιοχές που εκδηλώνονται ακραίες θερμοκρασίες. πηγή

ΚΑΝΑΡΙΝΙΑ ΜΑΛΙΝΟΥΑ

2009-11-08T03:04:00.001+02:00

Ιστορικά στοιχεία

Τα καναρίνια μαλινουά ή γουοτερσλάγκερ κατάγονται απο Μέχελεν του Βελγίου , η εκτροφή του στις περιοχές αυτές ξεκινάει από τον 17 αιώνα περίπου και κατά μερικούς ακόμα παλιότερα .Οι πρώτοι φίλοι του καναρινιού αυτού προσπάθησαν να δημιουργήσουνε ενα καναρίνι που να μπορει να μιμείται στην φωνή το αηδόνι. Τα πιο καλά αποτελέσματα τα είχανε εκτροφείς από την περιοχή της πόλης του Μαλιν εκ σου και το όνομα της ράτσας αυτής(μαλινουά).Το μαλινουά είναι ενα περισσότερο ογκώδες πουλί από το χάρτζ και έχει φωνές δυνατότερες ,μεγαλύτερο ρεπερτόριο και μεταλλικές φωνές. Βασική διαφορά ότι το χάρτζ κελαηδάει με κλειστό το ράμφος του ενώ το μαλινουά με ανοιχτό.
Οι βασικές φωνές του είναι κλόκ φωνές βαθιές και γλυκές, οι ψηλές νότες που ακούγονται είτε σαν νεροφωνές είτε σαν φλάουτο , μιμείται το κελάρυσμα του νερού στο ρυάκι (εκεί οφείλει και το δεύτερο όνομα του γουοτερσλάγκερ), ακόμα χαρακτηριστικές είναι οι φωνές που μοιάζουν σαν χτυπήματα καμπάνας .Έχει όπως και το χάρτζ και την μεσαία περιοχή που εκεί ακούμε τις ρόλ και της τούρ. Σαν χρώμα έχει το κίτρινο ανοιχτό μ'ένα μαύρο σημείο στο κεφάλι η στο λαιμό τους.

Αυτές οι μελωδίες μπορούν να διαιρεθούν σε ομάδες

Η ομάδα 1 ( ήχοι ύδατος) περιέχει τρεις μελωδίες που πρέπει πάντα να ακούγονται σαν κυλάει ο ήχος και μοιάζει σαν το νερό που στάζει. Το Klokkende, αποκαλούμενο Klok, και Bollende, αποκαλούμενο Bol, διαφοροποιείται από τη διάρκεια του κελαιδίσματος από τη συλλαβή (νότα )στην συλλαβή. Το πρόβλημα είναι ότι η τάση του καναρινιού είναι προς τη συγχώνευση των συλλαβών και τον περιορισμό των φωνηέντων. Το Klok πρέπει να έχει έναν βαθύ τόνο που εξαρτάται εξαιρετικά από τα χρησιμοποιούμενα φωνήεντα . Το Bol έχει έναν λιγότερο βαθύ τόνο και ο ήχος του είναι απλούστερος όσον αφορά τις συλλαβές του. Το Bol έχει ήχους από χτυπήματα σε νερό. Είναι σημαντικό ότι δεν έχουνε μια ηχητική ποιότητα που είναι αντ' αυτού το δικαίωμα του Klok. Το Rollende μπορεί να οριστεί ως ένα Bollende χωρίς διαστήματα ανάμεσα στις νότες κενό από νότα σε νότα . Η επίδραση πρέπει να είναι αυτή του νερού που συνεχώς χτυπά από πέτρα σε πέτρα σ' ένα ρυάκι καθώς κυλάει το νερό. Ο τόνος πρέπει να είναι αρκετά βαθύς.

Η ομάδα 2 περιέχει τους απλούς ήχους ενός ενιαίου φωνήεντος και της έλλειψης επομένως, οποιουδήποτε πλεξίματος του ήχου νερού . Οι εξηγήσεις είναι στον πίνακα που παραθέτω παρακάτω.

Η ομάδα 3 περιέχει τους ίδιους ήχους σε διαφορετικό ηχητικό επίπεδο.

Η ομάδα 4 αποτελείται από το Woeten και το Schokkel. Είναι αυτές οι δύο μελωδίες που έχουν εξαφανιστεί ουσιαστικά στα μαλινουά σπάνιες είναι στην σημερινή εποχή η καλές παλιές αυτές φωνές .Σήμερα ακούγονται σε μια παραλλαγή.

Αρνητικοί πόντοι - Αυτοσχεδιασμένες μελωδίες, για τον ίδιο λόγο όπως εκείνοι οι ήχοι στην ομάδα 4, είναι τώρα σχεδόν εξαφανισμένες στο σημείο ότι αγνοούνται ουσιαστικά από το κριτή τελικά, αυτές μπορούν θεωρηθούν αρνητικές μελωδίες . Όμως ένας άριστος τραγουδιστής απαλλάσσεται πάντα τέτοιων ελαττωμάτων .Οι ήχοι αυτοί είναι εκείνοι που χαλάνε το τραγούδι και έχουν την πηγή τους στα τραγούδια άλλων καναρινιών ή από τα σπουργίτια και τα λοιπά άγρια και άλλα πουλιά. πηγή

Γουρουνακια μινιατουρες

2009-11-06T21:40:00.001+02:00

Πρόκειται για μια συγκεκριμένη ράτσα γουρουνιών - γουρουνακια μινιατουρες, τα οποία δεν γίνονται τεράστια όπως τα συνηθισμένα, αλλά μπορούν να χωρέσουν ακόμα και σε μια κούπα καφέ.Το μέγεθος τους δεν ξεπερνάει τα 30-40 εκατοστά σε ύψος, ενώ το βάρος τους φτάνει το πολύ μέχρι 1 κιλό. Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, μπορείτε να τα βάλετε και στην τσέπη σας, που λέει ο λόγος.Ένα ακόμα προτέρημα τους είναι πως δεν χρειάζονται κάποια ιδιαίτερη φροντίδα, αφού τρώνε 2 φορές την μέρα και πίνουν άφθονο νερό.Η τραγική ειρωνεία όμως όλου αυτού είναι πως οι Βρετανοί, που λατρεύουν το μπέικον, θέλουν να έχουν και ένα μίνι γουρουνάκι για κατοικίδιο.Κατα τα αλλα ειναι ... φιλοζωοι. πηγή

ΧΑΜΣΤΕΡΑΚΙΑ

2009-11-04T20:20:00.001+02:00

Τα χάμστερ είναι ένα από τα δημοφιλέστερα κατοικίδια ζώα στον κόσμο, και είναι σίγουρα το δημοφιλέστερο κατοικίδιο ζώο από την οικογένεια τρωκτικών. Τα χάμστερ είναι επίσης σχετικά ανέξοδα και εύκολο να φροντιστούν. Ένα χάμστερ κάνει συνήθως ένα ιδανικό κατοικίδιο ζώο για τα παιδιά .

Η μέση διάρκεια ζωής ενός χάμστερ είναι περίπου 2-4 έτη, και για αυτόν τον λόγο μερικοί άνθρωποι υποστηρίζουν ότι η φροντίδα για ένα χάμστερ είναι ένας καλός τρόπος για ένα παιδί να μάθει τελικά να αντιμετωπίζει την απώλεια.
Υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη χάμστερ, αλλά αυτό που κρατιέται συνηθέστερα ως κατοικίδιο ζώο είναι η χαριτωμένη συριακή φυλή χάμστερ. Tα επόμενα δημοφιλή χάμστερ είναι τα μίνι χάμστερ τα οποία μεγαλώνουν μέχρι 10-12 πόντους, αυτοί οι μικροί χαριτωμένοι φίλοι μπορούν να ζήσουν μαζί και με άλλα είδη μίνι χάμστερ και με εξαιρέσεις ακόμα και με μεγάλο χάμστερ. Επίσης δημοφιλή γίνονται και στην Ελληνική αγορά τα Glider όπως στην παρακάτω φωτό.

Η μεγάλη οικογένεια της παρακάτω φωτό είναι τα γνωστά Ρώσικα ή μίνι χάμστερ.

Αποκτώντας το παιδί ένα χάμστερ είναι του δίδεται μια σπουδαία ευκαιρία να γίνει πιο υπεύθυνο έχοντας στα χέρια του μια ζωή.
Τα χάμστερ είναι τύπος τρωκτικών και ανήκουν στην τάξη Cricetinae η οποία περιλαμβάνει 18 είδη, προέρχονται από την μέση Ανατολή και την νοτιοανατολική Ευρώπη και έγιναν πολύ γρήγορα δημοφιλή ως κατοικίδια γιατί εκπαιδεύονται και αναπαράγονται πολύ εύκολα στα κλουβιά τους.

Τα πιο δημοφιλή στην Ευρώπη είναι τα εύσωμα golden hamster αρκετά πιο μικρά όμως από τα ινδικά χοιρίδια (Guinea Pigs) και είναι εξίσου χαριτωμένα και κοινωνικά.

Φροντίδα του χάμστερ

Τα χάμστερ είναι πανεύκολα στην φροντίδα τους και στον χειρισμό τους και σχετικά είναι από τα πιο ανέξοδα ζωάκια γι’ αυτό ακόμη και παιδιά μπορούν να τα έχουν και τα φροντίζουν.Στο εμπόριο διατίθενται πολλές λιχουδιές και τροφές που τα χάμστερ ξετρελένονται αλλά τους αρέσουν και τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά επίσης.Υπάρχουν πολλά είδη χάμστερ που διαφέρουν σε μέγεθος ,σε χρώμα μαύρα , άσπρα , κίτρινα , καφέ , γκρίζα και παραλλαγές χρωμάτων μεταξύ τους ,αλλά και μακρύτριχα (μαλλιαρά) και κοντότριχα.Κλουβιά για χάμστερΤα χάμστερ αρέσκονται σε ένα ευρύχωρο περιβάλλον γιατί από την φύση τους έχουν την ικανότητα να ταξιδεύουν ακόμη και μίλια σε ένα βράδυ. Έτσι είναι πολύ καλό να υπάρχει στο κλουβί και μια ρόδα για να γυμνάζονται και να εκτονώνονται όταν δεν τα έχουμε να παίζουν ελεύθερα.Στην περίπτωση που τα αφήσουμε να κάνουν βόλτες ελεύθερα ,να συμβαίνει μόνο ελεγχόμενα για να μη χαθούν ή κρυφτούν στο σπίτι.Επίσης είναι πολύ θετικό να υπάρχουν διάφορα επίπεδα και σκάλες, σωληνώσεις, σπιτάκιακαι άλλα παιχνίδια από ξύλο και άλλα υλικά ώστε να είναι ενδιαφέρον ο χώρος τους και να μη πλήττουν.Φυσικά όταν ο χώρος τους είναι πολύπλοκος σε αντικείμενα έχει και πολύ πλάκα να τα παρακολουθούμε να παίζουν μεταξύ τους!Τέλος διατίθενται βιβλία στα ελληνικά για περισσότερες πληροφορίες.

πηγη

Σκιουράκια Eutamias Sibiricus

2009-11-04T20:05:00.001+02:00

Τα σκιουράκια της φωτογραφίας παρακάτω ονομάζονται Eutamias Sibiricus είναι εξωτικό είδος και κατάγεται συγκεκριμένα από την Ασία ενώ συγγενεύει με την οικογένεια Tamias της Βόρειας Αμερικήςκαι από αυτά εμπνεύστηκε ο Oυόλτ Ντίσνεϋ και δημιούργησε τους πολύ δημοφιλείς μικρούς ήρωες Τσίπ και Ντέιλ.Έχουν πολύ παιχνιδιάρικο χαρακτήρα και σφίζουν από ενέργεια ειδικά τους ανοιξιάτικους μήνες. Δεν έχουν συνεπώς καμιά συγγένεια με τους δικούς μας σκίουρους στα δάση γι’ αυτό και δεν αντέχουν σε ακραίες θερμοκρασίες κρύου ή ζέστης (καύσωνα κοντά σε ήλιο).Ανήκει και αυτό στο είδος των τρωκτικών η οποία λέξη προέρχεται από το λατινικό «roere» που σημαίνει ροκανίζω ,αυτό συνεπάγεται ένα πολύ αποτελεσματικό και εξελιγμένο συνδυασμό από κοπτήρων και γνάθιων δοντιών ικανών να δουλεύουν ασταμάτητα.Είναι όμως πολύ κοινωνικά και φιλικά και δεν πρόκειται να δαγκάσουν κάποιον εκτός αν επιχειρήσει να τα εγκλωβίσει στην παλάμη του.Είναι σίγουρο ότι θα τον αγαπήσετε και μόνο που θα τον δείτε να σας κοιτάζει με αυτό το ερευνητικό και λαμπερό βλέμμα του που κρύβει ένα χαρακτήρα αγνό ιδανικό για παιχνίδι και συντροφιά.Έχουν υπάρξει μέχρι και πειραματικές συμβιώσεις σκίουρων με καναρίνια και άλλα πουλιά σε μεγάλες κλούβες με επιτυχία αλλά σε κάθε περίπτωση πρέπει να παρακολουθούνται στην αρχή για σιγουριά.ΔιατροφήΣαν γνήσιος σκίουρος του αρέσει πολύ να τρώει διάφορες λιχουδιές γι’ αυτό και στο εμπόριο κυκλοφορούν πολλά ασφαλή προϊόντα ώστε να μην τους λείψει τίποτα σε γεύσεις και θρεπτικά συστατικά καθώς είναι εξωτικά ζώα και έχουν και κάποιες ιδιαίτερες ανάγκες.Και φυσικά τους αρέσει πολύ να κρύβουν το φαγητό τους σε διάφορα σημεία και αποθηκεύουν όσο μπορούν στους σάκους τους (μάγουλα) για να το φάνε αργότερα με την ησυχία τους μια συνήθεια που αποκτούν από γενιά σε γενιά.Όπως όλα τα ζωντανά έτσι και οι σκίουροι έχουν κάποιες προτιμήσεις σε τροφές καλό είναι όμως να μην του χορηγούνται αποκλειστικά και σε ποσότητες , για να μη παχαίνει και χάσει την φυσική του κατάσταση.Ευτυχώς οι παρασκευάστριες εταιρείες τροφών φρόντισαν να διαθέσουν και αποκλειστικά προϊόντα για τον Ασιατικό σκίουρο αλλά φυσικά είναι καλό να του δίνουμε και φρέσκα φρούτα.Ποτέ δεν πρέπει να του χορηγούμε αλατισμένα προϊόντα και διάφορα πικάντικα του εμπορίου που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση. Κάποιες τροφές αγαπημένες και θρεπτικές για τον σκίουρο τα οποία περιέχονται και σε πολλές έτοιμες τροφές είναι και οι παρακάτω:

Βελανίδια	Κουκουνάρια	Αμύγδαλα	Κεράσια	Ροδάκινα
Καρύδια	Σταφίδες	Ηλιόσπορος	Φράουλες	Πεπόνι
Φουντούκια	Φιστίκια	Καϊνίτη	Μήλα	Μανταρίνια

Για να καταλάβετε καλύτερα τον σκίουρο σας πρέπει να πληροφορηθείτε πως συμπεριφέρεται στην φύση γιατί αυτά τα χαρακτηριστικά το ακολουθούν γονιδιακά κάποια εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης.Οι σκίουροι είναι ημερόβια ζώα και η καθημερινή τους ζωή διαφέρει ανάλογα την εποχή του χρόνου, τους αρέσει να βουτούν και να πιτσιλιούνται στο νερό καθώς και να παίρνουν ένα μεσημεριανό υπνάκο και μετά να συνεχίζουν το παιχνίδι μέχρι το σούρουπο.Στην επικοινωνία μεταξύ τους και στο παιχνίδι τα κουνήματα της ουρά παίζουν σημαντικό ρόλο, είναι όμως ευαίσθητη και τραυματίζεται εύκολα γι’ αυτό δεν κάνει να τα πιάνετε από την ουρά.Ένα ιδανικό κλουβί για αυτά πρέπει να έχει διάφορα επίπεδα και εξαρτήματα ώστε να σκαρφαλώνουν και να κουνιούνται μπορεί να έχει ξύλινα κλαδιά, σκαλοπάτια κ.α.Διατίθενται περιοδικά και άλλα είδη σκίουρων μεγαλύτερα όμως από τα sibiricus, και απαιτούν μεγαλύτερο χώρο.

Σκιουράκια Richardson

Τέλος διατίθενται βιβλία στα ελληνικά για περισσότερες πληροφορίες. πηγή

Ινδικά χοιρίδια (guinea pigs)

2009-11-03T22:52:00.002+02:00

Τα ινδικά χοιρίδια προέρχονται από την Νότιο Αμερική και οι Ίνκας τα διατηρούσαν πρώτοι ως κατοικίδια είναι από τα πιο όμορφα κατοικίδια και έχουν διάρκεια ζωής μέχρι 9 χρόνια με μέσο όρο 6-7. ανήκουν στα τρωκτικά που σημαίνει τους αρέσουν επίσης να ροκανίζουν. Έτσι η απόφαση να το φέρετε στο σπίτι σας θα πρέπει να ληφθεί σύσσωμη.Υπάρχουν σε μεγάλη ποικιλία στους χρωματισμούς (καφέ, κοκκινωπά μαύρο ,άσπρο ,γκρί κ.α. ) και στο τρίχωμα (κατσαρά, σγουρά, ίσια).Τα ινδικά χοιρίδια γεννιούνται με γούνα και τα μάτια τους ανοικτά, δεν είναι σαν τα χάμστερ και τα κουνελάκια που γεννιούνται χωρίς τρίχωμα και αβοήθητα, χωράνε άνετα στην παλάμη του χεριού όταν είναι μωρά και τα πόδια τους δείχνουν δυσανάλογα μεγάλα σε σχέση με το σώμα τους ! Μεγαλώνουν πολύ γρήγορα και αυτό σημαίνει πολύ όρεξη για φαγητό, το κυριότερο που πρέπει να αναφερθεί είναι ότι πρέπει να έχουν μια ειδική πέτρα ασβεστίου στο κλουβί τους για να τρίβουν τα δόντια τους αλλιώς τα δόντια μεγαλώνουν σε τέτοιο βαθμό που το εμποδίζουν να φάει μέχρι να δυστυχώς καταλήξει. Στο εμπόριο διατίθενται άφθονες τροφές και λιχουδιές ώστε να μην τους συμβεί ανεπάρκεια σε βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά καθώς ειδικά την βιταμίνη C που ο οργανισμός τους δεν μπορεί εύκολα να συνθέσει.Και φυσικά τους αρέσουν πολύ τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά όπως αναφέρει και ο παρακάτω πίνακας:

γλυστρίδα	βρώμη	καρότα	μήλα
Γλυκές πιπεριές	λάχανα	βατόμουρα	κεράσια
γρασίδι	clover	ντομάτες	μαρούλια
μπρόκολο	πορτοκάλια	φράουλες	Αχλάδια

Η πιο αγαπημένη ενασχόληση του cavie όπως το λένε και αλλιώς λόγω της αρέσκειας του να κρύβεται σε φωλιές μικρές σπηλιές είναι να τρώει! από όρεξη άλλο τίποτα δηλαδή , έτσι αν του συμβεί κάποια αδιαθεσία ή ασθένεια θα το καταλάβετε στα σίγουρα επειδή θα κόψει κατευθείαν ρυθμό!Τέλος διατίθενται βιβλία στα ελληνικά για περισσότερες πληροφορίες.

πηγή

ΥΔΡΟΒΙΕΣ ΧΕΛΩΝΕΣ

2009-11-03T22:40:00.001+02:00

Οι χελώνες του νερού ανήκουν κι αυτές στην κατηγορία των ερπετών που σημαίνει ότι είναι ψυχρόαιμα ζώα και χρειάζονται ζέστη για να επιβιώσουν. Είναι ιδιαίτερα ανθεκτικές σε δύσκολες / ακραίες συνθήκες ζωής και μπορούν να ζήσουν χωρίς φαγητό για πολλές μέρες ή ακόμα και εβδομάδες (αναλόγως τα είδη). Νιώθετε έτοιμοι ότι μπορείτε να αντεπεξέλθετε στις απαιτήσεις ενός τέτοιου ζώου και να το φροντίσετε επαρκώς?... τότε ίσως να βρείτε χρήσιμες τις παρακάτω πληροφορίες.
Η χελώνα που μόλις αγοράσατε κατάγετε από βόρειο Αμερική (Καλιφόρνια) και το χαρακτηριστικό γνώρισμα της είναι οι κόκκινες παρειές στο λαιμό (Trachemys scripta elegans). Οι συγκεκριμένες είναι αρκετά ανθεκτικές και με κατάλληλη φροντίδα ζουν από 20 έως και 30 έτη και όταν την αγοράσατε ήταν περίπου 4-5 μηνών.
Αυτά που θα πρέπει κυρίως να προσέξετε κατά την αγορά τους είναι:
1) Αν είναι κινητικές. Θα πρέπει να δείχνουν ζωηρές και όχι νωχελικές.
2) Τα μάτια να είναι διαυγή και τα ρουθούνια καθαρά.
3) Το όστρακο να είναι σχετικά ανθεκτικό. Μπορείτε να το ελέγξετε, πιέζοντάς το ελαφριά από τη ράχη, κρατώντας κόντρα με τα υπόλοιπα δάκτυλα στη κοιλιά του ζώου.
Τώρα, ο αριθμός των χελωνών που θα αγοράσετε, παραμένει στη κρίση σας, πάντα με γνώμονα το πόσο είστε διατεθειμένοι να ασχοληθείτε σοβαρά με αυτά και πόσο χώρο έχετε διαθέσιμο.
Υπάρχει ένας πρακτικός τρόπος για να ξεχωρίσετε τα αρσενικά από τα θηλυκά άτομα. Τα σχέδια κάτω από το καβούκι τους αποτελούν ένα απλό μέσο διαχωρισμού. Τα σκούρα και πυκνά σχέδια, τα έχει το αρσενικό, ενώ τα αραιά και όχι τόσο σκούρα τα έχει το θηλυκό. Επίσης τα νύχια των αρσενικών είναι μεγαλύτερα από των θηλυκών. Η ουρά των θηλυκών είναι μικρότερη από των αρσενικών, αλλά παραμένουν πιο εύσωμα από τα αρσενικά.

Αρχική φροντίδα
Υπάρχει πολύ μεγάλος κίνδυνος το πρώτο καιρό το χελωνάκι να αρρωστήσει. Αυτό είναι αποκλειστικά δικιά σας ευθύνη και του τρόπου φροντίδας του. Ο κίνδυνος ασθένειας περνάει οριστικά μετά από 3-4 μήνες, αφού έχει εξοικειωθεί με το περιβάλλον και τη τροφή. Όταν είναι πολλά τα χελωνάκια, να προσέχετε να τρώνε όλα από τη τροφή και να μην μένει κάποιο, πιθανόν αδύναμο, παραμελημένο από τα υπόλοιπα. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, θα παρατηρήσετε το αδύναμο χελωνάκι να είναι νωχελικό, να μην λιάζεται και στο τέλος να πεθάνει.

Κατ’εξαίρεση όπως στην φωτογραφία μια μεγάλη χελώνα μπορεί να μπεί σε ενυδρείο μαζί με επιθετικά ψάρια όπως τις αφρικάνικες κιχλίδες αρκεί να υπάρχει ή μια ειδική ξέρα που επιπλέει ή κάποια βραχάκια που βγαίνουν έξω από το νερό.

Η δεξαμενή για τα μικρά μπορεί να ποικίλει. Καλή λύση για αρχή είναι τα πλαστικά ενυδρεία του εμπορίου.
Ανεξάρτητα από την εποχή του έτους, η θερμοκρασία του νερού πρέπει να κυμαίνεται ανάμεσα στους 23 και 30 βαθμούς Κελσίου. Κατά τους χειμερινούς μήνες, η θερμοκρασία μπορεί να διατηρείται σταθερή με έναν θερμαντήρα εσωτερικό (τα watt ανάλογα με το μέγεθος σε λίτρα του ενυδρείου). Απαραίτητα στο ενυδρείο, πρέπει να υπάρχει και ένα μέρος που να μπορούν να βγαίνουν έξω από το νερό και να στεγνώνουν / λιάζονται. Μπορείτε να βάλετε πέτρες), κομμάτια ξύλου (ειδικά για ενυδρεία) ή ακόμα και κομμάτια φελλού. Ακριβώς από πάνω από αυτή τη περιοχή, θα πρέπει να έχετε μια λάμπα UV έτσι ώστε να ζεσταίνει το σημείο αυτό και να παρέχει τη σωστή ακτινοβολία έτσι ώστε η χελώνα να μπορεί να συνθέσει σωστά τη βιταμίνη D3 για το καβούκι και το δέρμα. (ή έκθεση στον ήλιο έστω και μισάωρα)

Το νερό εφόσον δεν έχετε προμηθευτεί ένα φίλτρο καθαρισμού, θα πρέπει να το αλλάζετε κάθε 2-3 μέρες σε ανάλογη θερμοκρασία με το παλιό. Τους καλοκαιρινούς μήνες, λόγω ζέστης, να γίνεται πιο συχνά η διαδικασία αυτή. Αν σκέφτεστε για αγορά φίλτρου, να το πάρετε ανάλογα με τα λίτρα που έχετε στο ενυδρείο. Φθηνά και αξιόπιστα για μικρά / μέτρια ενυδρεία είναι τα εσωτερικά φίλτρα, ενώ για μεγαλύτερα προτείνονται τα εξωτερικά (canister). Το πρώτο καιρό πάντως, όταν τα χελωνάκια είναι ακόμα πολύ μικρά, δεν χρειάζονται τόσο μεγάλο χώρο και εξοπλισμό, αλλά θα σας απασχολήσει σίγουρα αργότερα.

Βασική διατροφή
Τα μικρά χελωνάκια, απαιτούν όσο το δυνατό περισσότερη ποικιλία στην τροφή. στα ειδικά καταστήματα θα βρείτε διάφορα είδη αποξηραμένης τροφή (γαρίδες, ψαράκια, καβούρια, έντομα κτλ) συσκευασμένη στα ειδικά καταστήματα. Όταν δείτε ότι δεν δίνουν πια σημασία στο φαγητό που τους ρίξατε, καλό θα ήταν να βγάλετε από το ενυδρείο αυτά που περίσσεψαν για τη καλύτερη ποιότητα του νερού.

Ορισμένοι προτιμούν να ταΐζουν τα χελωνάκια σε ξεχωριστή λεκάνη για λόγους καθαριότητας, αλλά πολλές φορές αγχώνονται / τρομάζουν και δεν τρώνε. Να έχετε πάντα στο μυαλό σας, ότι πάντα τρώνε μέσα στο νερό και όχι έξω από αυτό (το νερό τα βοηθάει στη κατάποση).
Καθώς θα περνάνε τα χρόνια, οι ανάγκες της χελώνας σε ζωική τροφή δεν είναι τόσο υψηλές. Μπορείτε να τους δίνετε λαχανικά, ακόμα και κομμάτια φρούτων. Δείτε τι τους αρέσει πιο πολύ και να το προμηθεύετε συστηματικά. Επίσης στη τροφή, καλό θα ήταν να ρίχνετε και 2-3 σταγόνες από βιταμίνες ειδικές για χελώνες που πωλούνται στο εμπόριο. Περιέχουν σημαντικά στοιχεία για την ομαλή φυσιολογία τους και υγεία. Ενώ κατά το πρώτο χρόνο το ζώο πρέπει να ταΐζεται σχεδόν καθημερινά, όταν θα μεγαλώσει καλό θα ήταν να του δίνεται μια περίοδος νηστείας και ειδικά το χειμώνα όπου ούτως ή άλλως δεν θα έχει ανάγκη για τροφή λόγω της χειμερίας νάρκης.

Κατά τη χειμερία νάρκη
Στο διάστημα αυτό, η θερμοκρασία του νερού μπορεί και να κυμανθεί στους 10 βαθμούς Κελσίου. Έτσι, αναστέλλεται για 2-3 μήνες η διαδικασία πέψης. Δεν τρώνε σχεδόν καθόλου, γι’ αυτό μην τρομάξετε αν δεν τρώει. Απλά ακολουθεί το ένστικτο της. Μπορείτε να χαμηλώσετε την στάθμη του νερού και να προσθέσετε κάτι σαν φωλιά ή ένα κάλυμμα απλά για να αισθάνεται μια σχετική ασφάλεια.

πηγή

Μίνι κουνελάκια (νάνοι)

2009-11-02T23:47:00.001+02:00

Τα μίνι κουνελάκια είναι μια ποικιλία κουνελιών τα οποία δεν μεγαλώνουν πολύ και το βάρος τους κυμαίνεται μεταξύ των 600- 1500γρ. ενώ η διάρκεια ζωής τους είναι μεγαλύτερη από τα κοινά και φτάνει μέχρι τα 8 και 12 χρόνια.Τους αρέσει πολύ η καθαριότητα και αφιερώνουν ένα μεγάλο μέρος της ημέρας για αυτήν και το τρίχωμα τους το οποίο καλό είναι να το χτενίζουμε με ειδικές χτένες για να μην αδυνατίσει.Διαθέτουν εκπληκτική ακοή 360 μοιρών αλλά και όσφρηση αφού μόνο 100 εκατομμύρια ειδικών κυττάρων όσφρησης βρίσκονται στα ρουθούνια τους.Είναι ιδανικά κατοικίδια γι’ αυτούς που θεωρούν τα σκυλιά και τις γάτες μεγάλη ευθύνη και δεν έχουν χρόνο να τα διαθέσουν αλλά θέλουν ένα μεγαλύτερο κατοικίδιο ζωάκι από τα χάμστερ ή τα ινδικά χοιρίδια.Είναι πολύ τρυφερά ζωάκια και πραγματικά αξιολάτρευτα και χάριν της περιέργειας που έχουν και της διάθεσης για παιχνίδι ο χρόνος μαζί τους περνάει πολύ ψυχαγωγικά αρκεί να μην τα αντιμετωπίζουμε σαν παιχνίδι, ώστε να διασκεδάζουν και τα κουνελάκια αλλιώς σε διάφορα πολυκαταστήματα διατίθενται και συνθετικά με μπαταρίες!!Κάθε κουνελάκι έχει και τον δικό του χαρακτήρα, έτσι μερικά είναι πιο ατίθασα πιο παιχνιδιάρικα, άλλα είναι πιο έξυπνα και εκπαιδεύονται καλύτερα στην καθαριότητα όταν τα έχουμε ελεύθερα μερικά είναι πιο ζημιάρικα ίσως και θέλουν εποπτεία για να μη ροκανίσουν κάποιο έπιπλο ή περάσουν τις γαρδένιες για μεσημεριανό!

Διατροφή

Η τροφή των κουνελιών πρέπει να είναι πλούσια σε ίνες και φτωχή σε θρεπτικά συστατικά, και αυτό γιατί τρώνε συνέχεια από το πρωί ως το βράδυ και ανάλογα την εποχή καλό είναι να του δίδεται η σωστή τροφή ώστε να έχει και σταθερότερη συμπεριφορά.Η διατροφή τους είναι πανεύκολη αφού τους αρέσουν τα λαχανικά και τα δημητριακά τα οποία υπάρχουν και έτοιμα αφυδατωμένα στο εμπόριο για περισσότερη ασφάλεια επειδή αρκετά είδη λαχανικών είναι δύσπεπτα και προκαλούν φουσκώματα όπως το άσπρο λάχανο, το φριζέ το, κόκκινο και άλλα.Τα παιδιά δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση στα κουνελάκια και όχι άδικα Αφού είναι πραγματικά τόσο χαριτωμένα ειδικά όταν είναι μωράκια. Φυσικά για όσους διαθέτουν αυλή ή μεγάλη βεράντα είναι ιδανική μια κατασκευή ή έτοιμη ολοκληρωμένη κλούβα από την ferplast και άλλες εταιρείες , μια μικρή πόλη κουνελιών έτοιμη για παιχνίδι!Τέλος διατίθενται βιβλία στα ελληνικά για περισσότερες πληροφορίες.

Η Σουπιά

2009-10-30T15:31:00.004+02:00

Η σουπιά (επιστημονική ονομασία σηπία) είναι γένος κεφαλόποδων μαλάκιων. Ανήκει στην τάξη των Δεκάποδων και απαντάται στις εύκρατες και ζεστές θάλασσες. Η κύρια τροφή της είναι μικρά ψάρια αλλά και γαρίδες. Ζει σε βάθος μέχρι 100 μέτρα και αποτελεί εύγευστο μεζέ. Αλιεύεται με δίχτυα, καμάκι και με ξυλοσουπιά. Εκτός από το κρέας της, το όστρακό της χρησιμοποιείται στη χρυσοχοΐα ως καλούπι, για τη λείανση των μετάλλων πριν ελαιοχρωματιστούν και (σε σκόνη) για την παραγωγή οδοντόκρεμας. Το πλέον γνωστό είδος είναι η σηπία η φαρμακευτική.

Περιγραφή

Έχει σώμα ωοειδές , που περιβάλλεται από έναν μανδύα. Στο κεφάλι της έχει δύο μεγάλα μάτια σε πλευρική θέση και στο εμπρόσθιο τμήμα του κεφαλιού φέρει δέκα πλοκάμια, από τα οποία τα οκτώ έχουν μέσα τους μυζητικά νήματα και είναι μικρότερα από τα άλλα δύο. Τα μεγαλύτερα πλοκάμια συντελούν στη σύλληψη της λείας και έχουν σχήμα ροπάλου. Όταν βρίσκονται σε κατάσταση ηρεμίας παραμένουν σε συστολή, σε αντίθεση με την αστραπιαία κίνηση που κάνουν όταν έρχεται κάποια λεία, την οποία αρπάζουν. Στο στόμα φέρει ισχυρά κεράτινα σαγόνια, που σχηματίζουν ένα είδος ράμφους και ένα εξόγκωμα με σειρές οδοντώσεων από χιτίνη. Επίσης, το σώμα της παρουσιάζει δύο μικρά ελάσματα, που λέγονται φτερύγια και με αυτά μετακινείται το μαλάκιο. Ο κοιλιακός σάκος καταλήγει σε έναν αγωγό που έχει κωνικό σχήμα και βρίσκεται στο πίσω μέρος της κοιλιάς. Ο τελευταίος κατευθύνεται προς τα μπρος και βοηθά στο να εκσφενδονίζει η σουπιά το μελάνι της προς την επιθυμητή κατεύθυνση. Στον κωνικό αγωγό καταλήγουν οι εκκρίσεις από το μελανηφόρο αδένα και τα απορρίμματα του μεταβολισμού. Κάτω από το δέρμα της ράχης η σουπιά έχει το λεγόμενο σουπιοκόκαλο, όπως ονομάζεται το όστρακο του κεφαλόποδου. Το όστρακο αυτό έχει σύσταση από ασβεστόλιθο και συγκρατεί ολόκληρο το σώμα, χάρη στο ωοειδές του σχήμα. Επίσης, έχει πόρους γεμάτους οξυγόνο.

Αναπνευστικό και κυκλοφορικό σύστημα

Οι σουπιές έχουν δύο βράγχια στην κοιλότητα του μανδύα τους. Με αυτά αναπνέουν. Η καρδιά τους έχει δύο κόλπους , όπου καταλήγουν τα αγγεία που προέρχονται από τα βράγχια, και μία κοιλία. Από την τελευταία διακλαδίζονται η εμπρόσθια και η οπίσθια αορτή.

Αναπαραγωγή

Γεννούν αυγά που έχουν σφαιρικό σχήμα, τα οποία αποθέτουν σε διάφορα υπολείμματα φυτών. Η διαδικασία της εναπόθεσης γίνεται σε ομάδες.

Άμυνα

Οι σουπιές διαθέτουν την ικανότητα να αλλάζουν το χρώμα τους ανάλογα με τις συνθήκες του περιβάλλοντος. Αυτό το πετυχαίνουν με τη συστολή ή διαστολή των χρωματοφόρων αδένων, που διαθέτουν στο μανδύα τους. πηγή

Κατσαρίδα

2009-10-29T23:04:00.004+02:00

Η κατσαρίδα είναι έντομο που ανήκει στην τάξη των Blattodea. Υπάρχουν περίπου 3.500 διαφορετικά είδη κατσαρίδας που ταξινομούνται σε 6 βασικές οικογένειες ανά τον κόσμο.

Περιγραφή

Έχει μαύρο γυαλιστερό χρώμα και φτερά, ανεπτυγμένα σε μερικά είδη. Λέγεται επιστημονικά βλάττη, ενώ άλλες ονομασίες της είναι βρομομαμούνα και μαυρομαμούνα. Πολλές φορές αρκετά είδη έχουν παραλλαγές στο μέγεθος αλλά και στο χρώμα από ελαφρύ ερυθρό έως μαύρο ενώ σε μερικά είδη υπάρχει περίπτωση να εντοπιστούν λευκές κηλίδες.

Γεωγραφική εξάπλωση

Η γεωγραφική της εξάπλωση είναι παγκόσμια με εξαίρεση τις περιοχές των πόλων και των υψομέτρων πάνω από τα 2.000 μέτρα.

Καταπολέμηση

Η καταπολέμηση της από τον άνθρωπο γίνεται συνήθως με τη χρήση εντομοκτόνων, ωστόσο συχνά αναπτύσσουν ανοσία ενάντια στα χημικά.

Συμπεριφορά

Η κατσαρίδα δεν είναι γενικά κοινωνικό έντομο. Ωστόσο, ρομποτικές κατσαρίδες που συμπεριφέρονται και μυρίζουν όπως οι αληθινές εντάχθηκαν αρμονικά σε μια κοινότητα εντόμων σε εργαστήριο στο Βέλγιο, όπως ανακοινώθηκε από επιστήμονες το Νοέμβριο του 2007.
Επίσης, το 2008 Ρώσοι επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι τα έντομα αυτά έχουν την ιδιότητα να είναι πιο ανθεκτικά όταν έχουν συλληφθεί σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας.

Ευτράπελα

Το γεγονός ότι αποτελεί έντομο που φοβίζει πολύ κόσμο αλλά και ότι είναι βλαβερή και συνδέεται συχνά με τις απαράδεκτες συνθήκες υγιεινής σε έναν τόπο, εξηγεί κάπως μερικά αστεία περιστατικά στα οποία εμπλέκονται κατσαρίδες. Στο Τουρκμενιστάν, η εμφάνιση μιας κατσαρίδας στους τηλεοπτικούς δέκτες στη διάρκεια ζωντανού προγράμματος ήταν αρκετή για να απολυθούν τριάντα εργαζόμενοι με εντολή του Προέδρου Κουρμπανγκουλί Μπερντιμουχαμέντοφ. πηγή

Γιατί γαυγίζουν τα σκυλιά;

2009-10-29T22:48:00.003+02:00

Τα σκυλιά γαυγίζουν όταν συμβαίνει κάτι παράξενο και να είναι σε επαγρύπνηση. Στην άγρια φύση το γαύγισμα λέει στα κουτάβια να κρυφτούν και καλεί τα ενήλικα σε δράση. Στο σπίτι, ο σκύλος μας μπορεί να γαυγίσει σε μας ή στον διαρρήκτη. Το γαύγισμα είναι σινιάλο ότι κάτι συμβαίνει, όταν η νέα άφιξη εντοπιστεί, είτε ένας χαιρετισμός θα συμβεί ή μια επίθεση. Ένας ατρόμητος σκύλος που έχει πρόθεση να επιτεθεί είναι σιωπηλός. Δεν χάνει χρόνο να γαυγίσει, που ηχεί τον συναγερμό. Απλώς βιάζεται και δαγκώνει. Από την άλλη, ένα σκύλος που θέλει να φύγει θα είναι επίσης σιωπηλός καθώς θα τρέξει μακριά. Ένα πιο κοινό συμβάν είναι όταν ο σκύλος δεν είναι αρκετά σίγουρος – νοιώθει λίγο φόβο ενώ σκάφτεται την επίθεση. Αυτό το σκυλί θα ουρλιάξει και θα μαζέψει τα χείλη του για να αποκαλύψει τα δόντια του. Είναι η απόχρωση του φόβου που μετατρέπει μια σιωπηλή επίθεση σε ένα γρύλισμα. Η παρόρμηση να επιτεθεί εξακολουθεί να είναι ισχυρή, ωστόσο, αυτό δεν είναι ένα σκυλί που θα παίξει μαζί μας!

Αν ο σκύλος είναι πιο φοβισμένος, εναλλακτικά θα γαυγίσει με γρυλίσματα. Εάν ο φόβος αποκτήσει το πάνω χέρι, το γρύλισμα θα σταματήσει, θα αντικατασταθεί με δυνατό γαύγισμα, είτε μέχρι η απειλητική κατάσταση σταματήσει ή φτάσουν οι ενισχύσεις.

Προφανώς, το γαύγισμα εξελίχτηκε κατά τη διαδικασία εξημέρωσης του σκύλου. Οι λύκοι γαυγίζουν, αλλά όχι τόσο δυνατά όσο οι σκύλοι, αν και μπορούν να μάθουν να γαυγίζουν πιο δυνατά αν ζουν γύρω από κατοικίδια σκυλιά. Θεωρείται πιθανό ότι οι άνθρωποι που εκτρέφουν τα δυνατότερα κουτάβια για την δημιουργία καλύτερων σκύλων φύλαξης. Όλα τα σκυλιά γαυγίζουν, εκτός από τα Basenji, που εκτράφηκαν χιλιάδες χρόνια πριν σαν σιωπηλό σκυλί κυνηγίου. πηγή

Μέλισσα

2009-10-26T16:29:00.005+02:00

Η μέλισσα είναι έντομο από την τάξη υμενόπτερα, που θεωρείται από όλα γενικά τα έντομα το πιο σπουδαίο από οικονομικής άποψης για τον άνθρωπο.

Είδη

Στο είδος της μέλισσας της μελιτοφόρου, όπως επίσημα λέγεται η μέλισσα, υπάρχουν τρεις βασικές ομάδες, η κάθε μια από τις οποίες έχει και μερικές φυλές. Η πρώτη ομάδα περιλαμβάνει τις μέλισσες της ανατολικής Ασίας με εκπρόσωπο τη μέλισσα την ινδική. Η δεύτερη ομάδα είναι η αφρικανική και η τρίτη ομάδα είναι η ευρωπαϊκή, που περιλαμβάνει πάνω από 10 φυλές. Οι πιο γνωστές διεθνώς είναι η Ιταλική (ligoustica) και η Γιουγκοσλαβική (Carnica), ενώ στην Ελλάδα πιο διαδεδομένη ντόπια φυλή είναι η (Cecropia) η οποία πήρε το όνομά της από τον ομώνυμο βασιλιά της Πελλοπονήσου.
Η καθεμιά από τις παραπάνω ομάδες έχει μερικά βασικά διακριτά χαρακτηριστικά. Τα τελευταία χρόνια άρχισε η συστηματική διασταύρωση των μελισσών για να δημιουργηθεί νέος τύπος που θα έχει μέσο μέγεθος, θα είναι ήσυχη και εργατική και θα πολλαπλασιάζεται σχετικά εύκολα την άνοιξη.
Ιστορία
Η μέλισσα ζει στη Γη το λιγότερο 15 εκατομμύρια χρόνια και θεωρείται από τους πιο παλιούς κατοίκους της, που εξακολουθεί να υπάρχει ακόμη και σήμερα.
Είναι από τα ελάχιστα είδη των εντόμων που ο άνθρωπος προσπάθησε να εκμεταλλευτεί, βλέποντας ότι θα είχε κάποιο οικονομικό όφελος. Η προσπάθεια αυτή του ανθρώπου να εξημερώσει τη μέλισσα δεν είναι νέα. Υπάρχει μια σπηλαιογραφία στην Μπικόρπ της Ισπανίας, ηλικίας τουλάχιστον 15.000 χρόνων, όπου εικονίζεται ένας άνθρωπος που προσπαθεί να πάρει μέλι από μελίσσι.

Ανατομία

Το σώμα των μελισσών αποτελείται από το κεφάλι, το θώρακα και την κοιλιά. Στο κεφάλι των μελισσών υπάρχουν δυο σύνθετα μάτια στα πλάγια και τρία απλά στο πάνω μέρος. Από το τμήμα που βρίσκεται ανάμεσα στα μάτια, φυτρώνουν δυο κεραίες, πάνω στις οποίες βρίσκονται διάφορα αισθητήρια όργανα. Στο μπροστινό τμήμα του θώρακα φέρει δύο ζεύγη μεμβρανωδών φτερών. Η κοιλιά είναι χωρισμένη σε δακτυλίους, που ανάμεσά τους βρίσκονται οι κηρογόνοι αδένες. Ο τελευταίος απ' τους δακτυλίους έχει το κεντρί. Τα αρσενικά δεν διαθέτουν ούτε κηρογόνους αδένες,ούτε κεντρί.

Κοινωνική οργάνωση

Οι μέλισσες ανήκουν στην κατηγορία των εντόμων που παρουσιάζουν σαφή ιεράρχηση και ζουν σε μεγάλες οικογένειες, μέσα σε κυψέλες. Σε κάθε οικογένεια υπάρχει μια "βασίλισσα", που έχει σαν μοναδική αποστολή να εξασφαλίζει τον πολλαπλασιασμό της οικογένειας. Η οικογένεια έχει ακόμη μερικούς αρσενικούς, τους κηφήνες, που προορίζονται να γονιμοποιήσουν μόνο μια φορά τη βασίλισσα και στη συνέχεια να πεθάνουν. Τέλος κάθε οικογένεια αποτελείται από μερικές χιλιάδες θηλυκές μέλισσες, που είναι στείρες και λέγονται "εργάτριες". Οι εργάτριες, που αποτελούν και το βασικό πληθυσμό, έχουν πολλές και σύνθετες αποστολές, αρχίζοντας από τη δημιουργία αποθεμάτων τροφών, μέχρι τη φύλαξη της κυψέλης και την περιποίηση των μικρών.
Η βασίλισσα, ο κηφήνας και η εργάτρια ξεχωρίζουν με την πρώτη ματιά μεταξύ τους. Η εργάτρια είναι πιο μικρή και από τον κηφήνα και από τη βασίλισσα, και πιο αδύνατη. Η βασίλισσα έχει μεγαλύτερο μήκος, ενώ ο κηφήνας είναι κοντός, χοντρός και πιο σκούρος. Τόσο ο κηφήνας όσο και η βασίλισσα δεν έχουν κεντρί και δηλητήριο, σε αντίθεση με τις εργάτριες που έχουν. Οι εργάτριες και οι βασίλισσες προέρχονται από γονιμοποιημένα αυγά. Αντίθετα, οι κηφήνες προέρχονται από αυγά μη γονιμοποιημένα. Έτσι, από το ίδιο αυγό είναι δυνατό να δημιουργηθεί βασίλισσα ή εργάτρια. Η διαφοροποίηση είναι αποτέλεσμα μιας ειδικής διατροφής που λαμβάνουν οι βασίλισσες από τη στιγμή που θα βγουν από το αυγό μέχρι που να μεταμορφωθούν σε τέλειο έντομο. Τρέφονται αποκλειστικά και μόνο από έναν πολτό, το λεγόμενο βασιλικό πολτό. Ο βασιλικός πολτός είναι στην πραγματικότητα αδενικό έκκριμα των εργατριών του οποίου η ακριβής σύνθεση, μέχρι σήμερα, δεν έχει προσδιοριστεί. Με το έκκριμα αυτό τρέφονται και εργάτριες, αλλά μόνο για ένα διάστημα που δεν ξεπερνά τις 48 ώρες. Στη συνέχεια τρέφονται με μείγμα μελιού, γύρης κλπ. Το μείγμα αυτό περιέχει κάποια ουσία που τελικά προκαλεί εκφυλισμό των γεννητικών οργάνων των εργατριών, τα οποία ατροφούν και δεν αναπτύσονται γίνονται ατελή θηλυκά έντομα δηλαδή εργάτριες μέλισσες.. οι κηφήνες τρέφονται και αυτοί με μείγμα βασικά μελιού και γύρης.

Αναπαραγωγή

Η βασίλισσα γονιμοποιείται μόνο μια φορά κάθε χρόνο, στην αρχή της άνοιξης. Τότε εγκαταλείπει τη φωλιά και πετά στον αέρα συνοδευόμενη από μερικές δεκάδες κηφήνες. Η "γαμήλια τελετή" και το ζευγάρωμα γίνεται πάντα στον αέρα. Στο γαμήλιο αυτό ταξίδι η βασίλισσα δεν συνοδεύεται από τις εργάτριες και είναι ουσιαστικά απροστάτευτη. Ακριβώς το γεγονός αυτό έχει την πιο μεγάλη αξία στη φυσική επιλογή των μελισσών. Αν η βασίλισσα δεν είναι ικανή να αποφύγει τους εχθρούς της, τότε πρέπει να πεθάνει, χωρίς ν' αφήσει απογόνους. Τη θέση της θα πάρει κάποια άλλη που θα αποδειχτεί πιο γερή και πιο ικανή.

Μετά το ζευγάρωμα η βασίλισσα επιστρέφει στην κυψέλη. Οι φύλακες εργάτριες επιτρέπουν στη βασίλισσα να περάσει μόνο στην περίπτωση που έχει γονιμοποιηθεί, διαφορετικά δεν την αφήνουν μέχρι που να γονιμοποιηθεί. Δεν αφήνουν όμως τους κηφήνες να περάσουν. Μετά το γαμήλιο ταξίδι, οι κηφήνες είναι καταδικασμένοι σε θάνατο.

Οι μέλισσες αποτελούν μέχρι σήμερα έναν άγνωστο κόσμο. Ενώ πρόκειται για τέλεια οργανωμένη κοινωνία, δεν είναι ακόμη γνωστός ο τρόπος λειτουργίας και συνεννόησης. Το ότι οι μέλισσες συνεννοούνται μεταξύ τους είναι πέρα από κάθε αμφιβολία. Το ερώτημα που εξακολουθεί να παραμένει είναι το πώς γίνεται αυτό.
Μέχρι σήμερα έχει λυθεί το μυστήριο του προσανατολισμού και της ειδοποίησης ότι κάπου υπάρχει γύρη ή νέκταρ. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και τι είδος και σε ποια ποσότητα. Έτσι αν κάποια μέλισσα βρει νέκταρ, δεν θα ειδοποιήσει ολόκληρο το μελίσσι, αλλά όσες είναι αρκετές, για να μαζέψουν το νέκταρ. Ο προσανατολισμός τους γίνεται με την πόλωση του φωτός. Όσον αφορά την επικοινωνία μεταξύ τους, υπάρχει ένα ολόκληρο σύστημα κινήσεων, ένα είδος "χορού", που εκτελεί η πρώτη μέλισσα που βρήκε την πηγή της τροφής. Οι υπόλοιπες εργάτριες παρακολουθούν το χορό, τον ερμηνεύουν και πετούν κατευθείαν, χωρίς να χάσουν το δρόμο τους.

Προϊόντα

Οι μέλισσες εκτρέφονται για το μέλι, που θεωρείται μια από τις πιο καλές τροφές, για το βασιλικό πολτό που χρησιμοποιείται σαν διεγερτικό και στην παρασκευή καλλυντικών, για το κερί, που πριν από μερικά χρόνια είχε μεγάλη αξία, και για το δηλητήριό τους που περιέχει ουσίες, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν φάρμακο για τους ρευματικούς. Ακόμη πολύ μεγάλη είναι η προσφορά των μελισσών στην επικονίαση των λουλουδιών. Η οικονομική σημασία της γονιμοποίησης, στην οποία συμβάλλουν οι μέλισσες μεταφέροντας γύρη από λουλούδι σε λουλούδι, είναι ανυπολόγιστη. πηγή

Η κόμπρα

2009-10-22T20:22:00.006+03:00

Κοινή ονομασία δηλητηριωδών φιδιών της οικογένειας των ελαπινών της τάξης των λεπιδωτών.
1. Περιγραφή: Η κόμπρα ζει στις θερμές χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Το σώμα της, που φτάνει τα 2 μ., είναι σχεδόν κυλινδρικό και σκεπάζεται με φολίδες. Το κεφάλι της σκεπάζεται επίσης με φολίδες, είναι πολύ μικρό και έχει σχήμα τετραγώνου. Η κοιλιά της είναι κάπως διογκωμένη και η ουρά της κοντή και μυτερή. Το δέρμα της έχει διάφορες αποχρώσεις από το κόκκινο μέχρι το καστανό και το κιτρινωπό. Όλες γενικά οι κόμπρες έχουν ιοβόλα άγκιστρα στο μπροστινό μέρος της άνω σιαγόνας, που μ` αυτά εκτοξεύουν το δηλητήριό τους, όταν θέλουν να αμυνθούν. Αν ερεθιστούν από τον άνθρωπο, γίνονται πολύ επικίνδυνες, γιατί το δηλητήριό τους είναι θανατηφόρο. Πολλές χιλιάδες ανθρώπων κάθε χρόνο στις Ινδίες βρίσκουν το θάνατο από το θανατηφόρο δάγκωμά τους.
Οι κόμπρες τρέφονται με σαύρες, ποντίκια, βατράχους, σκουλήκια, μικρά θηλαστικά κ.ά., που τα κυνηγούν κυρίως τη νύχτα.

2. Είδη: Υπάρχουν 12 είδη κόμπρας, από τα οποία κυριότερα είναι:
Η νάια ή νάγια ("διοπτροφόρα κόμπρα"), που, όταν επιτίθεται, σηκώνει το μπροστινό μέρος του σώματός της και φουσκώνει το λαιμό της σε σχήμα κουκούλας, οπότε σχηματίζονται πάνω του σχήματα σαν διόπτρες, απ` όπου και πήρε τ` όνομά της.
Η διοπτροφόρα κόμπρα ζει στις Ινδίες, στη Βιρμανία και στην Ινδοκίνα και αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο για τους ανθρώπους και τα ζώα των περιοχών αυτών. Για την εξόντωσή της παίρνονται δραστικά μέτρα, όμως το είδος αυτό της κόμπρας δεν εξαφανίζεται, γιατί το προστατεύουν οι κάτοικοι που του αποδίδουν θεϊκές ιδιότητες. Η νάγια η διοπτροφόρα λέγεται και "νάγια η σκιρτώσα" ή "νάγια η ορχούμενη", επειδή της αρέσει πολύ η μουσική και ιδιαίτερα από φλάουτο, οπότε εκτελεί διάφορες κινήσεις, δίνοντας την εντύπωση πως χορεύει. Αυτή την ιδιότητά της χρησιμοποιούν στις Ινδίες μερικοί γόητες φιδιών που τις βάζουν και χορεύουν στις γιορτές και στα πανηγύρια για κερδοσκοπικούς σκοπούς.

Στην Αίγυπτο ζει η "αιγυπτιακή κόμπρα", που φουσκώνει το λαιμό της, αλλά δεν έχει διόπτρες. Λένε πως αυτό το φίδι χρησιμοποίησε η Κλεοπάτρα για να δώσει τέρμα στη ζωή της. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι τη θεωρούσαν ιερό ζώο, γι` αυτό παρίσταναν τους θεούς με κεφάλια νάγιας.
Ένα άλλο είδος που ζει στη Κεντρ. και Ν Αφρική και φτάνει τα 2 μ., είναι η "μελανόλευκη κόμπρα", η οποία ρίχνει από μεγάλη απόσταση το δηλητήριό της στα μάτια του θύματος.
Τέλος η "βασιλική κόμπρα", που ζει στην Ταϊλάνδη μέχρι τα νησιά της Σούνδης, έχει μήκος 5-6 μ. και γίνεται πολύ επικίνδυνη και στα μεγάλα ζώα ακόμα.

πηγη

H σφήκα

2009-10-22T19:59:00.005+03:00

H σφήκα είναι έντομο, υμενόπτερο (Hymenoptera), απόκριτο (Apocrita) και κεντροφόρο. Οι σφήκες έχουν ελάχιστο τρίχωμα και είναι πολύ έντονα χρωματισμένες. Μοιάζουν πάνοπλες συγκριτικά με τις μέλισσες και είναι κυνηγοί άλλων εντόμων, μεταξύ αυτών και των μελισσών. Η σφήκα, σε αντίθεση με την μέλισσα, επιβιώνει μετά από ένα τσίμπημα.
Κάνουν κι αυτές κοινωνίες αλλά κατά πολύ μικρότερες. Οι φωλιές τους μοιάζουν ως προς τα εξάγωνα κελιά αλλά είναι γκρίζες και θυμίζουν χαρτόνι.
Χτίζονται σε απρόβλεπτες θέσεις, ακόμα και εντελώς κατακόρυφα, και ανάλογα το είδος των σφηκών διαφέρουν σε σχήμα. Δεν είναι απαραίτητα επιθετικά έντομα, αλλά επειδή οι επαφές τους με τον άνθρωπο είναι πιο συχνές από ό,τι του ανθρώπου με τις μέλισσες (εκτός βέβαια από τους μελισσοκόμους), τα τσιμπήματα είναι και αυτά πιο συχνά.

Κατηγοριοποίηση

Δύο είναι οι κύριες κατηγορίες που εμπίπτουν τα διάφορα είδη σφήκας: οι απόμερες σφήκες και οι κοινωνικές σφήκες. Οι ενήλικες απόμερες σφήκες ζουν γενικά και λειτουργούν μόνες τους και οι περισσότερες δεν κατασκευάζουν τις φωλιές. Σε αντίθεση, οι κοινωνικές σφήκες υπάρχουν στις αποικίες αριθμώντας αρκετές χιλιάδες, είναι ισχυρές, χτίζουν μια φωλιά και σε μερικές περιπτώσεις δεν είναι όλη η αποικία ικανή προς αναπαραγωγή. Γενικά η βασίλισσα και οι αρσενικές σφήκες μπορούν να ζευγαρώσουν, ενώ η πλειοψηφία των αποικιών αποτελείται από στειρωμένες γυναίκες εργαζόμενες.

Χαρακτηριστικά

Τα ακόλουθα χαρακτηριστικά είναι παρόντα στις περισσότερες σφήκες:

Δύο ζευγάρια φτερών (εκτός από τα θηλυκά των γενών Mutillidae, Bradynobaenidae, πολλά αρσενικά του γένους Agaonidae, πολλά θηλυκά των γενών Ichneumonidae, Braconidae, Tiphiidae, Scelionidae, Rhopalosomatidae, Eupelmidae, και διάφορες άλλες οικογένειες).
Ωοαποθετήρας ή Κεντρί (που είναι μόνο παρόντα στα θηλυκά).
Λιγοστό ή καθόλου τρίχωμα (σε αντίθεση με τις μέλισσες) εκτός από τα γένη Mutillidae, Bradynobaenidae, Scoliidae.
Μόνο μερικές παρασιτικές ομάδες είναι υδρόβιες, σε αντίθεση με την πλειοψηφία των σφηκών.
Μερικά είδη Pompilidae, όπως η σφήκα tarantula hawk, ειδικεύονται σε χρησιμοποίηση των αραχνών ως θήραμα, και οι διάφορες παρασιτικές σφήκες χρησιμοποιούν τις αράχνες ή άλλα αραχνοειδή ως αναπαραγωγικούς οικοδεσπότες.

Οι σφήκες είναι ιδιαίτερα σημαντικές στην εξισορρόπηση των ειδών στη φύση. Σχεδόν για κάθε είδος εντόμων παρασίτων, αντιστοιχεί ένα είδος σφηκών, που είναι αρπακτικό ή παράσιτο επάνω σε αυτό. Οι παρασιτικές σφήκες επίσης όλο και περισσότερο χρησιμοποιούνται στο γεωργικό έλεγχο παρασίτων, δεδομένου ότι ασκούν περιορισμένη επίδραση στις συγκομιδές. Οι σφήκες αποτελούν επίσης ένα σημαντικό μέρος της τροφικής αλυσίδας.

Βιολογία

Στις σφήκες, όπως σε άλλα υμενόπτερα, τα φύλα είναι σημαντικά γενετικά διαφορετικά. Ανατομικά υπάρχει επίσης παραλλαγή μεταξύ των διαφορετικών ειδών σφήκας. Όπως όλα τα έντομα, οι σφήκες έχουν σκληρό εξωσκελετό, που καλύπτει τρία μέρη: κεφάλι, μετάσωμα και μεσόσωμα. Οι σφήκες έχουν επίσης μια συνδετική περιοχή, που ενώνει τα πρώτα και τα δεύτερα τμήματα του μεσοσώματος, γνωστού ως μίσχος.
Όπως όλα τα έντομα, οι σφήκες έχουν τρία ζεύγη ποδιών. Εκτός από τα σύνθετα μάτια τους, οι σφήκες διαθέτουν επίσης μάτια, που βρίσκονται σε έναν τριγωνικό σχηματισμό ακριβώς προς τα εμπρός της περιοχής του κεφαλιού.

Μοναχικές σφήκες

Οι συνήθειες των απόμερων σφηκών είναι διαφορετικές από αυτές των κοινωνικών σφηκών. Άλλες κατασκευάζουν τις φωλιές τους στις πλευρές των τοίχων, ενώ άλλες σε κλαδιά δέντρων και σε λαγούμια, φτιαγμένα από χώμα και χαλίκια, που εμποδίζουν στην είσοδο τα αρπακτικά ζώα και τη φθορά της φωλιάς από τα φυσικά στοιχεία. Οι περισσότερες απόμερες σφήκες δεν χτίζουν καθόλου φωλιές και προτιμούν το φυσικό καταφύγιο.
πηγη